ศึกษาพบ ‘ไมเกรน’ ส่งผลต่อสมอง

dailynews130909_001ไมเกรน เป็นอาการปวดศีรษะที่เกิดกับคนในปัจจุบันจำนวนไม่น้อย ใครเป็นไมเกรนก็คงรู้ดีว่าทรมานแค่ไหน อย่างไรก็ตาม รายงานในเดลิเมล์ ระบุไว้ว่า ส่งผลกระทบต่อประชากร ร้อยละ 10-15 นอกจากนี้ยังอัพเดทเรื่องราวของไมเกรน ซึ่ง ดร.เมสซุด อชินา จากมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ผู้ที่ศึกษาไมเกรน กล่าวว่า โดยทั่วไปแล้ว ไมเกรนนั้นไม่มีผลกระทบกับสมองแต่อย่างใด แต่เมื่อได้ทำการศึกษา ทบทวน และวิเคราะห์ข้อมูลแล้ว แสดงให้เห็นว่า ไมเกรน มีส่วนในการทำลายเนื้อสมองและโครงสร้างสมองด้วย!

หากแบ่งลักษณะไมเกรนตามอาการจะแบ่งได้ 2 กลุ่ม คือ กลุ่มมีอาการนำ และกลุ่มไม่มีอาการนำ ซึ่งจากการศึกษาพบว่า ผู้ที่เป็นไมเกรนแบบมีอาการนำ จะมีความเสี่ยงต่อความผิดปกติของสมองมากกว่า ผู้ที่เป็นไมเกรนแบบไม่มีอาการนำ หรือคิดเป็นร้อยละ 68 ต่อ ร้อยละ 34

อย่างไรก็ตาม ยังมีวารสารการวิจัยเรื่องสมองและระบบประสาท ชี้ให้เห็นว่า ฐานะและรายได้ ก็เป็นปัจจัยที่ก่อไมเกรนเช่นเดียวกัน โดยผู้มีรายได้สูงจะเป็นไมเกรนน้อยกว่าผู้มีรายได้ปานกลาง และต่ำ ขณะที่เพศหญิงพบว่า เป็นไมเกรนมากกว่าเพศชาย

แต่กรณีรายได้กับไมเกรนนั้น ดร.วอลเตอร์ สจ๊วต และซัทเตอร์ เฮลธ์ หน่วยงานด้านสุขภาพแบบไม่แสวงหาผลกำไรแห่งแคลิฟอร์เนีย วิเคราะห์ว่า แม้ผู้ที่มีรายได้ต่ำจะมีอัตราการเป็นไมเกรนสูง แต่ไม่ได้หมายความว่าอาการไมเกรนของคนกลุ่มนี้จะรุนแรงกว่าคนกลุ่นอื่น เพียงแต่กลุ่มคนที่มีรายได้ต่ำนั้นมีอยู่เป็นจำนวนมากในสังคมเท่านั้น.

จิราภา ภิญญสาสน์

ที่มา : เดลินิวส์ 9 กันยายน 2556

.

Related Article:

.

telegraph130829_001

Migraines ‘can cause permanent brain damage’

By Agencies
29 Aug 2013

Migraines can cause permanent brain damage, especially in those who experience flashing lights before the onset, a study has found.

Experts have discovered that migraines, which affect 10 to 15 per cent of the population, raise the risk of “white matter” brain lesions and altered brain volume compared with people without the disorder.

The association was even stronger in those with migraine with aura — when there is a warning sign before the migraine begins. Dr Messoud Ashina, one of the study’s authors from the University of Copenhagen, said: “Traditionally, migraine has been considered a benign disorder without long-term consequences for the brain. Our review and meta-analysis study suggests that the disorder may permanently alter brain structure in multiple ways.”

Dr Ashina reviewed 19 studies to see whether people who experienced migraine had an increased risk of brain lesions, silent abnormalities or brain volume changes on MRI brain scans compared with those without the condition.

The results showed that migraine with aura increased the risk of white matter brain lesions by 68 per cent and migraine with no aura increased the risk by 34 per cent.

The risk for brain abnormalities increased by 44 per cent for those with migraine with aura compared with those without aura. Brain volume changes were also more common in people with migraine and migraine with aura than those with no migraines.

Dr Ashina hopes the study will provide insight into the lasting effects of regular migraines on the brain. He said: “Migraine can cause a substantial personal, occupational and social burden. We hope that through more study, we can clarify the association of brain structure changes to attack frequency and length of the disease. We also want to find out how these lesions may influence brain function.”

Another study, also featured in the journal Neurology, supported previous research which shows that migraines are more common among people with lower incomes. Migraine was found in one in five women between the age of 25 and 34 from high-income households, compared with 29 per cent of those with middle income and 37 per cent of those with low income. For men in the age range, 5 per cent in high-income households had migraine, compared with 8 per cent in middle income and 13 per cent in low income.

However, the results failed to support the theory that stress increases the rate of migraine in those on low incomes. Researchers found that while stress among those on a low income can bring migraines on in the first place, it has no effect on how long a person suffers from migraines.

Dr Walter Stewart, of Sutter Health, a not-for-profit health system in northern California, said: “A higher percentage of people have migraine in low-income groups because more people get migraine, not because people in lower income groups have migraine for a longer period of time. Because the remission rate does not differ by income, it means that the duration of time that people have migraine is not different by income level.

“These results strongly support the theory that stressors associated with lower income play an important role in the relationship between migraine and income. Identifying these factors may be a crucial step toward developing prevention strategies.”

(Edited by Andrew Marszal)

SOURCE : www.telegraph.co.uk

.

bbc130828_001

Migraine sufferers’ brains ‘show structural differences’

28 August 2013

There are structural differences in parts of the brain between people who have migraines and those who do not, according to a review by Danish researchers.

The analysis of 20 separate studies, in the journal Neurology, showed changes in the brain’s white matter and tiny lesions could be detected.

However, the reason for the differences and their impact are unclear.

Experts said more research needed to be conducted to explain the findings.

Dr Messoud Ashina, from the University of Copenhagen, said: “As a neurologist I see many patients with migraine who ask – does it damage my brain?”

He reviewed studies which had used MRI scans to examine the brains of patients with migraine.

It showed “white matter abnormalities” and mini-stroke like lesions were more common in migraine sufferers – particularly those who experience “aura” symptoms – than in people without migraines.

Dr Ashina said: “Migraine is associated with structural changes, but how and why we don’t know”.

Dr Mark Weatherall, a neurologist at Charing Cross hospital in London and the Migraine Trust, said: “It’s a very interesting and useful exercise to have done this and it reinforces the question, what are we seeing?

“These changes, what do they mean, are they real, are they relevant and are they indicating progressive changes in the brain?”

Dr Fayyaz Ahmed, chair of the British Association for the Study of Headache, said: “It’s been well known for some time that migraineurs, particularly those with aura, have silent high signal intensity lesions in the brain more than the general population. However, the significance of this remains uncertain.

“It would be too premature to say that a migraineur’s brain is at high risk of future structural or functional problems unless there are long term longitudinal studies done.”

SOURCE : www.bbc.co.uk

Advertisements

โยคะ 20 นาที ผลักสมองไวขึ้น

thairath130611_001ทีมนักศึกษามหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ของสหรัฐฯ ค้นคว้าพบว่า การฝึกทำโยคะวันละ 20 นาที จะทำให้สมองไวขึ้น

พวกเขาได้พบว่า การทำโยคะนานครั้งละ 20 นาที จะทำให้ผู้เข้าร่วมสามารถทำการทดสอบความจำและการควบคุมตนเองของการทำงานของสมองที่เกี่ยวกับความสามารถในการใช้สมาธิและการรับ และเก็บรักษาข้อมูลใหม่ๆได้ดีขึ้น ผู้เข้าร่วมบางคนยังสามารถทำงานได้ผลดีกว่าการออกกำลังแบบแอโรบิกในเวลาเท่าๆกันด้วย

หัวหน้านักวิจัยกล่าวว่า “โยคะเป็นศาสตร์และวิถีชีวิตของคนอินเดียโบราณ ไม่แต่เพียงใช้การเคลื่อนไหวของร่างกายและท่าทาง หากยังใช้การควบคุมการหายใจแลการใช้สมาธิอีกด้วย”.

ที่มา : ไทยรัฐ 11 มิถุนายน 2556

.

Related Article :

.

University of Illinois graduate student Neha Gothe and her colleagues found that 20 minutes of yoga significantly improved participants’ reaction time and accuracy in tests of cognitive function. Gothe is now a professor of kinesiology at Wayne State University in Detroit. (Credit: Image courtesy of University of Illinois at Urbana-Champaign)

University of Illinois graduate student Neha Gothe and her colleagues found that 20 minutes of yoga significantly improved participants’ reaction time and accuracy in tests of cognitive function. Gothe is now a professor of kinesiology at Wayne State University in Detroit. (Credit: Image courtesy of University of Illinois at Urbana-Champaign)

A 20-Minute Bout of Yoga Stimulates Brain Function Immediately After

June 5, 2013 — Researchers report that a single, 20-minute session of Hatha yoga significantly improved participants’ speed and accuracy on tests of working memory and inhibitory control, two measures of brain function associated with the ability to maintain focus and take in, retain and use new information. Participants performed significantly better immediately after the yoga practice than after moderate to vigorous aerobic exercise for the same amount of time.

