นักวิจัย ม.ฮาร์เวิร์ดค้นพบโปรตีนในเลือดซึ่งอาจใช้รักษาอาการหัวใจล้มเหลวและช่วยให้อวัยวะต่างๆ ย้อนเวลาสู่วัยหนุ่มสาวได้อีกครั้ง

voathai130510_001นักวิจัยอเมริกันที่โรงพยาบาล Brigham and Women ของมหาวิทยาลัย Harvard เปิดเผยว่าสามารถค้นพบวิธีใหม่ที่อาจใช้รักษาอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อคนเราแก่ตัวลง โดยนักวิจัยใช้สารโปรตีนที่พบในเลือดของหนูทดลองตัวที่ยังเยาว์วัย ในการกระตุ้นให้หัวใจของหนูทดลองตัวที่แก่กว่าทำงานได้ดียิ่งขึ้น

อาการหัวใจล้มเหลวเป็นอาการที่เกิดกับคนสูงอายุจำนวนหลายล้านคนทั่วโลก เป็นโรคที่อันตรายถึงแก่ชีวิตและปัจจุบันยังไม่มีแนวทางรักษาที่มีประสิทธิภาพ อาการนี้เกิดจากกล้ามเนื้อหัวใจหนาขึ้นเมื่อแก่ตัวลง ทำให้ไม่สามารถปั๊มเลือดที่มีอ๊อกซิเจนไปเลี้ยงส่วนต่างๆ ทั่วร่างกายได้ดีเท่าที่ควร อวัยวะที่อยู่ไกลหัวใจจึงขาดเลือดไปหล่อเลี้ยงจนอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต

นายแพทย์ Richard Lee และนักวิจัยที่ม.Harvard ในรัฐแมสซาชูเสตต์ ค้นพบโปรตีนชนิดหนึ่งเรียกว่า GDF-11 ซึ่งเป็นหนึ่งในโปรตีนจำเป็น 35 ชนิดที่เกี่ยวข้องกัยการพัฒนาของทารกในครรภ์มารดา โดยสัตย์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ยังเยาว์วัยต่างมีโปรตีนที่ว่านี้ในระดับสูงในกระแสเลือด และจะลดลงเมื่อแก่ตัวลง

นักวิจัยทดสอบกับหนูทดลองที่อายุราว 2 ปีและมีอาการของโรคหัวใจล้มเหลว โดยต่อระบบการไหลเวียนเลือดของหนูตัวนั้นเข้ากับหนูทดลองที่อายุน้อย เพื่อให้หนูอายุมากตัวนั้นได้รับโปรตีน GDF-11 ในระดับสูงเหมือนกับหนูอายุน้อยๆ หลังจากทำวิธีนี้ติดต่อกันราว 10 สัปดาห์ นักวิจัยพบว่าหนูอายุมากมีอาการของโรคหัวใจล้มเหลวลดลง อีกทั้งอวัยวะต่างๆก็ดูจะเยาว์วัยแข็งแรงขึ้นด้วย และทำให้อวัยวะของหนูอายุ 2 ปีมีลักษณะแทบไม่ต่างจากหนูทดลองอายุ 2 เดือน

รายงานที่ตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์ Cell ชิ้นนี้ระบุด้วยว่า สารโปรตีน GDF-11 นอกจากจะช่วยให้กล้ามเนื้อหัวใจแข็งแรงแล้ว ยังอาจช่วยให้เนื้อเยื่อส่วนอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโต เช่นกล้ามเนื้อหุ้มโครงกระดูกและไขสันหลัง มีความแข็งแรงเหมือนกลับสู่วัยหนุ่มสาวอีกครั้ง อย่างไรก็ตามงานวิจัยชิ้นนี้ยังคงอยู่ในช่วงศึกษาทดลองเท่านั้น

Jessica Berman
10.05.2013

ที่มา : www.voathai.com

.

Related Article :

.

Drawing on an odd experimental technique invented more than a century ago but rarely done now, researchers have found that a blood-borne protein makes old mouse hearts appear young and healthy again.

Drawing on an odd experimental technique invented more than a century ago but rarely done now, researchers have found that a blood-borne protein makes old mouse hearts appear young and healthy again.

