มนุษย์จะมีอายุยืนยาวขึ้นไปเรื่อย ไม่มีวี่แววสิ่งที่จะมาเป็นขีดจำกัด

ถ้าหากการคาดหมายอายุคาดเฉลี่ยจะเป็นจริง มนุษย์รุ่นต่อไป มีหวังจะมีอายุยืนยาวจนถึงได้เห็นศตวรรษที่ 2 ได้อย่างแน่นอน

อายุคาดเฉลี่ยได้ยาวขึ้นอีกทศวรรษละ 2 ปี โดยไม่มีท่าทีว่าจะลดต่ำลงเลย จนบัดนี้อายุขัยเฉลี่ยของคนทั่วโลก สูงกว่า มนุษย์สมัยเมื่อ 200 ปีก่อนเกือบสองเท่าอยู่แล้ว พวกผู้เชี่ยวชาญได้เคยหวั่นว่าอัตราเพิ่มของอายุคาดเฉลี่ยจะเริ่มอ่อนลง จนหยุดนิ่งในที่สุด มาตั้งแต่ทศวรรษของปี พ.ศ. 2523 แต่ก็เป็นที่พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า พวกเขาคาดผิดมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ดังนั้น เราจึงสามารถจะคาดหวังได้ว่า ชีวิตจะยืนยาวออกไปได้เรื่อยๆ โดยไม่มีขีดจำกัดว่าจะแก่ลงเมื่อไร

ศาสตราจารย์ทอม เคิร์กวู้ด ผู้เชี่ยวชาญของสถาบันสุขภาพและความแก่ชรา มหาวิทยาลัยนิว คาสเซิล กล่าวเปิดเผยว่า เหตุที่อายุคาดเฉลี่ยได้ยาวออกไปเรื่อย ก็เนื่องด้วยอัตราตายของผู้สูงอายุได้ลดต่ำลง

เขามีความเชื่อว่าร่างกายของคนเราได้วิวัฒนาการ เพื่อจะคงรักษาและซ่อมแซมตนเองไว้ให้ดีขึ้นอยู่เรื่อย ทั้งยีนของเราก็ได้ทุ่มเท เพื่อจะให้ความเสียหายอันจะเป็นเหตุให้ชีวิตต้องจบลงห่างไกลออกไป เป็นผลให้สภาพความเป็นจริงของความแก่ชราไม่มีขีดคั่น

เขายังกล่าวเสริมว่า “เรากำลังมาถึงยุคของวัยชรา ที่บอบช้ำน้อยกว่าคนรุ่นก่อนๆ ชอกช้ำน้อยกว่ากัน”.

ที่มา: ไทยรัฐ 30 กรกฎาคม 2555

.

Related Link:

.

Is there a limit to life expectancy?

19 March 2011 Last updated at 01:00 GMT
By Philippa RoxbyHealth reporter, BBC News

Move over Methuselah. Future generations could be living well into their second century and still doing sudoku, if life expectancy predictions are to be believed.

Increasing by two years every decade, they show no signs of flattening out. Average lifespan around the world is already double what it was 200 years ago.

Since the 1980s, experts thought the increase in life expectancy would slow down and then stop, but forecasters have repeatedly been proved wrong.

So can we go on living longer and longer? Is there a limit to how long we can survive into old age?

The reason behind the steady rise in life expectancy is “the decline in the death rate of the elderly”, says Professor Tom Kirkwood from the Institute of Ageing and Health at Newcastle University.

He has a theory that our bodies are evolving to maintain and repair themselves better and our genes are investing in this process to put off the damage which will eventually lead to death.

As a result, there is no ceiling imposed by the realities of the ageing process.

“There is no use-by-date when we age, ageing is not a fixed biological process,” Professor Kirkwood says.

A large study of people aged 85 and over in Newcastle, carried out by Professor Kirkwood and his colleagues, discovered that there were a remarkable number of people enjoying good health and independence in their late 80s and beyond.


“We are reaching old age with less accumulative damage”

Professor Tom KirkwoodNewcastle University

With people reaching old age in better shape, it is safe to assume that this is all down to better eating habits, living conditions, education and medicine.

There are still many people who suffer from major health problems, but modern medicine means doctors are better at managing long-term health conditions like diabetes, high blood pressure and heart disease.

“We are reaching old age with less accumulative damage than previous generations. We are less damaged,” says Professor Kirkwood.

Our softer lives and the improvements in nutrition and healthcare have had a direct impact on longevity.

‘No natural limit’

Nearly one-in-five people currently in the UK will live to see their 100th birthday, the Office for National Statistics predicted last year.

Life expectancy at birth has continued to increase in the UK – from 73.4 years for men for the period 1991 to 1993 to 77.85 years for 2007 to 2009.

Life expectancy for females at birth has also increased – from 78.9 years (91-93) to 82 years (2007-2009).

A report in Science from 2002 which looked at life expectancy patterns in different countries since 1840, concluded that there was no sign of a natural limit to life.

Researchers Jim Oeppen and Dr James Vaupel found that people in the country with the highest life expectancy would live to an average age of 100 in about six decades.

But they stopped short of predicting anything more.

“This is far from eternity: modest annual increments in life expectancy will never lead to immortality,” the researchers said.

“It is striking, however, that centenarians may become commonplace within the lifetimes of people living today.”

“There has been no flattening out of life expectancy”

Prof David LeonLSHTM

Gene play

We do not seem to be approaching anything like the limits of life expectancy, says Professor David Leon from the London School of Hygiene and Tropical Medicine.

“There has been no flattening out of the best of the best – the groups which everyone knows have good life expectancy and low mortality,” he says.

These groups, which tend to be in the higher social and economic groups in society, can live for several years longer than people in lower social groups, prompting calls for an end to inequalities within societies.

Within populations, genes also have an important role to play in determining how long we could survive for – but environment is still the most important factor.

It is no surprise that healthy-eating, healthy-living societies like Japan have the highest life expectancies in the world.

But it would still be incredible to think that life expectancy could go on rising forever.

“I would bet there will be further increases in life expectancy and then it will probably begin to slow,” says Professor Kirkwood, “but we just don’t know.”

Methuselah is not turning in his grave just yet.

Data from: bbc.co.uk

พ่ออายุมากกลับสร้างลูกอายุยืนยาว ยิ่งเป็นแบบเดียว 2 ชั้นซ้ำยิ่งดีใหญ่

ผู้ชายที่เป็นพ่อคนเมื่ออายุมาก กลับทำให้ได้ลูกที่มีอายุยืนกว่าปกติ ยิ่งกว่านั้นหากมีปู่ ที่มีลูกเมียตอนเมื่อมีอายุแล้วเข้าด้วย ยิ่งดีใหญ่จะยิ่งได้ลูกหลานที่มีอายุยืนยาวยิ่งขึ้น

วารสาร “สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งชาติ” ของสหรัฐฯ รายงานว่า นักวิจัยมหาวิทยาลัยนิวคาสเซิลได้รู้ข้อมูลจากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอของหนุ่มฉกรรจ์ 1,779 คน พบว่า องค์ประกอบทางพันธุกรรมของตัวเชื้ออสุจิ ก็จะเปลี่ยนแปรไปตามอายุของเจ้าของ ซึ่งมีผลทำให้อายุยืน และจะถ่ายทอดไปถึงลูกด้วย

ผู้เชี่ยวชาญรู้มานานแล้วว่า อายุขัยขึ้นอยู่กับความยาวของส่วนปลายของโครโมโซม อันเป็นโครงสร้างทางพันธุกรรม ที่เรียกว่า “เทโลเมียร์” มีลักษณะเหมือนกับปลอกพลาสติกหุ้มปลายเชือกผูกรองเท้า ซึ่งจะสึกสั้นลงไปตามอายุ แต่ของตัวอสุจิมันกลับยาวออกไปตามอายุของเจ้าของ ยิ่งในผู้ที่มีพ่อและปู่ ที่มามีลูกเต้าเมื่อมีอายุมากแบบเดียวกันด้วยแล้ว มันจะยิ่งยาวขึ้นไปอีก.