The 30 study subjects were young, female, undergraduate students. The new findings appear in the Journal of Physical Activity and Health.

“Yoga is an ancient Indian science and way of life that includes not only physical movements and postures but also regulated breathing and meditation,” said Neha Gothe, who led the study while a graduate student at the University of Illinois at Urbana-Champaign. Gothe now is a professor of kinesiology, health and sport studies at Wayne State University in Detroit. “The practice involves an active attentional or mindfulness component but its potential benefits have not been thoroughly explored.”

“Yoga is becoming an increasingly popular form of exercise in the U.S. and it is imperative to systematically examine its health benefits, especially the mental health benefits that this unique mind-body form of activity may offer,” said Illinois kinesiology and community health professor Edward McAuley, who directs the Exercise Psychology Laboratory where the study was conducted.

The yoga intervention involved a 20-minute progression of seated, standing and supine yoga postures that included isometric contraction and relaxation of different muscle groups and regulated breathing. The session concluded with a meditative posture and deep breathing.

Participants also completed an aerobic exercise session where they walked or jogged on a treadmill for 20 minutes. Each subject worked out at a suitable speed and incline of the treadmill, with the goal of maintaining 60 to 70 percent of her maximum heart rate throughout the exercise session.

“This range was chosen to replicate previous findings that have shown improved cognitive performance in response to this intensity,” the researchers reported.

Gothe and her colleagues were surprised to see that participants showed more improvement in their reaction times and accuracy on cognitive tasks after yoga practice than after the aerobic exercise session, which showed no significant improvements on the working memory and inhibitory control scores.

“It appears that following yoga practice, the participants were better able to focus their mental resources, process information quickly, more accurately and also learn, hold and update pieces of information more effectively than after performing an aerobic exercise bout,” Gothe said. “The breathing and meditative exercises aim at calming the mind and body and keeping distracting thoughts away while you focus on your body, posture or breath. Maybe these processes translate beyond yoga practice when you try to perform mental tasks or day-to-day activities.”

Many factors could explain the results, Gothe said. “Enhanced self-awareness that comes with meditational exercises is just one of the possible mechanisms. Besides, meditation and breathing exercises are known to reduce anxiety and stress, which in turn can improve scores on some cognitive tests,” she said.

“We only examined the effects of a 20-minute bout of yoga and aerobic exercise in this study among female undergraduates,” McAuley said. “However, this study is extremely timely and the results will enable yoga researchers to power and design their interventions in the future. We see similar promising findings among older adults as well. Yoga research is in its nascent stages and with its increasing popularity across the globe, researchers need to adopt rigorous systematic approaches to examine not only its cognitive but also physical health benefits across the lifespan.”

The research team included U. of I. kinesiology and community health professor Charles Hillman and Michigan State University kinesiology professor Matthew Pontifex (a U. of I. alumnus).

Story Source:

The above story is reprinted from materials provided byUniversity of Illinois at Urbana-Champaign.

ournal Reference:

  1. Gothe N, Pontefex MB, Hillman C, McAuley E. The Acute Effects of Yoga on Executive FunctionJournal of Physical Activity & Health, 2013

SOURCE : www.sciencedaily.com

แนวทางการดูแลสุขภาพและส่งเสริมประสิทธิภาพสมอง

dailynews130526_001“สมอง” เป็นหนึ่งในอวัยวะที่สำคัญมากของคนเรา โดยเฉพาะคนในวัยทำงานที่ต้องใช้สมองอย่างมากในการทำงานทุก ๆ วันยิ่งในสังคมมีการแข่งขันสูงและเทคโนโลยีเจริญก้าวหน้ามากอย่างปัจจุบัน ยิ่งต้องคิดวิเคราะห์ให้เร็ว ตัดสินใจให้แม่นยำฉับไว แต่ด้วยการดำเนินชีวิตในประจำวันที่เปลี่ยนไป ต้องเผชิญกับความเครียดและมลพิษต่าง ๆ รวมถึงการพักผ่อนน้อยและได้รับสารอาหารที่ไม่เหมาะสมเพียงพอ อาจทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของสมองลดลง

นอกจากนี้ ยังพบว่าในปัจจุบันมีโรคทางสมองต่าง ๆ ที่ส่งผลกระทบต่อการทำงานของสมอง และการดำเนินชีวิตประจำวันของคนไทย เช่น โรคหลอดเลือดสมอง โรคอัลไซเมอร์ โรคพาร์กินสัน เป็นต้น  มีสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการที่ สมองไม่ได้รับการฝึกฝนและดูแลอย่างต่อเนื่อง ภาวะความเสื่อมถอยของประสาทที่เพิ่มขึ้นตามกาลเวลา และพฤติกรรมเสี่ยง เช่น การสูบบุหรี่ หรือ การดื่มแอลกอฮอล์เป็นประจำ เป็นต้น

แต่ทั้งนี้ เราสามารถเพิ่มประสิทธิภาพและดูแลสุขภาพสมองได้ โดยผ่านกิจกรรมง่าย ๆ ในชีวิตประจำวัน  ซึ่งมีข้อมูลที่น่าสนใจในการปฏิบัติตัวจาก ศาสตราจารย์ นายแพทย์ก้องเกียรติ กูรฑ์กันทรากร คณะแพทยศาสตร์ มหา วิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้แนะนำไว้ ดังนี้

1. หลีกหนีความจำเจ การทำอะไรซ้ำ ๆ บ่อย ๆ นอกจากทำให้เบื่อหน่ายแล้ว สมองจะทำงานน้อยลง ฉะนั้นจึงควรเปลี่ยนสิ่งใหม่ ๆ บ้าง เช่น เปลี่ยนเส้นทางกลับบ้าน อ่านหนังสือประเภทที่ไม่เคยอ่านมาก่อน เปลี่ยนเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ ฯลฯ แม้เป็นสิ่งเล็กน้อย แต่สามารถช่วยให้เซลล์ประสาทเกิดการตื่นตัวและยังช่วยพัฒนาหน่วยความจำในสมองให้เพิ่มขึ้นด้วย

2.เปลี่ยนความถนัด เริ่มจากกิจวัตรประจำวัน เช่น การแปรงฟัน จากมือขวาเปลี่ยนมาใช้มือซ้ายบ้าง จากนั้นก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นกิจกรรมที่มีความซับซ้อนมากขึ้น เช่น กินข้าว เขียนหนังสือ วาดรูป ฯลฯ จะช่วยให้เซลล์สมองได้เรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น และยังทำให้สมองส่วนต่าง ๆ เกิดการตื่นตัวอยู่เสมอ

3.แสวงหาบรรยากาศและกลิ่นใหม่ ๆ กลิ่นและรสชาติของอาหารที่แปลกจากเดิม เช่น อาหารญี่ปุ่น เวียดนาม ฝรั่งเศส จะทำให้ประสาทรับรสทำงานได้ดีขึ้น หรือการใช้น้ำมันหอมระเหย เช่น กลิ่นมิ้นท์ หรือกลิ่นมะนาว ก็เป็นอีกวิธีที่ช่วยให้สมองปลอดโปร่ง ผ่อนคลายได้เช่นกัน

4.ปรับเปลี่ยนสิ่งแวดล้อม เช่น จัดบ้าน จัดสวน เปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ พบปะผู้คนใหม่ ๆ จะช่วยให้สมองสามารถทำงานอย่างสร้างสรรค์ จุดประกายความคิดใหม่ ๆ หรือการท่องเที่ยวสถานที่แปลกใหม่ ก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ช่วยชาร์จพลังให้สมอง ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าและผ่อนคลาย แต่ข้อควรระวังของผู้สูงอายุคือ หากเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมบ่อย ๆ อาจเกิดผลเสียมากกว่าผลดี โดยเฉพาะผู้สูงอายุสมองเสื่อม เพราะทำให้เกิดการสับสนได้ง่าย

5.คิดในสิ่งที่แตกต่างและใหม่อยู่เสมอ หมั่นเป็นคนช่างสงสัย ช่างสังเกต ช่างซักถาม เช่น พูดคุยกับเพื่อนร่วมงานใหม่ หรือหาประเด็นใหม่ ๆ มาพูดคุย รวมถึงการจดจำลักษณะใบหน้า เสียงพูด หรืออุปนิสัยส่วนตัวของเพื่อนร่วมงาน เพื่อเติมข้อมูลใหม่ ๆ ให้กับสมอง