Reverse Aging Technique In Blood Makes Old Mouse Hearts Appear Young Again

By Paul Gabrielsen

It’s time to turn back the clock on an aging ticker. Drawing on an odd experimental technique invented more than a century ago but rarely done now, researchers have found that a blood-borne protein makes old mouse hearts appear young and healthy again. It’s not clear yet whether humans would react the same way, but scientists are hopeful that this discovery may help treat one of the heart’s most frustrating ailments.

“This is probably the first handle we have on what makes the heart young and what makes it old,” says cardiologist Deepak Srivastava of the Gladstone Institute of Cardiovascular Disease in San Francisco, California, who was not involved in the work.

As heart muscles get older, they grow thicker. The thickened heart can still pump blood out normally, but it can’t relax enough to refill between pumps. The condition is called diastolic heart failure, named after the heart’s resting, or diastolic, phase. There is currently no treatment to reverse the thickening of the heart and restore normal function.

But researchers continue to look for such a cardiac fountain of youth. One approach has been to apply a 150-year-old technique to infuse young blood into old mice. Called heterochronic parabiosis the method involves surgically linking the circulatory systems of two mice of different ages by opening a flap of skin on each mouse’s side and stitching the two together so that the same blood pumps through both creatures. (More than a century ago the technique was developed to study nutrient exchange between animals.) Previous studies found better muscle health and stronger healing in old mice receiving blood from a younger counterpart. But heart tissue is not known for being as resilient as skeletal muscles or skin. The effect can work both ways — young mouse stem cells lose potency in old blood.

Stem cell biologist Amy Wagers and cardiologist Richard Lee, both of the Harvard Stem Cell Institute, wondered if any circulating factors, in young blood, such as hormones, might affect aging hearts. Wagers, Lee, and their colleagues used parabiosis to yoke together five 2-year-old mice (downright ancient in mouse years) with 2-month-old counterparts. The team also joined together 12 pairs of old mice and 10 pairs of young mice, as controls. The first result was “obviously positive,” says Lee, who also practices at Brigham and Women’s Hospital in Boston. After 4 weeks of connection to young mice, the five old mice’s heart tissue had thinned and softened, looking just as spry and supple as the 2-month-olds’. The old mice now had young hearts, while the young mice’s hearts stayed strong.

But the team spent years trying to figure out why; it was often the topic of Lee and Wagers’ weekly bike rides. “There have been factors found that are suggested to be aging factors,” Lee says, “but there has not been identification of a circulating factor that can go the other way, of turning the old tissue into younger tissue.” The team began looking at factors in the blood, including 69 amino acids and more than a hundred lipids. With the help of SomaLogic, a protein-analysis company in Boulder, Colorado, the team made a breakthrough, narrowing down the likely suspects to only 13 factors.

One of the suspects, growth differentiation factor 11, or GDF-11, appeared to explain the miraculous heart rejuvenation. GDF-11, which regulates the growth of spinal and olfactory (smell) receptors, is produced abundantly in young mice, but production drops off with age. The team’s further experiments on cultured heart cells confirmed that GDF-11 stops the thickening growth seen with age.

Additionally, the researchers report online today in Cellold mice injected with this protein for 30 days developed younger, stronger heart tissue. GDF-11, they say, directly counteracts the genes responsible for muscle thickening.

“It’s conceivable that this is just an interesting mouse story,” Lee says, “but we’re hoping to get data that might tell us that it pertains to humans.” GDF-11 also appears in human blood, he says although its role in human heart aging is still unclear. Next, the team will investigate how GDF-11 affects other age-susceptible organs, such as spinal tissue.

Srivastava adds that GDF-11 appears to be effective only against heart disease due to age, but he hopes that the protein may someday help diseased hearts, stiffened by heart attacks, to relax.

This study is a modern validation of 18th-century parabiosis science using 21st century molecular biology, says cardiologist Gerald Dorn of Washington University in St. Louis. However, use of the technique lends the research a gothic, macabre flavor, he says. “I was looking to see whether Tim Burton or Vincent Price were a part of the experimental design.”