ที่มา: ไทยรัฐ 14 มิถุนายน 2555

.

Related Link:

.

Children with older fathers and grandfathers ‘live longer’

By Michelle RobertsHealth editor, BBC News website
12 June 2012 Last updated at 02:24 GMT

Delaying fatherhood may offer survival advantages, say US scientists who have found children with older fathers and grandfathers appear to be “genetically programmed” to live longer.

The genetic make-up of sperm changes as a man ages and develops DNA code that favours a longer life – a trait he then passes to his children.

The team found the link after analysing the DNA of 1,779 young adults.

Their work appears in Proceedings of the National Academy of Sciences.

Shoelace tips

Experts have known for some time that lifespan is linked to the length of structures known as telomeres that sit at the end of the chromosomes that house our genetic code, DNA. Generally, a shorter telomere length means a shorter life expectancy.

Like the plastic tips on shoelaces, telomeres protect chromosomal ends from damage. But in most cells, they shorten with age until the cells are no longer able to replicate.

However, scientists have discovered that in sperm, telomeres lengthen with age.

Telomeres (in red) cap the ends of chromosomes

And since men pass on their DNA to their children via sperm, these long telomeres can be inherited by the next generation.

Dr Dan Eisenberg and colleagues from the Department of Anthropology at Northwestern University studied telomere inheritance in a group of young people living in the Philippines.

Telomeres, measured in blood samples, were longer in individuals whose fathers were older when they were born.

The telomere lengthening seen with each year that the men delayed fatherhood was equal to the yearly shortening of telomere length that occurs in middle-aged adults.

Telomere lengthening was even greater if the child’s paternal grandfather had also been older when he became a father.


“Very few of the studies that linked telomere length to health in late life have studied the impact, if any, of paternal age”

Prof Thomas von ZglinickiProfessor of Cell Gerontology

Although delaying fatherhood increases the risk of miscarriage, the researchers believe there may be long-term health benefits.

Inheriting longer telomeres will be particularly beneficial for tissues and biological functions that involve rapid cell growth and turnover – such as the immune system, gut and skin – the scientists believe.

And it could have significant implications for general population health.

“As paternal ancestors delay reproduction, longer telomere length will be passed to offspring, which could allow lifespan to be extended as populations survive to reproduce at older ages.”

Prof Thomas von Zglinicki, an expert in cellular ageing at Newcastle University, said more research was needed.

“Very few of the studies that linked telomere length to health in late life have studied the impact, if any, of paternal age. It is still completely unclear whether telomere length at conception (or birth) or rate of telomere loss with age is more important for age-related morbidity and mortality risk in humans.

“The authors did not examine health status in the first generation offspring.”

It might be possible that the advantage of receiving long telomeres from an old father is more than offset by the disadvantage of higher levels of general DNA damage and mutations in sperm, he said.

Data from: bbc.co.uk

โรคไต ใครว่าไกลตัวเด็ก

โรคไต ใครว่าไกลตัวเด็ก

  รศ.นพ.อนิรุธ ภัทรากาญจน์
ภาควิชากุมารเวชศาสตร์

โรคไตในเด็กเป็นโรคที่ถูกตรวจพบได้มากขึ้นในปัจจุบัน ซึ่งหลายคนคิดว่าโรคไตส่วนใหญ่เกิดขึ้นกับผู้ใหญ่ แต่ในความเป็นจริง โรคไตสามารถพบได้ในทุกช่วงอายุแม้แต่ในทารกแรกเกิด

สาเหตุของโรคไตในเด็กจะมีความแตกต่างจากผู้ใหญ่ และจะแตกต่างกันไปในแต่ละช่วงอายุ ในเด็กเล็ก มักเกิดจากความผิดปกติของโครงสร้างไตและระบบทางเดินปัสสาวะตั้งแต่กำเนิด เช่น ภาวะอุดกั้นของระบบทางเดินปัสสาวะ ภาวะปัสสาวะไหลย้อนจากกระเพาะปัสสาวะกลับขึ้นไปยังท่อไต ความผิดปกติในการบีบตัวของกระเพาะปัสสาวะ ภาวะเนื้อไตผิดปกติแต่กำเนิดชนิดต่าง ๆ ซึ่งบางชนิดถ่ายทอดทางพันธุกรรม ภาวะต่างๆ เหล่านี้ทำให้เด็กมีโอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะได้

สำหรับเด็กโต มักเป็นภาวะไตอักเสบที่เกิดตามหลังการติดเชื้อแบคทีเรียที่ลำคอหรือที่ผิวหนัง หรือเกิดจากโรคเอสแอลอี ซึ่งเป็นโรคที่มีภูมิต้านทำร้ายเนื้อเยื่อตนเอง หรือเป็นโรคไตเนโฟรติกจากการสูญเสียโปรตีนปริมาณมากออกไปทางปัสสาวะ

 เด็กที่มีโรคไตอาจมีความผิดปกติของปัสสาวะให้เห็น เช่น มีสีแดง มีสีคล้ายน้ำล้างเนื้อ อาจมีปัสสาวะแสบขัด อาจถ่ายปัสสาวะออกมากกว่าหรือน้อยกว่าปกติ อาจบวมทั้งตัว ซึ่งเห็นได้ชัดบริเวณหนังตา อาจมีอาการซีด เหนื่อยง่าย หรือเลี้ยงไม่โต ทั้งนี้เด็กจะมีอาการดังกล่าวหรือไม่ขึ้นกับสาเหตุแต่ละชนิดของโรคไต

การรักษาโรคไตในเด็กแตกต่างกันไปตามสาเหตุ บางชนิดหายขาด บางชนิดไม่หายขาดแต่สามารถควบคุมได้ ตัวอย่างเช่น ไตอักเสบที่เกิดตามหลังการติดเชื้อแบคทีเรียที่ลำคอหรือที่ผิวหนังส่วนใหญ่หายได้เองภายใน 1 สัปดาห์ ในช่วงที่มีไตอักเสบ เด็กมักจะได้รับยาขับปัสสาวะเพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนต่าง ๆ เช่น ความดันโลหิตสูง ซึ่งอาจรุนแรงจนทำให้ชักหรือเกิดภาวะหัวใจวายได้ สำหรับความผิดปกติของโครงสร้างไตและระบบทางเดินปัสสาวะแต่กำเนิดนั้น ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่มีวิธีการดูแลรักษาเพื่อชะลอการเสื่อมของไตลงได้ สำหรับเด็กที่มีภาวะไตวายระยะสุดท้าย มักจะได้รับการรักษาทดแทนไตซึ่งอาจเป็นการล้างไตผ่านทางช่องท้อง การฟอกเลือด หรือการผ่าตัดปลูกถ่ายไต

ดังนั้น หากสงสัยว่าทารกหรือเด็กเป็นโรคไต แม้จะมีอาการเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ควรพาไปพบแพทย์ เพื่อรับการวินิจฉัยโรคตั้งแต่ระยะแรกถ้าตรวจพบความผิดปกติ และรับการดูแลอย่างเหมาะสม ป้องกันการเสื่อมของไตลงได้