และที่สำคัญสมองของเรานั้นจำเป็นต้องได้รับสารอาหารมาส่งเสริมสุขภาพ ซึ่งสารอาหารที่มีผลต่อสมองก็มีอยู่มากมายหลายชนิด ข้อมูลจาก ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เอกราช บำรุงพืชน์ ชมรมโภชนวิทยามหิดล แนะนำว่า สารอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อการดูแลสุขภาพและเพิ่มประสิทธิภาพของสมอง เช่น กรดไขมันที่ช่วยเสริมสร้างเซลล์ประสาทในการรับรู้ กรดอะมิโนจากโปรตีน ที่สร้างสารสื่อประสาทที่ทำหน้าที่ถ่ายทอดข้อมูลระหว่างเซลล์ประสาท คาร์โบไฮเดรต ที่จะเป็นเชื้อเพลิงในการสร้างพลังงานให้แก่สมอง ตลอดจน สารต้านอนุมูลอิสระที่ได้จากผัก และผลไม้ที่ช่วยป้องกันเซลล์สมองจากการถูกทำลาย นอกจากนี้ยังพบว่าอาหารที่เรารับประทานไม่ว่าจะมาจากพืช หรือสัตว์ต่างก็มีองค์ประกอบที่มีผลต่อการทำงานของร่างกายและส่งผลต่อสุขภาพของคนเราทั้งสิ้น เพราะอาหารไม่เพียงแต่จะให้คุณค่าทางโภชนาการคือ สารอาหารต่าง ๆ เท่านั้น แต่อาหารบางชนิดยังมีสารที่มีผลต่อการทำงานของร่างกายคล้ายยาซึ่งเราเรียกว่า สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ (Bioactive compound) สำหรับการใช้อาหารในการส่งเสริมสุขภาพหรือเป็นยาที่มีมานานนับพันปีโดยเฉพาะโสม ซึ่งชาวจีนมีการใช้มายาวนานอย่างกว้างขวางจวบจนปัจจุบัน มีการศึกษาทางเภสัชวิทยาของสารจินเซนโนไซด์ ซึ่งเป็นสารพฤกษเคมีเป็นสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่มีอยู่ในโสมอเมริกา มีงานวิจัยพบว่ามีผลต่อการทำงานของระบบต่าง ๆ ของร่างกายโดยเฉพาะต่อสมองและประสาทส่วนกลาง ช่วยเสริมการทำงานของสารสื่อประสาทให้เชื่อมโยงข้อมูลระหว่างเซลล์ต่อเซลล์ของระบบประสาทในสมองให้ทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ จึงทำให้กระบวนการคิดและวิเคราะห์ข้อมูลรวดเร็วมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยว่าจินเซนโนไซด์ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของสารสื่อประสาท GABA ในสมองที่มีความเกี่ยวข้องต่อสมองให้คลายความวิตกกังวล เกิดสมาธิตลอดจนกระบวนการคิดและประมวลผลข้อมูล

อย่างไรก็ตาม การดูแลสุขภาพร่างกายโดยรวมของเราก็เป็นสิ่งสำคัญ นอกจากการปฏิบัติตนดังที่กล่าวมา ควรปรับเปลี่ยนพฤติ กรรมการบริโภคมารับประทานอาหารให้ครบมื้อหลากหลายครบทุกหมวดหมู่ นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ ทำจิตใจให้แจ่มใส และออกกำลังกายสม่ำเสมอ เมื่อสุขภาพกายดี ก็จะช่วยยืดอายุสมองของท่านให้แข็งแรง และยังอาจป้องกันการเสื่อมของสมองได้อีก

ข้อมูลจาก ดร.อภิสิทธิ์ ฉัตรทนานนท์ ประธานมูลนิธิคุณแม่คุณภาพ.

นายแพทย์สุรพงศ์ อำพันวงษ์

ที่มา  : เดลินิวส์  26 พฤษภาคม 2556

เทคนิคใหม่รักษาคนโคม่า..รอดได้ ไม่นิทรา

dailynews130318_001a‘สมอง’ อวัยวะสุดสำคัญ หากเกิดความเสียหายกับสมอง อาจทำให้เสียชีวิต หรือมีสภาพเป็นนิทรา สมรรถภาพร่างกายลดลง สติปัญญาขาดตกบกพร่องลงไป โดยเหตุหนึ่งที่อาจทำให้สมองเสียหาย คือ ภาวะหัวใจหยุดเต้น ส่งผลให้เลือดไม่สามารถไหลเวียนขึ้นไปหล่อเลี้ยงสมอง หากเกิดภาวะเช่นนี้ เซลล์สมองจะตายได้ภายในระยะเวลาอันสั้น ยิ่งถ้าได้รับการช่วยเหลือล่าช้า โอกาสเสียชีวิต หรือเป็นนิทรายิ่งมีสูง

เดลินิวส์ออนไลน์มีกรณีตัวอย่างจากผู้ที่เคยผ่านประสบการณ์เฉียดตาย สมองเสียหายเนื่องจากภาวะหัวใจหยุดเต้น แต่ทว่าเขายังโชคดี ได้รับการช่วยชีวิตอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกส่งถึงมือแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านภาวะวิกฤติสมอง

dailynews130318_001cเมื่อวันที่ 24 มกราคม 2256 นายฉัตรชัย บูรณะคุณาภรณ์ วัย 33 ปี วิศวกรของเอไอเอส ซึ่งเป็นคนแข็งแรง รูปร่างสันทัด ไม่มีโรคประจำตัว แต่ในวันเกิดเหตุขณะกำลังนั่งทำงานภายในสำนักงานตามปกติ จู่ๆ เขาก็วูบล้มลงหมดสติต่อหน้าเพื่อนๆ ทุกคนคิดว่าเขาแค่เป็นลม แต่ไม่นานใบหน้ากลายเป็นสีม่วงคล้ำ กัดลิ้นตัวเอง เพื่อนร่วมงานที่เห็นจึงรีบเข้าช่วยปฐมพยาบาลด้วยการปั๊มหัวใจและผายปอด

ผ่านไป 10 นาที ชีพจรยังเต้นอ่อนและสัมผัสได้ยาก เพื่อนจึงปั๊มหัวใจและผายปอดต่อเนื่อง ชั่วครู่ทีมกู้ชีพฉุกเฉินของโรงพยาบาลพญาไท 2 มาถึง ทีมแพทย์ได้ใช้เครื่องมือปั๊มหัวใจต่อไปอีก 47 นาที และแล้วหัวใจก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง นายฉัตรชัยจึงถูกพาตัวไปยังโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

จากเหตุที่เกิดขึ้น ครอบครัวและเพื่อนร่วมงานของนายฉัตรชัย ต่างวิตกเกี่ยวกับอาการหลังจากร่างกายกลับมาทำงานได้โดยกลัวว่าเขาจะตกอยู่ในสภาพเจ้าชายนิทรา เนื่องจากช่วงที่เขาหมดสติไปนั้น ก่อนเพื่อนจะปั๊มหัวใจและผายปอด ชีพจรของเขาเบาบาง ราวกับหัวใจหยุดเต้น

อย่างไรก็ตาม มีนวัตกรรมทางการแพทย์ที่สามารถช่วยรักษาไม่ให้เซลล์สมองตายเนื่องจากภาวะหัวใจหยุดเต้น และช่วยฟื้นฟูผู้ป่วยให้พ้นจากสภาวะเป็นเจ้าชายนิทรา นั่นคือ ‘วิธีลดอุณหภูมิร่างกาย หรือไฮโปเธอร์เมีย (Hypothermia)’  

dailynews130318_001b

‘นายแพทย์สมบัติ มุ่งทวีพงษา’ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านภาวะวิกฤติทางสมอง รพ.พญาไท 2 และเป็นแพทย์ผู้รักษานายฉัตรชัย อธิบายว่าวิธีลดอุณหภูมิร่างกาย เป็นแนวทางรักษาที่แพทย์ใช้เพื่อกอบกู้สมองหลังเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้น รวมถึงรักษาปัญหาโรคสมองอื่นๆ เพื่อป้องกันอันตรายที่เกิดขึ้นกับเซลล์สมอง

การจะลดอุณหภูมิร่างกายผู้ป่วยภาวะหัวใจหยุดเต้นนั้น จำเป็นต้องช่วยให้หัวใจและการไหลเวียนเลือดกลับมาเป็นปกติก่อน ในกรณีของนายฉัตรชัยถือว่าเข้าเกณฑ์เพราะเพื่อนร่วมงานช่วยปั๊มหัวใจไม่หยุด สำหรับวิธีลดอุณหภูมิร่างกาย ทำได้หลายวิธี อาจใช้เพียงวิธีเดียวหรือหลายอย่างร่วมกัน เช่นใช้อุปกรณ์ให้ความเย็นทางการแพทย์ อาทิ แผ่นแปะ ผ้าห่มให้ความเย็น หรืออาจใช้เทคนิคสอดสายเข้าหลอดเลือดดำ