SOURCE : www.huffingtonpost.com

Advertisements

นักวิทยาศาสตร์ฝันหวานกันแล้ว ได้ยาต่อต้านความชราขนานเอก

นักวิทยาศาสตร์อังกฤษรู้สึกมั่นใจว่า จวนจะได้พบยาต่อต้านความชราแล้ว หลังจากที่พบหนทางกอบกู้ให้กล้ามเนื้อกลับคืนพลังและความแข็งแกร่งขึ้นมาอีกได้

คณะนักวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยคิง คอลเลจ ลอนดอน มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และโรงพยาบาลกลางแมสซาชูเสตต์ร่วมกันค้นคว้าเซลล์ต้นกำเนิดที่อยู่ในกล้ามเนื้อที่เป็นตัวการซ่อมแซมความเสียหาย เพื่อจะค้นคว้าดูว่า เหตุใด ความสามารถในการซ่อมแซมกล้ามเนื้อให้กลับคืนปกติถึงเสื่อมถอยลงไปตามอายุ

พวกเขาได้รู้จากการศึกษากับหนูแก่ว่า เซลล์ต้นกำเนิดที่จำศีลอยู่ในแหล่งรวม ได้ลดจำนวนลงตามอายุ จึงทำให้ความสามารถในการซ่อมแซมตนเองเสื่อมถอยลง และเมื่อตรวจกล้ามเนื้อชราเหล่านี้ พบว่ายังมีโปรตีนเอจีเอ 2 อยู่มาก สามารถปลุกให้เซลล์ต้นกำเนิดที่สงบนิ่งอยู่เหล่านี้กลับตื่นขึ้นอีกได้

เมื่อนำโปรตีนเหล่านี้มาทำยาให้กับหนู ก็พบว่าสามารถป้องกันเซลล์ต้นกำเนิดของมันจำนวนหนึ่ง ไม่ให้เสื่อมโทรมลงตามอายุขัยได้.

ที่มา: ไทยรัฐ 2 ตุลาคม 2555

.

Related Article:

.

On the horizon: Scientists are a step closer to developing an anti-ageing drug to keep people strong and fit near the end of their lives (file picture)

Hope for new anti-ageing drug after scientists reverse muscle wastage in old mice

  • Chemical used to block muscle weakening in old mice
  • Could lead to drug that keeps elderly strong and fit

By DAILY MAIL REPORTER

PUBLISHED: 04:11 GMT, 27 September 2012

Drugs could one day be used to reverse the muscle-wasting effects of ageing, new research suggests.

Scientists have identified a key process responsible for muscle weakening in old age and used a chemical to block it in mouse studies.

The findings could pave the way to body-building anti-ageing drugs that keep people strong and fit near the end of their lives.

A team of British and US researchers looked at the way stem cells in muscle repair damaged tissue by dividing and developing into numerous new muscle fibres.

Strenuous activity, such as lifting weights, results in minor damage that triggers this response and builds up muscle. The end result is bulging biceps and rippling torsos.

But as people age, muscle loses its ability to regenerate itself, leading to limbs that are puny and weak.

Studying old mice, the researchers found that the number of dormant stem cells in muscle reduces with age.

They traced the effect to excessively high levels of FGF2 (fibroblast growth factor 2) – a protein that stimulates cells to divide.

In ageing muscle, the protein was continuously awakening the dormant stem cells for no reason.

Hope: A chemical was used to block a key process responsible for muscle weakening in mice (file picture)

The supply of stem cells depleted over time, so not enough were available when they really were needed. As a result, the ability of muscle to regenerate was impaired.

The scientists found that a drug that inhibits FGF2 prevented the decline of muscle stem cells.

Treating old mice with the drug, called SU5402, dramatically improved the ability of aged muscle tissue to repair itself.

SU5402 is purely manufactured for laboratories and not licensed for therapeutic use.

But scientists hope the research, published in the latest online issue of the journal Nature, will lead to future treatments.

Senior researcher Dr Albert Basson, from King’s College London, said: ‘Preventing or reversing muscle wasting in old age in humans is still a way off, but this study has for the first time revealed a process which could be responsible for age-related muscle wasting, which is extremely exciting.

‘The finding opens up the possibility that one day we could develop treatments to make old muscles young again. If we could do this, we may be able to enable people to live more mobile, independent lives as they age.’

Senior-author Dr Andrew Brack, from Massachusetts General Hospital in the US, said: ‘Just as it is important for athletes to build recovery time into their training schedules, stem cells also need time to recuperate, but we found that aged stem cells recuperate less often.