———————————–

พบกิจกรรมดีๆ ที่ศิริราช

17 – 20 ก.ย. 2555 ขอเชิญประชาชนร่วมงานประชุมวิชาการเฉลิมพระเกียรติ 150 ปี พระราชสมภพสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ชมนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติฯ บริการตรวจสุขภาพฟรี ฟังเสวนาสุขภาพคนเมืองหลวง รวมถึงทัวร์ท่องเที่ยวรอบศิริราช ณ โถงอาคาร ๑๐๐ปี สมเด็จพระศรีนครินทร์ รพ.ศิริราช สอบถาม โทร. 0-2419-9981-3

24 ก.ย. วันมหิดล วันคล้ายวันสวรรคตสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก “พระบิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันของไทย” ขอเชิญผู้มีจิตกุศล ร่วมเฉลิมพระเกียรติตามรอยพระบาท รวมใจช่วยผู้ป่วยด้อยโอกาส รพ.ศิริราช พร้อมรับธงวันมหิดลเป็นที่ระลึกจากนักศึกษาวิทยาเขตบางกอกน้อย ที่ขอรับบริจาคทั่วกรุงเทพฯ และปริมณฑล หรือ บริจาคโดยตรงได้ทุกวันที่ ศิริราชมูลนิธิ โทร. 0-2419-7658-60

 

ที่มา: ASTVผู้จัดการออนไลน์ 12 กันยายน 2555

กลุ่มชาติสหภาพยุโรปคว้าธงชัย เปิดรักษาโรคระดับยีนเป็นชาติแรก

กลุ่มชาติยุโรปเตรียมจะเปิดฉากการรักษาโรคระดับยีน อันเป็นความก้าวหน้าครั้งสำคัญ ขึ้นก่อนใครเพื่อน

การรักษาโรควิธีนี้ จะสามารถรักษาโรค ที่ติดต่อกันทางกรรมพันธุ์สืบต่อกันเป็นทอดๆลงได้

หลักการของการรักษามีง่ายๆ แค่เพียงแต่เปลี่ยนเอายีนที่ดี มาแทนยีนที่เสียหายเท่านั้น ซึ่งคณะกรรมการแห่งยุโรป ใกล้จะตัดสินใจ ขั้นสุดท้ายอยู่

อย่างไรก็ตาม ในขั้นปฏิบัติมันไม่ง่ายนัก ในการทดลองรักษาแบบนี้ มีคนไข้วัยรุ่นชาวอเมริกันเสียชีวิตไปแล้วรายหนึ่ง และรายอื่นๆ เกิดป่วยเป็นโรคมะเร็งเม็ดโลหิตขาวกันขึ้น.

ที่มา: ไทยรัฐ 1 สิงหาคม 2555

.

Related Link:

.

A gene therapy illustration courtesy of UniQure.
Credit: Reuters/Handout

European regulators back first gene therapy drug

By Ben Hirschler

LONDON | Fri Jul 20, 2012 10:48am EDT

(Reuters) – European regulators have recommended approval of the Western world’s first gene therapy drug — after rejecting it on three previous occasions — in a significant advance for the novel medical technology.

More than 20 years since the first experiments with the ground-breaking method for fixing faulty genes, scientists and drug companies are still struggling to apply gene therapy in practice.

Friday’s decision by the European Medicines Agency (EMA) is a win for the drug’s maker, the small Dutch biotech company uniQure, and a potential lifeline for patients with the ultra rare genetic disorder lipoprotein lipase deficiency (LPLD).

It comes too late, however, for investors in the previous listed firm Amsterdam Molecular Therapeutics (AMT).

After the earlier rebuffs for its Glybera medicine, AMT was taken private by newly created uniQure in April because it could no longer fund itself in the public markets.

Patients with LPLD are unable to handle fat particles in their blood plasma and are afraid of eating a normal meal because it can lead to acute inflammation of the pancreas.

The disorder — estimated to affect no more than one or two people per million — can cause acute pancreatitis and death.

Winning approval for Glybera proved particularly challenging because the company was only able to test it on 27 patients in clinical trials, due to the rarity of the condition.

That thin evidence base made the European agency reluctant to approve the drug initially.

But the London-based watchdog said it now accepted there was sufficient benefit to justify a green light for the worst-affected patients, on condition that those receiving the one-off therapy continued to be followed.

UNLOCKING POTENTIAL

“This approval unlocks the potential of gene therapy because it is a first at either the EMA or FDA (U.S. Food and Drug Administration) for gene therapy,” uniQure’s chief executive Jorn Aldag said in an interview.

“People have been skeptical as to whether the regulators would buy into this concept, which they have now done.”

The idea of treating disease by replacing a defective gene with a working copy gained credence in 1990 with the success of the world’s first gene therapy clinical tests against a rare condition called severe combined immunodeficiency (SCID).

People with SCID — also known as “bubble boy disease” — cannot cope with infections and usually die in childhood.

The field then suffered a major setback when an Arizona teenager died in a gene therapy experiment in 1999 and two French boys with SCID developed leukemia in 2002.

In China, Shenzhen SiBiono GeneTech won approval for a gene therapy drug for head and neck cancer in 2003 but no products have been approved until now in Europe or the United States.

More recently, some large pharmaceutical companies have also been exploring gene therapy. GlaxoSmithKline, for example, signed a deal in 2010 with Italian researchers to develop a SCID therapy.

CHALLENGE FOR REGULATORS

Tomas Salmonson, acting chairman of the EMA’s Committee for Medicinal Products for Human Use, said evaluating Glybera had not been easy and experts had decided it should be recommended only for those patients with the greatest need for treatment.

“Our established ways of assessing the benefits and risks of Glybera were challenged by the extreme rarity of the condition and also by uncertainties associated with data provided,” he said.

Recommendations for drug approvals by the EMA are normally formally endorsed by the European Commission within a couple of months.

UniQure is now also preparing to apply for regulatory approval for Glybera in the United States, Canada and other markets.

Aldag said it was too early to say what the medicine cost but the price would be “comparable” to that for other orphan drugs made by companies like Genzyme, a division of Sanofi, and Shire. These can cost hundreds of thousands of dollars a year.

UniQure’s largest shareholders are Forbion Capital Partners and Gilde Healthcare, two leading life sciences venture capital firms in the Netherlands.

(Editing by Keith Weir and David Cowell)

 

Data from: reuters.com

ใครเสี่ยงเชื้อนิวโมคอคคัส ติดแล้วระวังตาย

แต่ละครอบครัวควรรู้ไว้ว่า มีเชื้อโรคร้ายอยู่ตัวหนึ่งที่เป็นอันตรายกับเด็กเล็กและคนสูงวัย นั่นคือ เชื้อแบคทีเรียชื่อ‘นิวโมคอคคัส’ ตัวการก่อโรคปอดบวม และเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ซ้ำร้ายหากติดเชื้อดังกล่าวแล้วยังนำความเสี่ยงเสียชีวิตมาด้วย

เรื่องนี้ ศ.นพ.ธีระพงษ์ ตัณฑวิเชียร แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคติดเชื้อ และรองหัวหน้าภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ พารู้จักอันตรายของการติดเชื้อชนิดนี้ โดยระหว่างสัมมนาเชิงวิชาการโดยไฟเซอร์ หัวข้อ “ทางเลือกในการป้องกัน โรคปอดบวมจากเชื้อนิวโมคอคคัสในผู้ใหญ่” ศ.นพ.ธีระพงษ์ เล่าว่า