หลักลดอุณหภูมิร่างกายนี้ เลียนมาจากหลักเอาของแช่ตู้เย็น โดยสมองจะหยุดกระบวนการเสียหายหรือเซลล์ถูกทำลายถ้าอุณหภูมิร่างกายลดลง โดยทางการแพทย์จะลดให้เหลือ 33 องศาเซลเซียส ควบคุมให้คงที่อยู่นาน 24 ชั่วโมง จากนั้นจะปรับอุณหภูมิกลับสู่ปกติ ซึ่งตลอดขั้นตอนตั้งแต่ลดจนปรับคืนสู่อุณหภูมิเดิม ใช้เวลาราว 3 วัน หลังผ่านการทำไฮโปเธอร์เมียหรือระหว่างทำ แพทย์จะรักษาความผิดปกติที่เป็นต้อตอด้วย อย่างกรณีของนายฉัตรชัย พบว่าเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะชนิดหนึ่ง

เทคนิคการลดอุณหภูมิร่างกายในต่างประเทศมีมาประมาณสิบปี ส่วนในเมืองไทยใช้มาราวๆ 4-5 ปี บ้านเรายังมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องการทำไฮโปเธอร์เมียอยู่ไม่มาก ทั้งในโรงพยาบาลรัฐและเอกชน แพทย์แต่ละท่านก็ยังใช้เทคนิคลดอุณหภูมิร่างกายที่แตกต่างกัน ซึ่ง นพ.สมบัติ หวังให้ในอนาคต แพทย์ไทยใช้เทคนิคไฮโปเธอร์เมียกันมากขึ้นและเป็นระบบแบบแผนชัดเจน

ด้านนายฉัตรชัย เล่าหลังผ่านประสบการณ์เฉียดตายว่า รู้สึกตนเองเป็นคนโชคดีที่ได้รับการช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมงานที่เข้ามาปั๊มหัวใจ ประกอบกับได้พบแพทย์ที่ใช้เทคนิคลดอุณหภูมิร่างกาย ป้องกันสมองไม่ให้เสียหายจนต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา หลังเกิดเหตุการณ์ ตนนอนรักษาตัวอยู่ในห้องไอซียูราว 17 วัน และตอนนี้เกือบจะใช้ชีวิตได้ตามปกติ เหลือเพียงทำกายภาพบำบัด ร่วมกับการพัฒนาสมองให้ฟื้นคืน เช่น หมั่นอ่าน เขียน เล่นดนตรี ตามคำแนะนำของแพทย์ เนื่องจากสมองส่วนความจำนั้นไวหรือได้รับความเสียหายได้ง่ายเมื่อเกิดภาวะขาดเลือด

จากกรณีตัวอย่างข้างต้น จะเห็นว่า การช่วยชีวิตคนหมดสติด้วยการปั๊มหัวใจอย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งสำคัญ ดังนั้น อย่าละเลยการฝึกปฐมพยาบาลเบื้องต้น โดยเฉพาะการปั๊มหัวใจเพื่อช่วยชีวิตผู้อื่น.

ทีมเดลินิวส์ออนไลน์

ที่มา : เดลินิวส์ 18 มีนาคม 2556

ออกกำลัง”สมอง” เพิ่ม”คุณภาพ”ให้ชีวิต

matichon130212_001ดร.ริชาร์ด เดวิดสัน นักประสาทวิทยา จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน-เมดิสัน สหรัฐอเมริกา ค้นพบข้อเท็จจริงที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าค้นพบมากว่าสองพันห้าร้อยปีก่อนหน้านี้ว่า สมองของคนเรานั้นไม่เพียงสามารถปรับปรุงขีดความสามารถในการทำงานให้ดีขึ้นได้ด้วยกระบวนการฝึก หากแต่ยังสามารถปรับเปลี่ยนเชิงโครงสร้างระบบประสาทของสมองไปในทางที่ดีได้ด้วยการฝึกฝนหรือการ “ออกกำลังสมอง” ดังกล่าวนั้น

ดร.เดวิดสัน พร้อมคณะผู้เชี่ยวชาญอีกจำนวนหนึ่งกล่าวไว้ในการสัมมนาที่สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมานี้ว่า สมองของคนเราไม่ได้หยุดนิ่งเฉย แต่ปรับเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลาไปตามประสบการณ์ของผู้เป็นเจ้าของสมองไปจนตลอดชีวิต อันที่จริงแม้หลังการเสียชีวิตแล้ว โครงสร้างของสมองก็ยังปรับเปลี่ยนไปอีกเป็นครั้งสุดท้ายในระยะเวลาสั้นๆ หลังการตาย ก่อนที่จะปิดสนิทไปตลอดกาล

ในวิชาการทางด้านประสาทวิทยา เรียกการปรับเปลี่ยนดังกล่าวนี้เอาไว้ว่า “นิวโรพลาสติซิตี้” ที่หมายถึงการเปลี่ยนรูปของระบบประสาทไปตามแรงที่กระทำต่อสมองนั้นๆ ซึ่งก็คือประสบการณ์ที่ผ่านมาและสั่งสมไว้ของคนเรานั่นเอง สิ่งที่บ่งชี้ถึงเรื่องนี้ก็คือเหตุผลของการที่เด็กๆ และวัยรุ่นสามารถเรียนรู้ “ภาษาที่สอง” หรือ “ท่วงทำนองและเครื่องดนตรี” ได้ดีกว่าผู้ใหญ่ที่โครงสร้างของระบบประสาทปรับเปลี่ยนไปมากแล้วตามกาลเวลานั่นเอง

แต่ปรากฏการณ์ “นิวโรพลาสติซิตี้” ก็เป็นเครื่องยืนยันได้เช่นกันว่า เราสามารถฝึกฝนเพื่อเปลี่ยนแปลงการทำงานและรูปแบบของสมองได้

 แอมิชิ จา นักประสาทวิทยาอีกคนจากมหาวิทยาลัยไมอามี ได้เรียนรู้ประสบการณ์ดังกล่าวนี้ด้วยตัวเองหลังจากเคยรับฟังการบรรยายของ ดร.เดวิดสัน ที่แนะนำให้ผู้ฟัง“ออกกำลังสมอง” ด้วยการนั่งสมาธิ

ศาสตราจารย์จาเปิดเผยว่า ในฐานะเป็นศาสตราจารย์หน้าใหม่ และเป็นคุณแม่มือใหม่พร้อมกันไป ทำให้ทั้งชีวิตส่วนตัวและหน้าที่การงานกลายเป็นแรงกดดันมหาศาลจนถึงกับก่อให้เกิดการมึนงง เฉยเฉื่อยชาไปเลย แต่เมื่อทดลองทำสมาธิตามคำแนะนำของ ดร.เดวิดสันไประยะหนึ่ง ไม่เพียงศาสตราจารย์จาจะสามารถเพิ่มการตื่นตัว ความฉับไวของสมองได้มากขึ้นเท่านั้น จากการตรวจสอบยังพบว่าสมองของตนเองมีการไหลเวียนของกระแสไฟฟ้าในรูปแบบที่เป็นทางบวกเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย ในเวลาเดียวกันกับที่อาการเครียดที่เกิดขึ้นลดระดับลงอย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้ศาสตราจารย์รายนี้หันมาศึกษาเพิ่มเติมทางด้านประสาทวิทยาในที่สุด

ดร.เดวิดสัน เคยใช้พระสงฆ์ที่ผ่านการบวชเรียน ฝึกจิต บำเพ็ญภาวนามาแล้วกลุ่มหนึ่งเป็นตัวอย่างเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของระบบประสาทของสมองดังกล่าวนี้ พบว่าระดับการเปลี่ยนแปลงของกิจกรรมของสมองขึ้นอยู่กับระดับของการฝึกฝนของพระสงฆ์แต่ละรูป และความต่างของวิธีการทำสมาธิที่แต่ละรูปใช้ แต่สามารถบ่งชี้ได้ชัดเจนถึงการเชื่อมโยงระหว่างการทำสมาธิกับระดับของขันติ ความอดทน อดกลั้นที่คนเรามีต่อสภาวะปัญหาและความเพียร หรือความมานะบากบั่นของแต่ละบุคคล

จากการศึกษาของ ดร.เดวิดสัน พบว่าการที่คนเราเกิด “ความรู้สึก” ค้างคา เป็นปฏิกิริยาต่อปัญหาหนึ่งปัญหาใดอยู่ยาวนานแม้ว่าปัญหาจะเกิดขึ้นนานแล้วก็ตามนั้น เป็นเพราะสมองในส่วนที่เรียกว่า “อไมกดาลา” (amygdala) ทำงานยืดเยื้อเกี่ยวกับเรื่องนั้นนั่นเอง การทำสมาธิเพื่อสร้างความตื่นตัวให้กับสมองหรือการเจริญสตินั้นช่วยฟื้นฟูการทำงานของอไมกดาลาให้กลับคืนสู่สภาวะปกติได้โดยเร็ว ยิ่งฝึกฝนนานมากเท่าใด การฟื้นสู่สภาพปกติก็ยิ่งเร็วมากขึ้นเท่านั้น

ข้อแนะนำเรื่องการ “ออกกำลังสมอง” ด้วยการฝึกสมาธิพื้นฐานง่ายๆ จากผู้เชี่ยวชาญ ก็คือ การพุ่งความสนใจของเราไปที่สิ่งหนึ่งสิ่งใดเพียงอย่างเดียว อย่างเช่นการทำสมาธิให้อยู่ที่ลมหายใจเข้าออก เมื่อเกิดวอกแวกก็ดึงจิตใจกลับมาที่ลมหายใจของเราให้ต่อเนื่องให้ได้

ที่มา : มติชนรายวัน12 กุมภาพันธ์ 2556

.