‘We were surprised to find that the events prior to muscle regeneration had a major influence on regenerative potential. That makes sense to us as humans, in terms of the need to sleep and to eat a healthy diet, but that the need to rest also plays out at the level of stem cells is quite remarkable.’

The scientists still do not know why levels of FGF2 increase with age, causing excessive activation of stem cells.

‘The next step is to analyse old muscle in humans to see if the same mechanism could be responsible for stem cell depletion in human muscle fibres, leading to loss of mass and wastage,’ said team member Kieran Jones, from King’s College.

SOURCE: dailymail.co.uk

แนวคิดเรื่อง ‘เวชศาสตร์ชะลอวัย’

ความจริงที่ทุกท่านทราบก็คือ ปัญหาริ้วรอย ความเหี่ยวย่น มันมาพร้อมกับวัยที่เพิ่มขึ้น แต่คำถามที่หลายคนสงสัยก็คือ ทำไมบางคนมาเร็ว บางคนมาช้า บางคนมีน้อย บางคนมีมาก แตกต่างกันไป ทั้ง ๆ ที่อายุก็เท่า ๆ กัน…

ก่อนอื่นสิ่งแรกที่ผมอยากให้ท่านผู้อ่านเปิดใจยอมรับก็คือข้อเท็จจริงที่ว่า ’ไม่มีใครหลีกหนีความแก่ชราไปได้…แต่สิ่งที่ทำได้ก็คือการหลีกเลี่ยงโรคภัยไข้เจ็บที่อาจเกิดขึ้นพร้อม ๆ กับอายุที่มากขึ้นในอนาคต“

ในคนทุกคนมียีนพันธุกรรมเป็นตัวบงการความมีโรคหรือไม่มีโรคของเราอยู่ เช่นที่หลายคนทราบว่าถ้าพ่อแม่มีโรคอะไร ลูกก็มีความเสี่ยงที่จะได้รับถ่ายทอดโรคดังกล่าวมาด้วย ซึ่งหลักการนี้ปัจจุบันทางการแพทย์ได้นำมาปรับใช้กับการทำนายโรค โดยใช้วิธีการตรวจในระดับยีนพันธุกรรมเพื่อทำนายโรคที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต แม้จะไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่แต่ความสำคัญของการตรวจยีนพันธุกรรมหรือการทำนายโรคนั้นอยู่ที่ว่า จะช่วยให้เราทราบถึงความเสี่ยงของการเกิดโรคได้เร็วขึ้น และรู้ลึกลงไปถึงว่าความเสี่ยงของโรคดังกล่าวนั้นอยู่ตรงจุดไหนหรืออวัยวะใดของร่างกาย….เรื่องความแก่ชราก็เช่นเดียวกัน หากพ่อแม่เราดูอ่อนกว่าวัยเมื่ออายุ 60-70 ปี ก็พอจะสันนิษฐานได้ว่าเราก็มีโอกาสที่จะดูอ่อนกว่าวัยด้วยเช่นกันครับ

นอกจากยีนพันธุกรรมแล้ว ในร่างกายเรายังมีตัวบงการอีกสองตัวที่ทำให้คนเราแก่ช้า–เร็ว หรือเป็นโรคช้า–เร็ว แตกต่างกันด้วย ตัวแรกก็คือ “ฮอร์โมน” ซึ่งฮอร์โมนสำคัญที่มีผลให้เราดูดีสมวัยหรือดูแย่ (แก่) กว่าวัยนั้นคือ “โกร๊ธฮอร์โมน (Grow Hormone)” ในวัยเด็กฮอร์โมนชนิดนี้ช่วยให้เราเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่สมบูรณ์พร้อมโดยเฉพาะทางด้านร่างกาย แต่พอเราอายุมากขึ้น 35-40 ปี ฮอร์โมนนี้จะเริ่มลดลง ทำให้เราเริ่มมีปัญหาอ้วนลงพุง กล้ามเนื้อที่เคยกระชับกลับห้อยย้อย และยังเป็นบ่อเกิดของความแก่ชราอีกด้วย