โรคติดเชื้อนิวโมคอคคัส เป็นการเรียกชื่อกลุ่มโรคที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย สเตรปโตคอคคัส นิวโมเนียอี ซึ่งแบ่งตามการแพร่กระจายของเชื้อ หากติดแล้วลุกลามจะถูกเรียกว่า โรคไอพีดี ทำให้เกิดการติดเชื้อในอวัยวะหลายระบบ เช่น การติดเชื้อในกระแสเลือด การติดเชื้อที่เยื่อหุ้มสมองหรือทำให้เป็นโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ แต่ถ้าติดเชื้อแบบไม่แพร่กระจาย มักทำให้เกิดโรคไซนัสอักเสบ โรคหูชั้นกลางอักเสบ และโรคปอดบวมหรือปอดอักเสบ

ในบรรดาโรคที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียนี้ โรคปอดอักเสบจากการติดเชื้อนิวโมคอคคัสถูกพบได้ไม่ใช่น้อย แถมยังร้ายกาจเพราะคร่าชีวิตคนทั่วโลกกว่า 1.6 ล้านคนต่อปี เฉพาะในเมืองไทยก็มีการทำวิจัยโดยกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ จึงได้รู้ว่า อัตราการเข้ารักษาตัวในห้องไอซียูดัวยโรคปอดอักเสบในผู้ใหญ่มีมากถึงร้อยละ 33.33 ทั้งยังมีการศึกษาจำเพาะในจังหวัดตัวอย่าง เช่น นครพนม มีอุบัติการณ์ของผู้ป่วยโรคเดียวกันถึง 1,573 คนต่อประชากร 1 แสนคน ในช่วงกันยายน พ.ศ.2546-สิงหาคม พ.ศ.2547

เหตุที่พบผู้ป่วยได้มาก ศ.นพ.ธีระพงษ์ บอกว่า เป็นเพราะเชื้อนิวโมคอคคัส มีมากกว่า 90 สายพันธุ์ แต่มี 20 สายพันธุ์เป็นสาเหตุหลักของการเกิดโรคทั้งในเด็กเล็กและผู้สูงอายุ โดยเชื้อจะอยู่ในโพรงจมูกและลำคอ เมื่อลงไปยังปอดก็จะแบ่งตัวได้ดี ทำให้เกิดอาการอักเสบในปอด

ทั้งนี้ ศ.นพ.ธีระพงษ์ ชี้ว่า หากมีสุขภาพแข็งแรง เชื้อนิวโมคอคคัสจะไม่สามารถทำอะไรได้เลย แต่หากร่างกายอ่อนแอ อาจเกิดการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ ผู้ป่วยมีอัตราการเสียชีวิตสูงถึงร้อยละ 20-30 สำหรับกลุ่มเสี่ยงที่มีโอกาสติดเชื้อมากที่สุด คือ เด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี และผู้ใหญ่วัย 50 ปีขึ้นไป เนื่องจากทั้งสองวัยมีภูมิคุ้มกันที่ต่ำกว่าวัยหนุ่มสาว ขณะที่ผู้ที่มีโรคประจำตัวเรื้อรัง อาทิ โรคเบาหวาน โรคหัวใจวาย โรคตับแข็ง ผู้ป่วยหอบหืดเรื้อรัง ผู้ที่สูบบุหรี่เป็นประจำ ผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง ภาวะภูมิคุ้มกันต่ำ และไม่มีม้าม ก็มีความเสี่ยงติดเชื้อสูงเช่นกัน

ผู้ที่เข้าข่ายกลุ่มเสี่ยง สามารถติดเชื้อได้ผ่านระบบทางเดินหายใจ จากคนสู่คน เช่น ไอ จาม สัมผัสกับละอองเสมหะของผู้ป่วย โดยเชื้อจะเข้าสู่ร่างกายทางเยื่อบุทางเดินหายใจ ฟักตัวราว 1-3 วัน แพร่เชื้อได้ตลอดเวลาที่มีเสมหะ ผู้ป่วยเด็กจะเป็นพาหะได้นานกว่าผู้ใหญ่

อาการของโรคมักประกอบด้วย ไอ มีเสมหะ เหนื่อย หายใจลำบาก หอบ มีไข้ หนาวสั่น ครั้นเชื้อลุกลามเข้าสู่กระแสเลือด สมอง ก็จะทำให้เยื่อหุ้มสมองอักเสบหรือฝีในสมอง

อย่างไรก็ตาม การรักษาแพทย์นิยมใช้ยาปฏิชีวนะ แต่ปัจจุบันพบว่าเชื้อนิวโมคอคคัสมีการดื้อยาเพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้การรักษาโดยการใช้ยาปฏิชีวนะอาจไม่ประสบความสำเร็จและอาการป่วยมีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น เสียค่าใช้จ่ายเยอะขึ้น ใช้เวลารักษายาวขึ้น ดังนั้นแพทย์จึงแนะนำให้ใช้วัคซีนป้องกันโรคปอดบวมจากเชื้อนิวโมคอคคัสมาเป็นทางเลือก ด้วยเหตุผลสำคัญที่ว่า ป้องกันไม่ให้เกิดโรคย่อมดีกว่าการรักษาหลังป่วยเป็นโรค สำหรับวัคซีนป้องกันมีอยู่ 2 ชนิดใหญ่ๆ คือ วัคซีนนิวโมคอคคัสแบบโพลีแซคคาไรด์ และวัคซีนนิวโมคอคคัสแบบคอนจูเกต ทั้งหมดสามารถฉีดให้กับเด็กได้ แต่สำหรับผู้ใหญ่จะให้วัคซีนแบบคอนจูเกตเท่านั้น เนื่องจากสายพันธุ์ของเชื้อที่พบในผู้ใหญ่มีเพียง 13 สายพันธุ์ จึงตรงกับคุณสมบัติการป้องกันของวัคซีนแบบคอนจูเกต

ไม่อยากเป็นปอดบวม ปอดอักเสบ ลองปรึกษาแพทย์เพื่อฉีดวัคซีนป้องกันเชื้อโรคนิวโมคอคคัสเอาไว้.

ทีมเดลินิวส์ออนไลน์
takecareDD@gmail.com

 

ที่มา: เดลินิวส์ 11 กันยายน 2555

“แผลกดทับ”ภัยร้ายป้องกันได้โดยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม

credit: thebody.com“แผลกดทับ” ความเจ็บป่วยที่ไม่ใช่ “โรค” แต่เป็นสัญญาณเตือนแห่งความยุ่งยากซับซ้อนในการรักษาพยาบาลแผลเรื้อรัง ที่เกิดขึ้นหลังจากอาการเจ็บป่วยหลักๆ ของคนไข้ ที่มาของแผลกดทับนั้นเกิดจากการอยู่กับที่นิ่ง ๆ  นาน ๆ ไม่ค่อยได้เคลื่อนไหวหรือไม่ค่อยอิริยาบถ โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่เคลื่อนไหวยาก แรงกดทับดังกล่าวจะทำให้เกิดแรงกดดันกับเนื้อเยื่ออ่อน ๆ บริเวณก้นหรือสะโพก แล้วลุกลามเป็นแผลพุพองจนเนื้อเยื่อหลุดลอกตามมาได้ ดังนั้นผู้ที่มีพฤติกรรมดังกล่าว หรือมีญาติที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงนั้น ศูนย์วิจัยและพัฒนา “Wonder powder” มีข้อมูลสำหรับการรับมือ และป้องกันอาการแผลกดทับมาฝากกัน