Related Article :

.

Mindfulness can induce changes not just in the function of the brain, but in the brain's structure itself, neuroscientists are finding.CREDIT: Andrei Zarubaika, Shutterstock

Mindfulness can induce changes not just in the function of the brain, but in the brain’s structure itself, neuroscientists are finding.
CREDIT: Andrei Zarubaika, Shutterstock

Exercising Your Brain May Improve Your Life

Wynne Parry, LiveScience Contributor
10 February 2013

NEW YORK — Throughout life, even shortly before death, the brain can remodel itself, responding to a person’s experiences. This phenomenon, known as neuroplasticity, offers a powerful tool to improve well-being, experts say.

“We now have evidence that engaging in pure mental training can induce changes not just in the function of the brain, but in the brain’s structure itself,” Richard Davidson, a neuroscientist at the University of Wisconsin-Madison, told an audience at the New York Academy of Sciences on Thursday (Feb. 6) evening.

The brain’s plasticity does change over time, Davidson pointed out. For instance, young children have an easier time learning a second language or a musical instrument, he said.

Exercise for the mind

The idea of training the brain is not a radical one, said Amishi Jha, a neuroscientist at the University Miami and another panelist for the discussion.

“How many of you think engaging in certain kinds of physical activity will change the way the body works? Our cultural understanding now is that specific types of activity can alter the body in noticeable ways,” Jha said, adding that this cultural understanding may be shifting to incorporate the mind as well. [10 Easy Ways to Keep Your Mind Sharp]

The panel discussion focused on a particular type of exercise: the practice of mindfulness, which panelist Jon Kabat-Zinn, a clinical mindfulness expert at the University of Massachusetts Medical School, defined as awareness.

“Mindfulness is awareness that arises from paying attention in the present moment, nonjudgmentally,” Kabat-Zinn said.

Jha’s personal interest in mindfulness arose from stress. As a young professor and mother under pressure from her job and family life, she ground her teeth so much that it caused numbness, interfering with her ability to speak. Jha attended a presentation Davidson gave and was startled to hear him say meditation, which cultivates mindfulness, could promote a positive pattern of electrical activity in the brain.

“I was like, ‘I can’t believe he used that word [meditation] in this auditorium,'” she said. “I had never heard it in a scientific context.”

So, Jha began her own mindfulness practice, which not only reduced her stress level, but also inspired her to explore the topic as a neuroscientist.

Opening the door

There are many doors into mindfulness, said Kabat-Zinn. He gave two examples: A person can practice mindfulness by focusing on something, such as his or her own breath, and bringing his or her attention back to the breath when it begins to wander, Kabat-Zinn said.

It is also possible to practice awareness without choosing a particular object upon which to focus; however, “that turns out to be quite a challenging thing to do,” he said.

Cultivating mindfulness like this can help break harmful cycles, such as those that accompany depression, in which the mind continues to repeat the same negative thoughts.

“When you see you are not your thoughts or your emotions, then you have a whole different palette of ways to be,” Kabat-Zinn said.

Roots in the East

Many would say mindfulness as it is practiced in Western society has its roots in the East, in Buddhism, noted moderator Steve Paulsonof the public radio program “To the Best of Our Knowledge.”

“Is mindfulness a spiritual practice?” Paulson asked the panelists.

“For me, I don’t talk about spirituality, because I don’t know what spiritual means,” the University of Wisconsin’s Davidson said. “I think what we’re talking about is part of every human being’s innate capacity.”

Buddhist monks, whom Davidson has studied, provide a “sample of convenience,” a group of people who have all received the same training, an important consideration for research, he said.

The neuroscience

Brain scans of meditating people show different patterns of activity depending on the practitioner’s level of experience. These patterns also differ depending upon the type of meditation practice used, Davidson said. [Mind Games: 7 Reasons You Should Meditate]

Work in Davidson’s lab indicates a connection between meditation and resilience. A response to stress becomes problematic when someone perseverates, or has an emotional reaction long after the problem has ended. In the brain, this shows up as the prolonged activation of a region known as the amygdala.

Mindfulness can increase the speed of recovery in the amygdala, and the more hours of formal practice people have, the faster their amygdalas recover, the data indicate, Davidson said.

This panel was the last of a four-part series on consciousness, moderated by public radio host Paulson and presented by the Nour Foundation.

SOURCE : livescience.com

หยุดใช้สมาร์ทโฟน ฟื้นความคิดสร้างสรรค์ 50%

dailynews121217_001คราวหน้า ถ้าใครรู้สึกสมองตื้อๆ ตันๆ คิดอะไรไม่ออก คงไม่ต้องนั่งกลุ้มให้เสียเวลาเปล่า เพราะมีการวิจัยล่าสุดจากทีมนักจิตวิทยา มหาวิทยาลัยยูทาฮ์ ในสหรัฐ พบว่า การหยุดพักและพาตัวไปท่องเที่ยวธรรมชาติ โดยตัดขาดจากอุปกรณ์สื่อสารทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็น สมาร์ทโฟน แท็บเล็ต แล็บท็อป เครื่องเล่นเกม สามารถฟื้นพลังทางสมอง โดยเฉพาะด้านความคิดสร้างสรรค์และการแก้ไขปัญหาได้ถึงร้อยละ 50

การศึกษาทำโดยพาอาสาสมัครไปท่องป่าใกล้ชิดธรรมชาติเป็นเวลา 4 วัน ตลอดการเดินทางและท่องเที่ยง จะไม่มีการใช้อุปกรณ์สื่อสารใดๆ เลย ผลการวิจัยวัดจากการข้อคำถามประเมินความคิดสร้างสรรค์ที่ให้ทำทั้งก่อนและหลังท่องเที่ยว ซึ่งผลที่ได้ชี้ชัดว่า คะแนนความคิดสร้างสรรค์เพิ่มขึ้นหลังจากเหล่าอาสาสมัครได้ไปพักผ่อนชนิดตัดขาดจากเรื่องราววุ่นๆ ของโลกภายนอก

ทั้งนี้ ทีมวิจัยยังไม่ฟันธงว่า การที่ประสิทธิภาพของสมองฟื้นตัวขึ้นนั้น เป็นเพราะธรรมชาติหรือเกิดจากการหยุดรับรู้ข่าวสาร ความเคลื่อนไหวต่างๆ ผ่านอุปกรณ์สื่อสารกันแน่ แต่พวกเขาลงความเห็นว่า คงเป็นเพราะสองปัจจัยประกอบรวมกัน

อย่างไรก็ตาม ผลดีจากการหยุดพักการใช้งานอุปกรณ์สื่อสารบ้าง ยังช่วยลดความเสี่ยงโรคร้าย เนื่องจากก่อนหน้านี้ มีการสำรวจพบว่า ผู้คนในสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่มีชีวิตติดกับอุปกรณ์สื่อสาร และใช้เวลาอยู่กับสิ่งนั้นไม่น้อยกว่า 3 ชั่วโมงต่อวัน มีส่วนเชื่อมโยงให้เกิดโรคอ้วน โรคหลอดเลือดหัวใจ และเบาหวานด้วย.

ทีมเดลินิวส์ออนไลน์
takecareDD@gmail.com

ที่มา: เดลินิวส์  17 ธันวาคม 2555

.

Related Link:

.

foxnews121213_001

Hiking in nature increases creativity

By Laurie Tarkan
Published December 13, 2012

If your creative juices have temporarily dried up or you’re having something akin to writer’s block at work, get thee to the Appalachian Trail—or another backwoods spot.

There’s a whole field of research (called ecopsychology), which shows that being out in nature is good for your psyche, and Outward Bound has made a business out of restoring people through long hikes in the woods. Now, a new study has found that being in nature—without your smartphone, that is—also increases your creativity.

Psychologists from the University of Utah and University of Kansas conducted creativity tests on 56 men and women who had participated in four- to six-day wilderness hiking trips organized by the Outward Bound expedition school in Alaska, Colorado, Maine and Washington state. Of course, no electronic devices were allowed on the trips.

The morning before they set out, 24 of the backpackers took a creativity test. Then, 32 hikers took the test on the morning of the trip’s fourth day. The test gave participants 10 sets of three words. For each set they had to come up with a fourth word that was tied to the other three. For example, an answer to same/tennis/head might be match (because a match is the same, tennis match and match head).

The study found the subjects who had been backpacking four days got an average of 6.08 of the 10 questions correct, compared with an average score of 4.14 for those who had not yet begun a backpacking trip.