ฮอร์โมนชนิดนี้จะหลั่งออกมาและทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพในช่วงที่เราหลับสนิท ซึ่งช่วงเวลาที่เหมาะสมคือประมาณ 4-5 ทุ่ม แต่ในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นเชื่อว่าหลายคนยังไม่นอน (ผมก็เช่นกัน) ก็กลายเป็นว่าตัวเราเองที่ทำให้ฮอร์โมนนั้นเสื่อมถอยลงไปตามวัยหรือในบางท่านก็ก่อนวัยเสียด้วยซ้ำ เมื่อเป็นดังนี้แล้ว จึงมีความพยายามในการเสริมโกร๊ธฮอร์โมนด้วยวิธีการฉีด ซึ่งเรื่องนี้ผมในฐานะแพทย์คนหนึ่งไม่แนะนำครับ เนื่องจากการฉีดโกร๊ธฮอร์โมนนี้จะทำให้ฮอร์โมนเข้าสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว จะเป็นโทษมากกว่าเป็นประโยชน์กับร่างกาย ยกเว้นในกรณีคนไข้ที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะขาดฮอร์โมนชนิดนี้จริง ๆ และต้องได้รับการฉีดเพิ่มเท่านั้น

อีกหนึ่งปัจจัยที่เป็นบ่อเกิดของโรคและความแก่ชราก็คือ “สารอนุมูลอิสระ” สารนี้ก็คือของเสียที่เกิดขึ้นในร่างกายทุก ๆ วัน ถามว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร อธิบายได้ง่าย ๆ ว่าเวลาเรารับประทานอาหารทุกชนิดเข้าไป ร่างกายเราก็จะมีกลไกในการเผาผลาญให้อาหารเหล่านั้นกลายเป็นพลังงาน พร้อมทั้งได้ของเสียที่เรียกว่าสารอนุมูลอิสระออกมาด้วย ซึ่งสารอนุมูลอิสระเหล่านี้อยู่ในร่างกายเราโดยการไปจับกับเซลล์ต่าง ๆ ข้อเสียก็คือไม่ว่ามันจะไปจับกับเซลล์ไหนมันก็จะก่อให้เกิดความเสื่อมกับเซลล์นั้น ตัวอย่างเช่น มันไปจับกับคอลลาเจนที่ผิวหนังก็ทำให้ผิวเราเหี่ยวย่นมีริ้วรอยเกิดขึ้นนั่นเอง

เมื่อเราทราบว่าสาเหตุของการเกิดสารอนุมูลอิสระก็คืออาหารที่รับประทาน ดังนั้นหนทางป้องกันง่าย ๆ ก็คือต้องรู้จักเลือกของที่จะรับประทาน เช่น เลือกรับประทานอาหารที่ผ่านการแปรรูปน้อย ๆ อาหารที่ไม่ได้ผลิตในรูปแบบของอุตสาหกรรม ซึ่งจะให้ดีควรเป็นอาหารที่เราเตรียมได้เองที่บ้าน “ใช่ครับ! สูตรสำเร็จของโภชนาการที่ดีที่เราได้ยินได้ฟังกันบ่อย ๆ ก็คือ ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ แต่ 5 หมู่ในที่นี้หมายถึงต้องรู้จักเลือกด้วยครับ เช่น อาหารจำพวกแป้งก็มีทั้งแป้งที่ดีและไม่ดี เพราะเวลาเรากินแป้งเข้าไปมันก็จะถูกย่อยสลายกลายเป็นน้ำตาลคือเป็นของหวาน แต่ของหวานที่ดีคือเมื่อกินเข้าไปแล้วน้ำตาลไม่สูงมาก มันก็จะไม่ไปรบกวนตับอ่อนมากในการที่จะกำจัดน้ำตาลทิ้ง แต่ถ้าเราทานของที่หวานมาก ๆ น้ำตาลในกระแสเลือดจะสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ตับอ่อนต้องทำงานหนักในการขจัดน้ำตาลทิ้ง มีของเสียซึ่งก็คือสารอนุมูลอิสระสะสมในร่างกายมาก เซลล์และอวัยวะต่าง ๆ ในร่างกายก็เสื่อมถอยไปเร็ว ซึ่งแป้งที่ดีก็เช่น ข้าวซ้อมมือ, ขนมปังโฮลวีต และธัญพืช ส่วนแป้งที่ไม่ดีก็เช่น ข้าวขัดขาว ขนมปังและเบเกอรี่ รวมถึงไอศกรีม”