แผลกดทับเกิดขึ้นได้ทั้งปัจจัยภายในและภายนอก
ซึ่งปัจจัยภายในนั้นมาจากเรื่องของอายุที่มากขึ้น จึงทำให้ชั้นไขมันใต้ผิวหนังบางลง ผิวหนังเปราะบางจึงฉีกขาดได้ง่าย หรือในผู้ป่วยน้ำหนักมากมีเนื้อเยื่อชั้นไขมันมากทำให้เลือดไหลเวียนไม่ดี หรือในรายผู้ป่วยน้ำหนักน้อยก็สามารถเกิดแผลกดทับได้เช่นกัน เนื่องจากแรงกดของเนื้อเยื่อบริเวณปุ่มกระดูกมีมากขึ้น หรือภาการขาดสารอาหารโดยเฉพาะโปรตีน ภาวะโรคเดิมของผู้ป่วย เช่น เบาหวาน ไตวาย มะเร็ง เป็นต้น 

หรืออาจเกิดจากปัจจัยภายนอก เช่น แรงกดจากการนั่งหรือนอนในท่าเดิมนาน ๆ จนทำให้เกิดแรงกดไปขัดขวางออกซิเจน และสารอาหารที่ไปเลี้ยงเนื้อเยื่อ

ถ้าผู้ป่วยไม่มีการเคลื่อนไหวจะมีผลให้เนื้อเยื่อขาดเลือดไปเลี้ยง โดยเฉพาะบริเวณปุ่มกระดูกต่างๆ จะเกิดแรงกดมากขึ้น แรงเลื่อนไหลหรือแรงเฉือนเป็นแรงที่ผู้ป่วยนั่งหรือนอน เลื่อนไหลตามแรงโน้มถ่วงของโลก ทำให้การไหลเวียนของเลือดบริเวณนั้นเสียไป แรงเสียดทานเป็นแรงที่เกิดจากผู้ป่วยสัมผัสกับพื้นผิวด้านนอก เกิดการถลอกของผิวหนัง เช่น การเลื่อนผู้ป่วยโดยการดึงลากทำให้ผิวหนังถลอกเป็นแผล ความเปียกชื้นของเหงื่อ ปัสสาวะ อุจจาระ จึงทำให้ผิวหนังเปื่อยได้ง่าย

สำหรับวิธีป้องกันและดูแลผู้ป่วยจากภาวะความเสี่ยงจากแผลกดทับ

  • ควรเปลี่ยนท่านอนทุก 2 ชั่วโมง เพื่อให้ส่วนใดส่วนหนึ่งไม่รับแรงกดนานเกินไป ถ้าเปลี่ยนท่านอนแล้วรอยแดงบริเวณผิวหนังไม่หายภายใน 30 นาที อาจจะพิจารณาให้เปลี่ยนท่านอนได้บ่อยขึ้น โดยมีการหมุนเวียนเปลี่ยนท่านอน เช่น นอนหงาย นอนตะแคงซ้าย นอนตะแคงขวาสลับกันไป
  • การนอนตะแคงควรจัดให้นอนตะแคงกึ่งหงาย ใช้หมอนยาวรับตลอดแนวลำตัว รวมทั้งบริเวณข้อเข่า ข้อเท้า ควรทำให้สะโพกทำมุม 30 องศา และใช้หมอนรองตามปุ่มกระดูกและใบหู
  • สำหรับการนอนหงายควรมีหมอนสอดคั่นระหว่างหัวเข่า ตาตุ่มทั้ง 2 ข้าง ขา 2 ข้าง หรือรองใต้น่องและขา เพื่อให้เท้าลอยพ้นพื้นไม่กดที่นอน
  • การจัดท่านอนนั้นควรจัดให้ศีรษะสูงไม่เกิน 30 องศา แต่ถ้าจำเป็นศีรษะสูงเพื่อให้อาหาร หลังจากให้อาหาร 30 นาที-1 ชั่วโมง ควรลดระดับลงเหลือ 30 องศา
  • กรณีที่นั่งรถเข็นควรให้มีเบาะรองก้น และกระตุ้นให้เปลี่ยนถ่ายน้ำหนักตัว หรือยกก้นลอยพ้นพื้นที่นั่งทุก 30 นาที
  • สำหรับการดูแลผิวหนังนั้น ผู้ป่วยที่มีผิวหนังแห้งควรหลีกเลี่ยงการใช้น้ำอุ่น หลังทำความสะอาดร่างกายควรทาโลชั่น 3-4 ครั้ง/วัน เพื่อป้องกันผิวหนังแตกแห้ง
  • สำหรับพื้นที่อับชื้นได้ง่าย ควรดูแลให้แห้งอยู่เสมอ หลังเช็ดให้แห้งก็ต้องดูแลด้วยการโรยด้วยแป้งฝุ่น ที่มีส่วนผสมของนาโนซิงก์ออกไซด์ ที่สามารถดูแลผิวหนังของคุณให้แห้งได้ในระดับนาโน ซึ่งจะช่วยให้พื้นที่อับชื้นแห้งสนิทยิ่งขึ้น

  • นอกจากนี้ ให้ระวังอุบัติเหตุที่เกิดกับผิวหนัง เช่น การกระแทกของมีคม เป็นต้น
  • จัดสิ่งแวดล้อมเพื่อให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก เพื่อไม่ให้ผิวหนังอับชื้น
  • หลีกเลี่ยงการนวดปุ่มกระดูก โดยเฉพาะที่มีรอยแดง จะทำให้การไหลเวียนลดลง
  • หลีกเลี่ยงการใช้ความร้อนประคบ บริเวณผิวหนังที่มีความรู้สึกน้อยหรืออ่อนแรง
  • ดูแลผ้าปูที่นอนให้สะอาด แห้ง และเรียบตึงเสมอ เพื่อลดความเปียกชื้นและลดแรงเสียดทาน
  • จัดเสื้อผ้าให้เรียบ หลีกเลี่ยงการนอนทับตะเข็บเสื้อ และปมผูกต่างๆ เพื่อลดแรงกดบริเวณผิวหนัง
  • ไม่นวดหรือใช้ความร้อนประคบหรือใช้สบู่กับผิวหนังที่มีรอยแดง
  • ไม่ใช้ห่วงยางเป่าลมรองบริเวณปุ่มกระดูก เพราะจะทำให้เลือดไปเลี้ยงได้ไม่ดีทำให้เกิดแผลได้
  • และไม่ควรใช้ถุงมือใส่น้ำรองบริเวณปุ่มกระดูก เพราะอาจแพ้ยางได้
  • ส่วนการดูแลด้านโภชนาการนั้น ถ้าผู้ป่วยรับประทานอาหารได้น้อย หรือรับประทานอาหารไม่ได้เลย ควรพิจารณาใส่สายยางให้อาหาร หรือเพิ่มอาหารประเภทโปรตีน เพื่อส่งเสริมการหายของแผล และป้องกันการทำลายเนื้อเยื่อ วิตามินเอ เช่น นม ไข่ เนื้อสัตว์ต่างๆ วิตามินซี เช่น ส้ม ผัก ผลไม้สด ผักคะน้า ผักใบเขียว เป็นต้น หรือสอบถามเพิ่มเติมได้ที่ Call Center 0-2376-0983 หรือ www.pangwonder.com

 

ที่มา: ไทยโพสต์ 6 กันยายน 2555

เคมีบำบัดรักษามะเร็ง น่ากลัวจริงหรือ

พอกล่าวถึงการให้ยาเคมีบำบัด เพื่อรักษาโรคมะเร็ง หลายคนก็ขยาดเสียแล้ว อาจเพราะชื่อ หรือเพราะเรื่องราวที่เคยได้ยินได้เจอในละครที่มักนำเสนอภาพผู้ป่วยผมร่วง กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ดูทุกข์ทรมาน แต่แท้จริงแล้วเคมีบำบัดรักษามะเร็งน่ากลัวจริงหรือไม่ แล้วมีผลข้างเคียงอย่างไร เรื่องนี้เภสัชกรชี้แจงว่า…