“We show that four days of immersion in nature, and the corresponding disconnection from multimedia and technology, increases performance on a creativity, problem-solving task by a full 50 percent,” the researchers concluded.

The researchers embarked on the study to test if a nature experience could counter one of the growing problems today. The 24/7 use of technology as well as constant multitasking has overtaxed our executive function abilities–our ability to switch amongst tasks, maintain task goals and inhibit irrelevant and distracting actions or thoughts. This overuse leaves us feeling depleted, the authors said.

One theory, called  attention restoration theory (ART), suggests that nature can be restorative to the part of the brain in charge of executive function. Studies have shown that interacting with nature (or images of nature) can improve a number of skills and abilities, including sustained attention, avoiding distractions and performance on cognitive tests. This is one of the first studies, however, to look at the impact of longer periods of exposure to nature on creative problem solving.

The study could not determine if the benefits were due to the exposure to nature, the absence of technology or both.

Nor did it look at shorter stints in the woods. But another study did.

“A colleague replicated our study with students who went out in nature for three hours and they also showed benefits,” said Dr. David Strayer, a co-author of the study and professor of psychology at the University of Utah.

That study found a 20 percent improvement, compared to the 50 percent improvement found after four days of exposure to nature, he said.

The authors proposed several explanations for the improvements in creativity:

Natural environments expose us to stimuli that are gently stimulating (not a bombardment of stimulation).  Being out in nature may also activate the part of the brain that is active during restful introspection (introspection is often sidelined with constant access to smart phones and other electronics).

The study shows “that burying yourself in front of a computer 24/7 may have costs that can be remediated by taking a hike in nature,” Strayer said.

SOURCE: foxnews.com

รีบหาหนังสือให้ลูกตั้งแต่ตอน 4 ขวบวัยที่สมองเกี่ยวกับภาษากำลังพัฒนา

ผู้เป็นพ่อแม่ทั้งหลายควรจะทราบไว้ว่า เมื่อลูกน้อยโตขึ้นมาอายุได้ 4 ขวบ เป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุด ที่จะจัดหาหนังสือมาให้ เพื่อปลูกฝังนิสัยรักการอ่านกับเด็ก

นักวิจัยมหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนียของสหรัฐฯ ค้นพบในการศึกษาว่าการเริ่มหาหนังสือให้ลูกเมื่ออายุได้ 4 ขวบ จะเป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุด ด้วยเหตุว่าสมองส่วนที่เกี่ยวกับภาษาและความคิดกำลังเริ่มพัฒนาอย่างรวดเร็ว ยิ่งกว่าตอนวัยเข้า 18-19 ปี หรือรอจนอายุได้ 8 ขวบ ก็ยังได้ผลน้อยกว่า ตอนเด็กอายุได้ 4 ขวบ จึงนับเป็นช่วงเวลาที่เข้าด้ายเข้าเข็ม

นอกจากหนังสือแล้ว การหาของเล่น หรือพาไปเที่ยวสวนสัตว์และสวนสนุก ก็เป็นสิ่งจำเป็นเช่นกัน

นักวิจัยได้รีบศึกษาในเรื่องนี้ ขณะที่กำลังเป็นที่วิตกกันว่า เด็กเล็ก ๆ ยุคนี้จะไม่ยอมจับหนังสือ แต่หันไปหาทีวีและเกมคอมพิวเตอร์กันเสียหมด

พวกเขายังได้พบในการศึกษาโครงสร้างของสมองเด็กว่า บางส่วนของสมองเด็กวัยนี้ยังอ่อนบางอยู่ ซึ่งเป็นเรื่องเหมาะในช่วงการพัฒนา.

ที่มา: ไทยรัฐ 22 ตุลาคม 2555

.

Related Article:

.

Brain scans of participants aged in their late teens showed a correlation between cognitive stimulation at the age of four and a thinner, more developed, cortex Photograph: David Job/Getty Images

Childhood stimulation key to brain development, study finds

Twenty-year research project shows that most critical aspect of cortex development in late teens was stimulation aged four

Alok Jha, science correspondent
The Guardian, Sunday 14 October 2012 21.30 BST

An early childhood surrounded by books and educational toys will leave positive fingerprints on a person’s brain well into their late teens, a two-decade-long research study has shown.

Scientists found that the more mental stimulation a child gets around the age of four, the more developed the parts of their brains dedicated to language and cognition will be in the decades ahead.

It is known that childhood experience influences brain development but the only evidence scientists have had for this has usually come from extreme cases such as children who had been abused or suffered trauma. Martha Farah, director of the centre for neuroscience and society at the University of Pennsylvania, who led the latest study, wanted to find out how a normal range of experiences in childhood might influence the development of the brain.

Farah took data from surveys of home life and brain scans of 64 participants carried out over the course of 20 years. Her results, presented on Sunday at the annual meeting of the Society for Neuroscience in New Orleans, showed that cognitive stimulation from parents at the age of four was the key factor in predicting the development of several parts of the cortex – the layer of grey matter on the outside of the brain – 15 years later.

The participants had been tracked since they were four years old. Researchers had visited their homes and recorded a series of details about their lives to measure cognitive stimulation, details such as the number of children’s books they had, whether they had toys that taught them about colours, numbers or letters, or whether they played with real or toy musical instruments.

The researchers also scored the participants on “parental nurturance” – how much warmth, support or care the child got from the parent. The researchers carried out the same surveys when the children were eight years old. When the participants were between 17 and 19, they had their brains scanned.

Farah’s results showed that the development of the cortex in late teens was closely correlated with a child’s cognitive stimulation at the age of four. All other factors including parental nurturance at all ages and cognitive stimulation at age eight – had no effect. Farah said her results were evidence for the existence of a sensitive period, early in a person’s life, that determined the optimal development of the cortex. “It really does support the idea that those early years are especially influential.”

As the brain matures during childhood and adolescence, brain cells in the cortex are pruned back and, as unnecessary cells are eliminated, the cortex gets thinner. Farah found that the more cognitive stimulation a participant had had at the age of four, the thinner, and therefore more developed, their cortex. “It almost looks like whatever the normal developmental process is, has either accelerated or gone further in the kids with the better cognitive stimulation,” she said.

The most strongly affected region was the lateral left temporal cortex, which is on the surface of the brain, behind the ear. This region is involved in semantic memory, processing word meanings and general knowledge about the world.

Around the time the participants had their brains scanned in their late teens, they were also given language tests and, Farah said, the thinner their cortex, the better their language comprehension.

Andrea Danese, a clinical lecturer in child and adolescent psychiatry at the Institute of Psychiatry, King’s College London, said the study suggested that the experience of a nurturing home environment could have an effect on brain development regardless of familial, perhaps genetic, predispositions to better brains. Danese added that this kind of research highlighted the “tremendous role” that parents and carers had to play in enabling children to develop their cognitive, social, and emotional skills by providing safe, predictable, stimulating, and responsive personal interactions with children.

“Parents may not be around when their teenage children are faced with important choices about choosing peers, experimenting with drugs, engaging in sexual relationships, or staying in education,” said Danese. “Yet, parents can lay the foundations for their teenage children to take good decisions, for example by promoting their ability to retain and elaborate information, or to balance the desire for immediate reward with the one for greater, long-term goals since a young age.”

Bruce Hood, an experimental psychologist who specialises in developmental cognitive neuroscience at the University of Bristol, said his advice to parents was just to “be kind to your children. Unless you raise them in a cardboard box without any stimulation or interaction, then they will probably be just fine.”

SOURCE: guardian.co.uk

การศึกษาสมองส่วน amygdala ยืนยันว่าการฝึกสมาธิช่วยเพิ่มการควบคุมอารมณ์

การศึกษาสมองส่วน amygdala ยืนยันว่าการฝึกสมาธิช่วยเพิ่มการควบคุมอารมณ์

Meditation produces enduring changes in emotional processing in the brain, study shows

November 12, 2012 in Neuroscience

A new study has found that participating in an 8-week meditation training program can have measurable effects on how the brain functions even when someone is not actively meditating. In their report in the November issue of Frontiers in Human Neuroscience, investigators at Massachusetts General Hospital (MGH), Boston University (BU), and several other research centers also found differences in those effects based on the specific type of meditation practiced.

“The two different types of meditation training our study participants completed yielded some differences in the response of the amygdala – a part of the brain known for decades to be important for emotion – to images with emotional content,” says Gaëlle Desbordes, PhD, a research fellow at the Athinoula A. Martinos Center for Biomedical Imaging at MGH and at the BU Center for Computational Neuroscience and Neural Technology, corresponding author of the report. “This is the first time that meditation training has been shown to affect emotional processing in the brain outside of a meditative state.”

Several previous studies have supported the hypothesis that meditation training improves practitioners’ emotional regulation. While neuroimaging studies have found that meditation training appeared to decrease activation of the amygdala – a structure at the base of the brain that is known to have a role in processing memory and emotion – those changes were only observed while study participants were meditating. The current study was designed to test the hypothesis that meditation training could also produce a generalized reduction in amygdala response to emotional stimuli, measurable by functional magnetic resonance imaging (fMRI).