หลายคนเข้าใจว่าถ้าจะชะลอวัยเราก็ควรจะทานวิตามินที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระเสริม ถามว่าเข้าใจแบบนี้ถูกไหม? ข้อนี้มีทั้งถูกและไม่ถูกครับ จริงอยู่ที่ว่าในร่างกายเราก็มีสารต้านอนุมูลอิสระทั้งวิตามินเอ ซี และอี แต่พออายุเราเริ่มมากขึ้น สารต้านอนุมูลอิสระเหล่านี้ก็ลดน้อยลงไปด้วย ถึงแม้ในหนึ่งวันจะทานอาหารที่มีประโยชน์หรือทานผักผลไม้ที่มีสารต้านอนุมูลอิสระมากแค่ไหน แต่ก็ไม่มีทางที่จะได้วิตามินซึ่งจะไปต้านอนุมูลอิสระเพียงพอ ตัวอย่างเช่นวิตามินซี ช่วยเสริมสร้างภูมิคุ้มกันร่างกาย ทำให้ผิวพรรณเต่งตึงกระชับ แต่ปริมาณของวิตามินซีที่ร่างกายต้องการคือวันละ 1,000 มิลลิกรัม ซึ่งอาหารที่เรารับประทานให้วิตามินซีได้มากที่สุดเพียงวันละ 100 มิลลิกรัมเท่านั้น ดังนั้นในคนที่จำเป็นต้องใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่นอกบ้าน ทานอาหารนอกบ้าน และเลือกทานอาหารได้ไม่เต็มที่นัก จึงต้องอาศัยทานวิตามินเสริมด้วย

อ่านมาถึงตรงนี้ หลายคนคงกำลังคิดว่าจะซื้อหาเจ้าสารต้านอนุมูลอิสระมากินมาใช้เอง อันนี้ผมคนหนึ่งที่ไม่แนะนำครับ ผมไม่อยากให้ท่านผู้อ่านเชื่อตามโฆษณาหรือตามคำบอกเล่าจากเพื่อนหรือญาติสนิทมิตรสหาย แต่ถ้าต้องการใช้จริง ๆ ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรจะดีที่สุด…ส่วนเรื่องโกร๊ธฮอร์โมน ข้อแนะนำของผมคือ ถ้าอยากได้ ก็ออกกำลังกายครับ เพราะการออกกำลังกายเป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยเพิ่มการหลั่งโกร๊ธฮอร์โมนได้ และยังช่วยเพิ่มความแข็งแรงของร่างกายได้ด้วย

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะครับว่าการออกกำลังกายคือการเพิ่มสารต้านอนุมูลอิสระที่ดีที่สุด แต่ก็มีคำถามว่าต้องออกกำลังกายแบบไหนและทำมากน้อยแค่ไหนอย่างไร? ผู้รู้ท่านหนึ่งอธิบายให้ผมฟังว่า การออกกำลังกายที่ดีที่สุดคือวิธีที่เรียกว่า “Aerobic exercise” แต่ไม่ใช่การเต้นแอโรบิกอย่างที่หลายคนเข้าใจ ซึ่งการออกกำลังกายแบบนี้ทำให้ร่างกายสามารถนำออกซิเจนไปใช้ประโยชน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด ซึ่งออกซิเจนนี้จะถูกสูบฉีดไปพร้อม ๆ กับเลือดเพื่อนำไปเลี้ยงเซลล์ทุกเซลล์ในร่างกาย โดยระยะเวลาของการออกกำลังกายที่เหมาะสมคือให้ออกกำลังกายจนรู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วแต่ในขณะเดียวกันยังสามารถที่จะพูดคุยได้ ไม่เหนื่อยหอบจนเกินไป

นอกจากนี้ การตรวจยีนพันธุกรรมที่ผมกล่าวไปตั้งแต่ตอนต้น ยังสามารถนำมาใช้กำหนดการออกกำลังกายสำหรับแต่ละคนได้ด้วย ผมเรียกว่า “ออกกำลังกายตามยีน” เพราะเมื่อเราทราบว่าตนเองมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคใดได้บ้าง เราก็สามารถที่จะออกแบบการออกกำลังกายที่เหมาะกับตัวเอง เช่น ถ้าสุขภาพแข็งแรงดีไม่มีโรคภัย ก็สามารถออกกำลังกายแบบ Aerobic exercise ได้อย่างเต็มที่ แต่ในกรณีที่ตรวจยีนแล้วทราบว่าตนเองมีระบบการเผาผลาญสารอนุมูลอิสระต่าง ๆ ได้ไม่ดีเท่าที่ควร หรือมีแนวโน้มของโรคหอบ โรคหัวใจและหลอดเลือด ก็อาจจะออกกำลังกายแบบดังกล่าวได้ไม่เต็มที่นัก จึงควรหันมาใช้การออกกำลังกายที่เบาลง โดยเน้นความแรงของกล้ามเนื้อแทน