เคมีบำบัด คือ การรักษาโรคมะเร็งด้วยยา ซึ่งยาที่ใช้อาจเป็นชนิดเดียวหรือหลายชนิดร่วมกัน ขึ้นอยู่กับชนิดและระยะของโรค สำหรับวิธีการให้ยาก็มีหลายวิธีเช่นกัน ขึ้นอยู่กับชนิดของโรคและชนิดของยา มีทั้งให้โดยการรับประทาน และการฉีด ยาเคมีบำบัดออกฤทธิ์โดยไปทำลายเซลล์มะเร็งและยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็ง ดังนั้นอาจมีผลกระทบต่อเซลล์ปกติที่มีคุณสมบัติในการผลัดเซลล์และแบ่งตัวเร็ว ทำให้เกิดผลข้างเคียงจากยาเคมีบำบัดได้

ผลข้างเคียงจากยาเคมีบำบัดที่พบบ่อย ได้แก่ อาการอ่อนเพลีย อาการคลื่นไส้และอาเจียน ปวดเมื่อยตามร่างกาย ผมร่วง การติดเชื้อ การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ ภาวะซีด หรือเม็ดเลือดขาวต่ำ แผลที่เยื่อบุภายในช่องปาก ท้องผูก หรือถ่ายเหลว โดยผลข้างเคียงดังกล่าวเกิดขึ้นกับผู้ป่วยบางรายเท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยที่ให้ยาเคมีบำบัดต้องมีอาการเหล่านี้ทั้งหมด และอาการดังกล่าวมักเป็นเพียงแค่ชั่วคราวพอหมดฤทธิ์ของยาเคมีบำบัดแล้วอาการต่าง ๆ ก็จะค่อย ๆ ดีขึ้นตามลำดับ ทั้งนี้ความรุนแรงของผลข้างเคียงจากยาเคมีบำบัดในผู้ป่วยแต่ละรายจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับยาที่ใช้ ระยะเวลาที่ได้รับยา และสภาวะร่างกายของผู้ป่วย

ผลข้างเคียงเหล่านี้มีหลายอย่างที่ป้องกันได้ โดยแพทย์ผู้ให้การรักษาจะเป็นผู้พิจารณาให้ยา หรือมาตรการในการป้องกัน และจะให้ข้อมูลที่ละเอียดแก่ผู้ป่วยก่อนการให้ยา นอกจากนี้ในปัจจุบันยังมียาเคมีบำบัดกลุ่มใหม่ ๆ ที่มีผลข้างเคียงค่อนข้างน้อย และมีแนวทางและยาที่ใช้ในการป้องกันและรักษาผลข้างเคียงต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น ยาที่ใช้รักษาอาการคลื่นไส้อาเจียนจากการได้รับยาเคมีบำบัด ซึ่งในปัจจุบันมียากลุ่มนี้หลายขนานที่สามารถควบคุมอาการคลื่นไส้อาเจียนได้ดีมากเป็นต้น

สำหรับผู้ป่วยควรพูดคุยกับแพทย์ผู้ให้การรักษาหรือพยาบาลผู้ดูแลให้เข้าใจ จะช่วยลดความวิตกกังวลลง และนอกจากนี้ควรมีการเตรียมตัวก่อนการให้ยาโดยบำรุงร่างกายให้แข็งแรง รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ เช่น เนื้อสัตว์ ไข่ นม ผักและผลไม้ ควรรับประทานอาหารที่รสไม่จัด ย่อยง่าย และดื่มน้ำมาก ๆ พักผ่อนให้เพียงพอ ทำจิตใจให้สงบ คลายความวิตกกังวลลง ผลข้างเคียงบางอย่างก็จะลดลงไปด้วย

สงสัยเรื่องการใช้ยาปรึกษาเภสัชกรโดยตรงที่
ศูนย์บริการข้อมูลข่าวสารด้านยา โรงพยาบาลเวชธานี
โทร. 0 2734 0390 ต่อ 1220 ทุกวัน 09.00 – 17.00 น.

ที่มา: ไทยรัฐ 1 สิงหาคม 2555

น้องหมาช่วยชีวิตหญิงผู้เป็นนายไว้ ตรวจรู้ว่าป่วยเป็นมะเร็งที่เต้านม

สตรีอเมริกันผู้หนึ่ง อ้างว่า เธอเป็นหนี้บุญคุณของน้องหมาอย่างล้นเหลือ เพราะเพื่อนสนิทสี่ขาเป็นผู้ตรวจพบว่าเธอเป็นมะเร็งเต้านม ทำให้รักษาได้ทัน จนอยู่รอดปลอดภัยมาได้

นางชารอน รอลินสัน ชาวเมืองนิวอาร์คเล่าต่อไปว่า เจ้า “เพนนี่” เจ้าตูบ อายุ 18 เดือน มักชอบตะกุยที่หน้าอกของนางมาก่อนหลายเดือนแล้ว แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก จนเมื่อรู้สึกชักเจ็บ ๆ ตรงแถวนั้น จึงได้ไปตรวจที่โรงพยาบาลนอตติงแฮมซิตี้ และรับการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อร้ายโตขนาด 33 มม.ออกมาได้

แม่บ้านผู้โชคดี กล่าวยกย่องน้องหมาของตนว่า “เป็นเหมือนเทพผู้ดูแลทุกข์สุขของเรา ถ้าหากไม่บอกให้เรารู้ คงต้องเดือดร้อนอย่างแน่นอน”

ขณะเดียวกัน นักวิจัยของโรงพยาบาลอเมอแชม เมืองบังกิงแฮมเชียร์ ที่อังกฤษ ก็ได้ทำการทดสอบพิสูจน์ดูว่า น้องหมาจะตรวจหามะเร็งกระเพาะปัสสาวะรู้หรือไม่ โดยได้ฝึกสุนัขพันธุ์ต่าง ๆ ให้ดมตัวอย่างปัสสาวะ ของผู้ป่วย เป็นเวลานาน 7 เดือน แล้วทำการทดสอบ ปรากฏผลว่า หมาฝึกงานสามารถตรวจรู้มะเร็ง 22 ราย ในตัวอย่าง 54 ราย นับเป็นอัตราความสำเร็จร้อยละ 41 ซึ่งสูงกว่าการตรวจพบโดยบังเอิญ ที่มีเพียงร้อยละ 14 เท่านั้น.

 

ที่มา: ไทยรัฐ 2 สิงหาคม 2555

.

Related Link:

.

Mrs Sharon Rawlinson said her dog was her guardian angel. Dogs are known to have an extremely sensitive sense of smell

Woman diagnosed with cancer – after her dog won’t stop pawing at her breast

  • Mrs Rawlinson discovered a lump after her dog kept nuzzling her breast
  • She has received chemotherapy and will have the tumour removed soon

By DAILY MAIL REPORTER

PUBLISHED: 12:02 GMT, 26 July 2012 | UPDATED: 12:02 GMT, 26 July 2012

A woman has hailed her pet dog as a ‘guardian angel’ after it sniffed out a cancerous lump growing in her breast.

Sharon Rawlinson only went to see her doctor because her Cavalier King Charles spaniel, Penny, had been pestering her for months, sniffing and nuzzling the area where the aggressive tumour was growing.

The 43-year-old was sent to hospital for checks by her GP – where a scan picked up the fact she had breast cancer.

She began a course of chemotherapy, and will have the tumour removed in an operation on Monday.

 

Mrs Rawlinson, of Newark, Nottinghamshire, said: ‘Penny was pawing me for weeks.

‘She would gently paw me as if she was trying to get something out of my left breast, but I ignored it.

‘When she stood on me in the middle of the night and wouldn’t get off, the pain was like a thousand bee stings and the next day I felt bruised.