Participants had enrolled in a larger investigation into the effects of two forms of meditation, based at Emory University in Atlanta. Healthy adults with no experience meditating participated in 8-week courses in either mindful attention meditation – the most commonly studied form that focuses on developing attention and awareness of breathing, thoughts and emotions – and compassion meditation, a less-studied form that includes methods designed to develop loving kindness and compassion for oneself and for others. A control group participated in an 8-week health education course.

Within three weeks before beginning and three weeks after completing the training, 12 participants from each group traveled to Boston for fMRI brain imaging at the Martinos Center’s state-of-the-art imaging facilities. Brain scans were performed as the volunteers viewed a series of 216 different images – 108 per session – of people in situations with either positive, negative or neutral emotional content. Meditation was not mentioned in pre-imaging instructions to participants, and investigators confirmed afterwards that the volunteers had not meditated while in the scanner. Participants also completed assessments of symptoms of depression and anxiety before and after the training programs.

In the mindful attention group, the after-training brain scans showed a decrease in activation in the right amygdala in response to all images, supporting the hypothesis that meditation can improve emotional stability and response to stress. In the compassion meditation group, right amygdala activity also decreased in response to positive or neutral images. But among those who reported practicing compassion meditation most frequently outside of the training sessions, right amygdala activity tended to increase in response to negative images – all of which depicted some form of human suffering. No significant changes were seen in the control group or in the left amygdala of any study participants.

“We think these two forms of meditation cultivate different aspects of mind,” Desbordes explains. “Since compassion meditation is designed to enhance compassionate feelings, it makes sense that it could increase amygdala response to seeing people suffer. Increased amygdala activation was also correlated with decreased depression scores in the compassion meditation group, which suggests that having more compassion towards others may also be beneficial for oneself. Overall, these results are consistent with the overarching hypothesis that meditation may result in enduring, beneficial changes in brain function, especially in the area of emotional processing.”

Eric Schwartz, PhD, of the BU Department of Electrical and Computer Engineering and Center for Computational Neuroscience and Neural Technology, is senior author of the Frontiers in Human Neuroscience report. Additional co-authors are Lobsang T. Negi, PhD, and Thaddeus Pace, PhD, Emory University; Alan Wallace, PhD, Santa Barbara Institute for Consciousness Studies; and Charles Raison, MD, University of Arizona College of Medicine. The study was supported by grants from the National Center for Complementary and Alternative Medicine, including an American Recovery and Reinvestment Act grant to Boston University.

Journal reference: Frontiers in Human Neuroscience

Provided by Massachusetts General Hospital

SOURCE: medicalxpress.com

=================================================

amygdala เป็นส่วนของสมองที่ทำหน้าที่ในการรับรู้ความทรงจำทางด้านอารมณ์ (emotional) เป็นที่รวบรวมอารมณ์ในช่วงเวลาแห่งความสำเร็จหรือล้มเหลวความหวังและความกลัวความหดหู่ท้อถอยหรือความสับสน ซึ่งจะใช้ความทรงจำนี้ในการตรวจสอบข้อมูลที่เข้ามาใหม่ทางระบบประสาทต่างๆเพื่อประเมินถึงภาวะอันตรายหรือโอกาสอันดี โดยเปรียบเทียบกับประสบการณ์ทางอารมณ์ที่ผ่านมา

ในบางครั้งเมื่อประสบในภาวะคับขันหรือเกิดอันตราย เช่น เรามองเห็นสิ่งที่ขดอยู่ในมุมมืดดูคล้ายงูจะกระโดดหนีทันที เป็นการทำงานของ amygdala ที่เกิดขึ้นแบบลัดวงจรโดยเมื่อตามองเห็นสิ่งที่คล้ายงูจะส่งกระแสประสาทไปยังสมอง ส่วนที่เรียก thalamus (อยู่ในระบบ limbic เช่นกัน) ซึ่งจะส่งกระแสประสาทไปยัง visual cortex บริเวณสมองส่วนหลัง เพื่อแปลออกมาว่าเป็นอะไรถ้าเป็นสิ่งที่เกี่ยวพันกับอารมณ์ จะส่งกลับไปยัง amygdala ซึ่งถือว่าเป็นศูนย์รวมของความทรงจำ ทางอารมณ์ต่าง ๆ เพื่อส่งต่อไปยัง prefrontalcortex ในการสั่งการโต้ตอบที่เหมาะสมแต่ในเวลาเดียวกันจะมีเส้นใย ประสาท อีกส่วนหนึ่งลัดจาก thalamus มายัง amygdala เลยทำให้เกิดการตอบสนองทางอารมณ์ทันที ไม่ว่าจะเป็นแบบสู้ (หาไม้ตีงู) หรือหนี (กระโดดหลบ) การทำงานแบบลัดวงจรนี้พบได้มากในสัตว์ชั้นต่ำ เช่น นกหรืองูซึ่งเป็นสัญชาตญาณเพื่อการอยู่รอดการทำงานของสมองเช่นนี้ ต้องการความรวดเร็วมากกว่าความถูกต้องชัดเจน หรือเหตุผลต่อเมื่อเหตุการณ์ผ่านไป แล้ว สมองจะสั่งการทบทวนอีก เช่น ดูให้ชัดว่าเป็นงู หรือขดเชือก โดยสมองส่วน neocortex จะสั่งการที่เหมาะสมต่อไป ในบางคนจะมีการโต้ตอบแบบลัดวงจรนี้ทันทีเมื่อถูกกระตุ้นทางอารมณ์ที่เรียกกันว่าพวกที่ทำก่อนคิดหรือใช้อารมณ์อยู่เหนือ เหตุผล

จากการศึกษาผู้ป่วยที่มีอุบัติเหตุ หรือทำให้ทางเชื่อมระบบประสาทจาก amygdala ไปยัง neocortex ถูกตัดขาด จะมีชีวิตอยู่อย่างไร้อารมณ์ ความรู้สึกไม่สามารถตัดสินใจเพราะไม่รู้ถึงผลที่ตามมา ไม่รับรู้ถึงอารมณ์ของผู้อื่น ไม่รู้สึกผิด หรืออับอาย เมื่อทำอะไรผิด

ที่มา: สมชาย  จักรพันธุ์. เรื่องราว E.Q.  วารสารหมออนามัย 9(16) : 80-83

SOURCE: natres.psu.ac.th

===================================================

ต่อมอไมกดาลาขนาดเท่าเมล็ดอัลมอนด์ นอกจากจะทำหน้าที่บันทึกความกลัวไว้ให้หัวสมองแล้ว นักวิจัยยังพบว่า มันก็ทำหน้าที่ “ลบลืม” ความกลัวให้เราได้ด้วยเช้นกัน

นักวิจัยเอ็นวายยูพบ “ต่อมลืมกลัว” ในสมอง

บีบีซีนิวส์ – อาการ “กลัว” หรือผวากับสิ่งต่างๆ รอบตัว ดูเหมือนว่าจะเป็นอุปสรรคสำคัญของมนุษย์ โดยเฉพาะการ “กลัวอย่างไร้เหตุผล” ล่าสุด นักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยนิวยอร์กสามารถระบุตำแหน่งบนสมองที่ช่วยพวกเราลบ “ความกลัว” ที่มีอยู่ออกไปได้

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก (New York University) เปิดเผยผ่านวารสารทางด้านประสาทวิทยา “นิวโรน” (Neuron) ว่าในมนุษย์ก็มีต่อมลบอาการกลัวได้ เช่นเดียวกับสัตว์ โดยเชื่อว่าต่อมดังกล่าวอยู่ในสมองบริเวณที่เดียวกับที่เราบันทึกความกลัวลงไป

บริเวณที่ลบหรือลืมความกลัวดังกล่าวเรียกว่า “อไมกดาลา” (amygdala) พื้นที่ขนาดเท่าเมล็ดอัลมอนด์ ฝังอยู่บริเวณซีรีบรัม โดยเชื่อมต่อกับไฮโปธารามัส ซึ่งสมองตรงอไมกดาลาทำหน้าที่สำคัญในการควบคุมเหตุผลและอารมณ์

ที่สำคัญกลไกทำงานลืมความจำของ “อไมกดาลา” นี้พบอยู่ในสมองสัตว์ แต่ยังไม่เคยมีผู้ใดพบในสมองของมนุษย์มาก่อน และการค้นพบกลไกของ “อไมกดาลา” ที่ช่วยให้ลืมกลัวแบบเดียวกับสัตว์ในสมองมนุษย์นี้ จะช่วยทุ่นแรงให้บรรดาหมอๆ ทั้งหลายในการรักษาอาการจิตประสาท หรือ “โฟเบีย” ของคนไข้ได้