’แม้ยีนพันธุกรรมจะเป็นตัวกำหนดความเป็นตัวเราและโรคที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตของเรา แต่สุดท้ายตัวกำหนดสำคัญก็คือการใช้ชีวิตครับ เพราะกว่าที่จะก้าวผ่านวัยเด็ก วัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ ไปกระทั่งแก่ชรานั้น มีปัจจัยก่อโรคมากมายที่เราต้องเผชิญในชีวิตประจำวันครับ ทั้งอาหารที่รับประทาน ความเครียดจากการทำงาน และรูปแบบการใช้ชีวิตอื่น ๆ ซึ่งปัจจัยเหล่านี้ล้วนทำให้เราสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทิศทางที่แย่ลง คือเป็นโรคตามที่พันธุกรรมกำหนดเอาไว้แล้ว หรือเป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้นคือไม่เป็นโรคก็ได้ เพราะฉะนั้นในทุกวินาทีที่เราใช้ชีวิตอยู่นี้มันมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

ไม่มีปาฏิหาริย์ใดที่จะทำให้ท่านปราศจากโรค  ไม่มีปาฏิหาริย์ใดที่ทำให้ท่านดูไม่แก่ไปตามวัย ความรู้ปรึกษาแพทย์ได้ แต่เรื่องการปฏิบัติตัว ต้องตัวท่านเองเท่านั้น ความรู้ทั้งหมดนั้นจึงจะเกิดประโยชน์สูงสุด นำท่านไปสู่สิ่งที่ท่านปรารถนาครับ“

ข้อมูลจาก รายการ “สุขภาพดี 4 วัย” สถานีเดลินิวส์ทีวี ครั้งที่ 22 วันที่ 3 กรกฎาคม 2555 เวลา 15.00-16.00 น.

นายแพทย์สุรพงศ์ อำพันวงษ์

 

ที่มา: เดลินิวส์ 7 ตุลาคม 2555

มนุษย์จะมีอายุยืนยาวขึ้นไปเรื่อย ไม่มีวี่แววสิ่งที่จะมาเป็นขีดจำกัด

ถ้าหากการคาดหมายอายุคาดเฉลี่ยจะเป็นจริง มนุษย์รุ่นต่อไป มีหวังจะมีอายุยืนยาวจนถึงได้เห็นศตวรรษที่ 2 ได้อย่างแน่นอน

อายุคาดเฉลี่ยได้ยาวขึ้นอีกทศวรรษละ 2 ปี โดยไม่มีท่าทีว่าจะลดต่ำลงเลย จนบัดนี้อายุขัยเฉลี่ยของคนทั่วโลก สูงกว่า มนุษย์สมัยเมื่อ 200 ปีก่อนเกือบสองเท่าอยู่แล้ว พวกผู้เชี่ยวชาญได้เคยหวั่นว่าอัตราเพิ่มของอายุคาดเฉลี่ยจะเริ่มอ่อนลง จนหยุดนิ่งในที่สุด มาตั้งแต่ทศวรรษของปี พ.ศ. 2523 แต่ก็เป็นที่พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า พวกเขาคาดผิดมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ดังนั้น เราจึงสามารถจะคาดหวังได้ว่า ชีวิตจะยืนยาวออกไปได้เรื่อยๆ โดยไม่มีขีดจำกัดว่าจะแก่ลงเมื่อไร

ศาสตราจารย์ทอม เคิร์กวู้ด ผู้เชี่ยวชาญของสถาบันสุขภาพและความแก่ชรา มหาวิทยาลัยนิว คาสเซิล กล่าวเปิดเผยว่า เหตุที่อายุคาดเฉลี่ยได้ยาวออกไปเรื่อย ก็เนื่องด้วยอัตราตายของผู้สูงอายุได้ลดต่ำลง