‘It was only when I checked the next morning that I noticed a lump but again I ignored it as I thought it was an injury.’

Mrs Rawlinson, whose mother died from breast cancer nine years ago, plucked up the courage to have it checked in January. She was diagnosed with HER2-positive breast cancer and started chemotherapy.

After she started treatment, Mrs Rawlinson said 18-month-old Penny never bothered her owner in the same way again.

 

The mother-of-two, a school midday supervisor, said: ‘Dogs are not just a man’s best friend, they’re a girl’s best friend too. Who needs diamonds?

‘She’s my guardian angel. We bonded straight away when she was a puppy but this is just amazing.

‘I feel she was sent here just for me and she never leaves my side. If it hadn’t been for Penny’s persistence, I wouldn’t have gone for a check-up.

‘But that’s wrong, and I would encourage anyone who thought there was something amiss to immediately see their doctor.’

Mrs Rawlinson is being treated at the Nottingham Breast Institute.

She added: ‘The next few months will be an emotional rollercoaster, but with the love and support of my family and friends I’ll get through it.’

 

Her husband, Brian, 45, who works for Newark and Sherwood District Council, described his wife as “an inspiration”.

He said: ‘She has such a positive attitude and just gets on with things. Everybody loves her.

‘It’s lovely to see the bond that she has with Penny and, although we are going through an awful time, we know it could have been so much worse had the lump not been discovered.’

Researchers in Germany last year found that specially-trained dogs could detect a tumour in 71 percent of patients.

It is thought that tumours produce chemicals, including low concentrations of alkanes and aromatic compounds, which dogs – whose sense of smell is 100,000 times better than that of humans – can detect.

However, there is little evidence of cases of untrained domestic dogs sniffing out cancers in their owners.

Dr Jacqueline Boyd, course leader for animal biology at Nottingham Trent University, said: ‘They are far more attuned to us than any other species.

‘There is a lot of anecdotal evidence to say dogs have detected cancers and they are very responsive to things.  It doesn’t surprise me this dog detected its owner’s cancer. It’s a lovely story and reinforces the overall value of animals and their companionship.’

Data from: dailymail.co.uk

 

ทำงานบ้านลดเสี่ยงมะเร็งเต้านม

จากนี้ไปรู้ไว้ว่า การลงแรงทำงานบ้านนั้น มิได้แค่ทำให้บ้านสะอาดน่าอยู่เท่านั้น คนทำยังได้สุขภาพ แถมมีผลถึงขั้นลดความเสี่ยงเป็นมะเร็งได้อีกด้วย

ประโยชน์ของการทำงานบ้านนี้อ้างตามผลวิจัยจากอังกฤษ ที่เดลิเมลนำมาเปิดเผยว่า นักวิจัยพบผู้หญิงที่ทำงานบ้านราว 6 ชั่วโมงต่อวัน สามารถลดความเสี่ยงป่วยเป็นมะเร็งเต้านมได้ร้อยละ 13 เมื่อเปรียบเทียบกับผู้หญิงที่ไม่ได้ทำงานบ้านหรือชอบอยู่เฉยๆ และแม้กระทั่งคนทำงานบ้านเพียง 2 ชั่วโมงครึ่งต่อวัน ก็ยังช่วยลดความเสี่ยงป่วยมะเร็งลงได้ร้อยละ 8

นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยหลายชิ้น ชี้ให้เห็นว่า กิจกรรมที่ทำแล้วได้ออกแรง เช่น ทำงานบ้าน ทำสวน ออกกำลังกาย ตลอดจนปัจจัยทางโภชนาการ มีผลในการลดความเสี่ยงมะเร็งเต้านม เช่น กองทุนวิจัยมะเร็ง พบว่า ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมกว่า 8 พันราย ก่อนป่วยมักออกกำลังกายน้อย และมีพฤติกรรมการกินอาหารไม่ค่อยเหมาะสม

ด้านศาสตราจารย์ ทิม คีย์ จากมหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ด บอกว่า การออกกำลังกายที่เพียงพอ ยังสามารถลดความเสี่ยงป่วยมะเร็งชนิดอื่นๆ ได้อีก เช่น มะเร็งลำไส้ ดังนั้น จึงควรทำตามคำแนะนำของทางการที่ระบุว่า ควรออกกำลังกายอย่างน้อย 150 นาทีต่อสัปดาห์ ซึ่งพบผู้คนในอังกฤษเชื่อและทำตาม แบ่งออกเป็นชายร้อยละ 39 ส่วนผู้หญิงร้อยละ 29

อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อมูลวิจัยเมื่อปี ค.ศ.2010 ชี้ว่า ผู้ที่ออกกำลังกายน้อยกว่า 150 นาทีต่อสัปดาห์ มีความเสี่ยงป่วยมะเร็งเพิ่มขึ้น ทั้งยังสามารถแจกแจงความเสี่ยงให้เห็นว่า คนไม่ออกกำลังกายมีสิทธิ์ป่วยมะเร็งเต้านมร้อยละ 3 ป่วยมะเร็งลำไส้ใหญ่ร้อยละ 5 และป่วยมะเร็งมดลูกร้อยละ 4

ขณะที่ซาร่า ไฮออม ผู้ดูแลข้อมูลวิจัยของอังกฤษ มีความเห็นว่า การคุมน้ำหนักให้เหมาะสมด้วยการออกกำลัง และการงดดื่มแอลกอฮอล์ เป็นสองปัจจัยที่สามารถลดความเสี่ยงมะเร็งเต้านมได้ แถมยังเตือนว่า ไม่อยากป่วยเป็นโรคร้าย เช่น มะเร็ง ต้องขยันขยับตัว และใช้เวลานั่งจมอยู่ที่โซฟาให้น้อยที่สุด

ได้รู้กันอย่างนี้ อย่าขี้เกียจทำงานบ้าน หรือออกกำลังกายกันเลย.

ทีมเดลินิวส์ออนไลน์
takecareDD@gmail.com

 

ที่มา: เดลินิวส์ 10 กันยายน 2555

เตือนกินเค็มจัดเป็นมะเร็งกระเพาะ ยังทำให้ความดันโลหิตถีบตัวขึ้นสูง

ศูนย์วิจัยสถาบันวิจัยโรคมะเร็งแห่งชาติของญี่ปุ่น กล่าวเตือนให้ลดการกินเค็มลงเสีย ด้วยเหตุว่าการกินเค็มมาก จะทำให้เป็นมะเร็งของกระเพาะอาหาร

ศูนย์ได้แนะนำ หลังจากที่ได้ศึกษาจาก ชาวอาทิตย์อุทัยวัยกลางคน จำนวน 40,000 คน เป็นเวลา 11 ปี ได้พบมาว่า ในหมู่ผู้ที่ชอบกินรสเค็มจัดที่สุดใน 500 คน จะเป็นมะเร็งอยู่ 1 คน ในแต่ละปี เป็นอัตราสูงกว่าผู้ที่กินเค็มน้อยที่สุด ถึง 2 เท่า ดร.โชอิชิโร สูกานี หัวหน้านักวิจัย กล่าวว่า “แม้ว่าสถิติผู้ป่วยชาวญี่ปุ่นจะค่อยลดลงเป็นลำดับ แต่มันก็ยังเป็นมะเร็งชนิดที่คนญี่ปุ่นเป็นกันแพร่หลายที่สุด”

นักวิทยาศาสตร์มีความรู้มาก่อนแล้วว่าการกินเค็มจะทำให้กระเพาะอักเสบ ซึ่งมักจะเป็นอาการต้นแรกของมะเร็งกระเพาะ ทุกปี จะมีชาวโลกเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งลำไส้หรือกระเพาะอาหาร มากที่สุดเป็นอันดับ 2 ปีละประมาณ 776,000 คน ทาง ดร.ทิม เคย์ ของศูนย์วิจัยโรคมะเร็งอังกฤษก็ได้ให้ความเห็นว่า การลดกินเค็มไม่แต่เพียงจะช่วยลดการเป็นมะเร็งเท่านั้น หากยังเป็นผลดี ทำให้ไม่ค่อยเป็นความดันโลหิตสูง และโรคหัวใจกับหลอดเลือด.

ที่มา: ไทยรัฐ 25 กรกฎาคม 2555

.

Related Link:

.

Reducing salt ‘would cut cancer’

22 July 2012 Last updated at 23:33 GMT

Cutting back on salty foods such as bacon, bread and breakfast cereals may reduce people’s risk of developing stomach cancer, according to the World Cancer Research Fund (WCRF).

It wants people to eat less salt and for the content of food to be labelled more clearly.

In the UK, the WCRF said one-in-seven stomach cancers would be prevented if people kept to daily guidelines.

Cancer Research UK said this figure could be even higher.

Too much salt is bad for blood pressure and can lead to heart disease and stroke, but it can also cause cancer.

The recommended daily limit is 6g, about a level teaspoonful, but the World Cancer Research Fund said people were eating 8.6g a day.

Undetected

There are around 6,000 cases of stomach cancer every year in the UK. The WCRF estimated that 14% of cases, around 800, could be avoided if everyone stuck to their 6g a day.

Kate Mendoza, head of health information at WCRF, said: “Stomach cancer is difficult to treat successfully because most cases are not caught until the disease is well-established.

“This places even greater emphasis on making lifestyle choices to prevent the disease occurring in the first place – such as cutting down on salt intake and eating more fruit and vegetables.”

Eating too much salt is not all about sprinkling it over fish and chips or Sunday lunch, the vast majority is already inside food.

It is why the WCRF has called for a “traffic-light” system for food labelling – red for high, amber for medium and green for low.

However, this has proved controversial with many food manufacturers and supermarkets preferring other ways of labelling food.

Lucy Boyd, from Cancer Research UK, said: “This research confirms what a recently published report from Cancer Research UK has shown – too much salt also contributes considerably to the number of people getting stomach cancer in the UK.

“On average people in Britain eat too much salt and intake is highest in men.

“Improved labelling – such as traffic light labelling – could be a useful step to help consumers cut down.”

A spokesman for the Department of Health said: “We already know too much salt can lead to conditions such as heart disease and stroke. That is why we are taking action through the ‘Responsibility Deal’ to help reduce the salt in people’s diets. And we are looking at clearer… labelling on foods as part of our consultation on front-of-pack labelling.

“We keep these findings under review alongside other emerging research in the field.”

Data from: bbc.co.uk

.

Salt raises ‘stomach cancer risk’

Last Updated: Wednesday, 7 January, 2004, 00:37 GMT

People who eat lots of highly salted food double their risk of stomach cancer, research suggests.

Scientists from Japan’s National Cancer Centre Research Institute caried out an 11-year study of 40,000 middle-aged Japanese.

The risk of stomach cancer was one in 500 per year for those men with the highest salt intake – twice the rate for those who ate the least salt.

The research is published in the British Journal of Cancer.

For women, the risk was one in 1,300 per year for those who ate the highest amount of salt, compared to one in 2,000 for those with a relatively salt-free diet.

Common cause of death

Gastric or stomach cancer is the second most frequent cause of cancer deaths worldwide – with an estimated 776,000 deaths in 1996.

Scientists know that high salt intake can induce atrophic gastritis – a precursor to stomach cancer.

Salting, pickling and smoking are traditionally popular ways of preparing food in Japan. Pickled vegetable and noodles are rich in sodium and low in vitamin C.

As the Japanese diet has become increasingly westernised there has been a noticeable drop in the rates of stomach cancer but an increase in the rates of breast and bowel cancers, emphasising the role of diet in the disease.

Lead researcher Dr Shoichiro Tsugane said: “Although there is a steady decline in its incidence, gastric cancer is still the most common form of cancer in Japan.

“In addition to salt intake our study also shows that smoking and low consumption of fruit and vegetables increases the risk of stomach cancer particularly in men.”

Dr Tim Key, an epidemiologist for Cancer Research UK, said: “This study shows strong associations of stomach cancer with the intake of highly salted Japanese foods including salted fish and pickled vegetables.

“What we don’t know is whether it is specifically the salt in these foods that can cause cancer or a combination of salt and other chemicals.

“In Britain stomach cancer rates are much lower than in Japan and these types of highly salted foods are not widely consumed.

“But limiting salt intake is also important for reducing the risk for high blood pressure and cardiovascular disease.

“The study underlines the importance of limiting salt intake in our daily diet not only to reduce the risk of stomach cancer but also to protect against heart disease.”

Data from: bbc.co.uk

.

Review of salt consumption and stomach cancer risk: Epidemiological and biological evidence

Data from: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2682234/

.

Salt Increases Ulcer-Bug Virulence

ScienceDaily (May 24, 2007) — Scientists have identified yet another risk from a high-salt diet. High concentrations of salt in the stomach appear to induce gene activity in the ulcer-causing bacterium Helicobacter pylori, making it more virulent and increasing the likelihood of an infected person developing a severe gastric disease.

“Apparently the stomach pathogen H. pylori closely monitors the diets of those people whom it infects. Epidemiological evidence has long implied that there is a connection between H. pylori and the composition of the human diet. This is especially true for diets rich in salt,” says Hanan Gancz, of the Uniformed Services University of the Health Sciences in Bethesda, Maryland, who presents the research May 22, 2007 at the 107th General Meeting of the American Society for Microbiology in Toronto.

H. pylori is a spiral-shaped bacterium that can live in the acidic environment of the stomach and duodenum which is the section of intestine below the stomach. It is the most common cause of ulcers of the stomach and duodenum, accounting for up to 90% of duodenal ulcers and up to 80% of gastric ulcers. Infection with H. pylori also causes gastritis, and infected persons also have a 2- to 6-fold increased risk of developing mucosa-associated lymphoid tissue (MALT) lymphoma, and gastric cancer compared with uninfected counterparts.

H. pylori infection is common in the United States and is most often found in persons from lower income groups and older adults. About 20% of persons less than 40 years of age and about 50% of persons over 60 years of age are infected. Most infected people do not have symptoms and only a small percentage go on to develop disease.

Previous research has focused on the affects diet has on the stomach environment where H. pylori resides, but until now scientists have overlooked the response of the microorganism specifically to these dietary queues. Working from the epidemiological evidence that H. pylori infection combined with a high-salt diet results in an increased incidence of severe gastric maladies, Gancz and colleagues decided to look at the direct effect a high concentration of salt had on both the growth and gene expression of the bacterium.

“We noted that H. pylori growth rate shows a sharp decline at high salt concentrations. Moreover, bacterial cells exposed to increased salt exhibited striking morphological changes: cells became elongated and formed long chains,” says Gancz. “We conclude that H. pylori exposed to high levels of salt in vitro exhibit a defect in cell division.”

They also discovered transciption of two genes responsible for the virulence of the bacterium was increased during high-salt conditions.

“The altered expression patterns of some virulence genes may partially explain the increased disease risk that is associated with a high salt diet in H. pylori infected individuals,” says Gancz.

This work was supported by a grant from the U.S. National Institutes of Health.

Story Source:

The above story is reprinted from materials provided byAmerican Society for Microbiology, via EurekAlert!, a service of AAAS.

Data from: www.sciencedaily.com