เขามีความเชื่อว่าร่างกายของคนเราได้วิวัฒนาการ เพื่อจะคงรักษาและซ่อมแซมตนเองไว้ให้ดีขึ้นอยู่เรื่อย ทั้งยีนของเราก็ได้ทุ่มเท เพื่อจะให้ความเสียหายอันจะเป็นเหตุให้ชีวิตต้องจบลงห่างไกลออกไป เป็นผลให้สภาพความเป็นจริงของความแก่ชราไม่มีขีดคั่น

เขายังกล่าวเสริมว่า “เรากำลังมาถึงยุคของวัยชรา ที่บอบช้ำน้อยกว่าคนรุ่นก่อนๆ ชอกช้ำน้อยกว่ากัน”.

ที่มา: ไทยรัฐ 30 กรกฎาคม 2555

.

Related Link:

.

Is there a limit to life expectancy?

19 March 2011 Last updated at 01:00 GMT
By Philippa RoxbyHealth reporter, BBC News

Move over Methuselah. Future generations could be living well into their second century and still doing sudoku, if life expectancy predictions are to be believed.

Increasing by two years every decade, they show no signs of flattening out. Average lifespan around the world is already double what it was 200 years ago.

Since the 1980s, experts thought the increase in life expectancy would slow down and then stop, but forecasters have repeatedly been proved wrong.

So can we go on living longer and longer? Is there a limit to how long we can survive into old age?

The reason behind the steady rise in life expectancy is “the decline in the death rate of the elderly”, says Professor Tom Kirkwood from the Institute of Ageing and Health at Newcastle University.

He has a theory that our bodies are evolving to maintain and repair themselves better and our genes are investing in this process to put off the damage which will eventually lead to death.

As a result, there is no ceiling imposed by the realities of the ageing process.

“There is no use-by-date when we age, ageing is not a fixed biological process,” Professor Kirkwood says.

A large study of people aged 85 and over in Newcastle, carried out by Professor Kirkwood and his colleagues, discovered that there were a remarkable number of people enjoying good health and independence in their late 80s and beyond.


“We are reaching old age with less accumulative damage”

Professor Tom KirkwoodNewcastle University

With people reaching old age in better shape, it is safe to assume that this is all down to better eating habits, living conditions, education and medicine.

There are still many people who suffer from major health problems, but modern medicine means doctors are better at managing long-term health conditions like diabetes, high blood pressure and heart disease.

“We are reaching old age with less accumulative damage than previous generations. We are less damaged,” says Professor Kirkwood.

Our softer lives and the improvements in nutrition and healthcare have had a direct impact on longevity.

‘No natural limit’

Nearly one-in-five people currently in the UK will live to see their 100th birthday, the Office for National Statistics predicted last year.

Life expectancy at birth has continued to increase in the UK – from 73.4 years for men for the period 1991 to 1993 to 77.85 years for 2007 to 2009.

Life expectancy for females at birth has also increased – from 78.9 years (91-93) to 82 years (2007-2009).

A report in Science from 2002 which looked at life expectancy patterns in different countries since 1840, concluded that there was no sign of a natural limit to life.

Researchers Jim Oeppen and Dr James Vaupel found that people in the country with the highest life expectancy would live to an average age of 100 in about six decades.

But they stopped short of predicting anything more.

“This is far from eternity: modest annual increments in life expectancy will never lead to immortality,” the researchers said.

“It is striking, however, that centenarians may become commonplace within the lifetimes of people living today.”

“There has been no flattening out of life expectancy”

Prof David LeonLSHTM

Gene play

We do not seem to be approaching anything like the limits of life expectancy, says Professor David Leon from the London School of Hygiene and Tropical Medicine.

“There has been no flattening out of the best of the best – the groups which everyone knows have good life expectancy and low mortality,” he says.

These groups, which tend to be in the higher social and economic groups in society, can live for several years longer than people in lower social groups, prompting calls for an end to inequalities within societies.

Within populations, genes also have an important role to play in determining how long we could survive for – but environment is still the most important factor.

It is no surprise that healthy-eating, healthy-living societies like Japan have the highest life expectancies in the world.

But it would still be incredible to think that life expectancy could go on rising forever.

“I would bet there will be further increases in life expectancy and then it will probably begin to slow,” says Professor Kirkwood, “but we just don’t know.”

Methuselah is not turning in his grave just yet.

Data from: bbc.co.uk