ดร.อลิซาเบธ เฟลปส์ และทีมงาน จากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เปิดเผยว่า การค้นพบตำแหน่งลืมความกลัวนี้เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะจะเป็นโอกาสได้ศึกษาว่าอาการกลัวในมนุษย์นั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร และเราจะดูแลมันอย่างไร แต่งานวิจัยน้อยชิ้นนักที่จะเข้าใจถึงวิธีการลดความกลัวให้น้อยลง

“ยกตัวอย่าง เด็กๆ หลายคนกลัวความมืดเมื่อตอนวัยเยาว์ แต่พอโตขึ้นพวกเขาก็จะเลิกกลัวความมืด หรืออาจจะมีแต่น้อยลง” ดร.เฟลปส์ กล่าว โดยเธอและทีมงานพยายามศึกษาหากลไกลดความกลัวในสมอง โดยนำอาสาสมัครมาทดลองสร้างและลดความกลัว พร้่อมทั้งสังเกตดูว่า สมองส่วนใด ตรงไหนที่ทำงานในขณะนั้น

ทีมงานของ ดร.เฟลปส์ใช้การสร้างภาพด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือเอ็มอาร์ไอ (MRI – magnetic resonance imaging) เพื่อเข้าไปดูว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับสมองในช่วงระหว่างที่เราเริ่มเลิกกลัว สิ่งที่เคยกลัว โดยพวกเขาได้ให้อาสาสมัครดูภาพสี่เหลี่ยมจตุุรัสที่ระบายสีไว้ พร้อมทั้งช็อตด้วยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ จะทำให้เกิดสภาวะกลัว เหมือนๆ กับอาการจิตประสาท หรือโฟเบีย

เมื่ออาสาสมัครมองภาพสี่เหลี่ยมที่ระบายสีครั้งต่อๆ ไปจะทำให้เกิดอาการกลัวๆ กังวล จากนั้นนักวิทยาศาสตร์ทำให้เลิกกลัวด้วยการ ย้อนคือเหตุการ คือ ให้อาสาสมัครดูภาพสีเหลี่ยมระบายชุดเดิม (ที่กลัวไปแล้วเพราะโดนช็อต) พร้อมทั้งช็อตกระแสไฟเข้าไปอีกรอบในปริมาณเท่าเดิม และค่อยลดๆ ลงจนอาสาสมัครดูภาพแบบปกติโดยไม่มีกระแสไฟช็อต ก็จะทำใ้ห้อาการกลัวภาพนั้นหายไป

อย่างไรก็ดี เมื่อคณะวิจัยดูผลจากการสแกนสมองขณะอาสาสมัครถูกกระตุ้นให้กลัวจนหายกระทั่งหายกลัวแล้วพบว่า ตำแหน่งของ “อไมกดาลา” นั้นทำงานขณะที่กำลังบันทึกความกลัวเข้าสู่หัวสมอง และทำงานอีกเมื่ออาสาสมัครคลายความกลัวของพวกเขาลงไป พร้อมกับสมองอีกส่วนหนึ่ง

การค้นพบเหล่านี้สนับสนุนงานวิจัยชิ้นก่อนๆ ที่อธิบายกันมาว่าในสัตว์มีระบบการแก้ไขความวิตกกังวลหรือความกลัวอย่างผิดปกติได้ โดย ดร.เฟลปส์กล่าวว่า หากในมนุษย์ก็มีกลไกนี้เช่นกัน ก็จะง่ายต่อการหายารักษาที่ตรงจุด

“ขณะนี้พวกเราทั้งหมดเริ่มมองหาสิ่งที่แตกต่างออกไปจากเดิมเพื่อที่จะรักษาอาการกลัว ในมนุษย์พวกเราพยายามที่จะควบคุมอาการกลัว บางสถานการณ์พวกเรารู้ว่าไม่แสดงอาการกลัวออกมา แต่บางสถานการณ์กลับแสดงออกมา”

“อย่างเช่น คนทั่วไปกลัวเสือ แต่เมื่อไปดูเสือในสวนสัตว์ เราก็จะไม่กลัวมัน สิ่งนี้เป็นคำตอบว่า ร่างกายของเราจัดการกับความกลัวได้ แต่จะจัดการอย่างไร” ดร.เฟลปส์อธิบาย

ที่มา: ASTVผู้จัดการออนไลน์ 26 กันยายน 2547

ธรรมะกับสุขภาพ : การทำสมาธิแบบอินเดียโบราณ ช่วยรักษาผู้ป่วยความจำเสื่อม

ทีมนักวิจัยของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโทมัสเจฟเฟอร์สัน ในเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เชื่อมั่นว่า การทำสมาธิด้วยการภาวนามนตราช่วยให้การตอบสนองทางอารมณ์ที่มีต่อความเครียด ความเหนื่อยล้า และความวิตกกังวล ในผู้สูงอายุที่มีปัญหาความจำบกพร่องและความจำเสื่อมนั้นดีขึ้น

โดยการค้นพบนี้ ได้ตีพิมพ์ ในวารสาร แพทย์ทางเลือก “Journal of Alternative and Complementary Medicine” เมื่อเร็วๆนี้

การวิจัยดังกล่าว ได้ให้กลุ่มทดลองที่เป็นผู้สูงอายุ 15 คน ซึ่งมีปัญหาเรื่องความจำ ตั้งแต่ความจำบกพร่องไม่รุนแรงอันเนื่องมาจากวัยไปจนถึงระดับที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคอัลไซเมอร์ (ภาวะสมองเสื่อม) ระยะแรก ให้ทำสมาธิกิรตันกริยา (Kirtan Kriya) ซึ่งเป็นการทำสมาธิ ด้วยการภาวนามนตรา ทุกวัน วันละ 12 นาที นาน 8 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมให้ฟังดนตรีคลาสสิคทุกวัน วันละ 12 นาที นาน 8 สัปดาห์

ผลการวิจัยเบื้องต้นชี้ให้เห็นว่า กลุ่มทดลองมีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของเลือดที่ไปเลี้ยงสมองส่วน Pre Frontal (ควบคุมความคิด การตัดสินใจ ความสนใจ) Superior Frontal (ควบคุมการตระหนักรู้ตัว ความรู้สึก) และ Superior Parietal (ควบคุมการสัมผัส การพูด การรับรส) รวมถึงช่วยให้ความจำดีขึ้นด้วย

“เราทำวิจัยเรื่องนี้เพื่อหาคำตอบว่า การเปลี่ยนแปลงของการไหลเวียนโลหิต ไปยังสมอง มีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงทางสภาวะอารมณ์ของคนไข้ ความเชื่อทางจิตวิญญาณ และทำให้ความจำดีขึ้นหรือไม่”  นายแพทย์แอนดรูว์ นิวเบิร์ก ผู้อำนวยการวิจัยแห่งศูนย์การแพทย์ผสมผสานเจฟเฟอร์สันไมร์นา ไบรด์ กล่าว

“ความจำบกพร่องที่เกี่ยวเนื่องกับอายุ อาจมีภาวะซึมเศร้าและอารมณ์แปรปรวนร่วมด้วย และมีข้อมูลที่ชี้แนะว่า ความผิดปกติด้านอารมณ์อาจเร่งให้ภาวะความจำเสื่อมรุนแรงเพิ่มขึ้น” นิวเบิร์ก กล่าวเสริม

กลุ่มทดลองที่ทำสมาธิด้วยการภาวนามนตรารายงานว่า พวกเขามีอาการตึงเครียด เหนื่อยล้า ซึมเศร้า โกรธ และสับสนลดน้อยลงโดยเฉพาะที่เห็นได้ชัด คือ ความตึงเครียดและเหนื่อยล้าลดน้อย ลงมากกว่า เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม และไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในเรื่องจิตวิญญาณ

มีการนำเครื่องช่วยตรวจวินิจฉัยทาง เวชศาสตร์นิวเคลียร์ (SPECT) มาสแกน สมองของกลุ่มทดลอง ในส่วนที่พบว่า ได้รับผลกระทบระหว่างการทำสมาธิ และมีหน้าที่ในเรื่องความจำและการโต้ตอบทางอารมณ์ เมื่อเริ่มต้นและหลัง 8 สัปดาห์ผ่านไป

พบว่า มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ ระหว่างการเปลี่ยนแปลงของปริมาณเลือดที่ไปเลี้ยงสมองกับการเปลี่ยนแปลงสภาวะอารมณ์

สมองส่วน Amygdala ซึ่งมีบทบาทในการสร้างและเก็บความทรงจำเหตุการณ์ ที่เกี่ยวเนื่องกับอารมณ์ และ Caudate ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้และความจำ มีความสัมพันธ์กับคะแนนความ ซึมเศร้า ในขณะที่ Prefrontal Cortex, Inferior Frontal Lobe, Parietal Region และ Cingulate Cortex มีความสัมพันธ์กับความรู้สึกตึงเครียด

และพบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างคะแนนความสับสนและซึมเศร้าที่ดีขึ้น กับความเปลี่ยนแปลงด้านความจำที่เป็นคำพูด ซึ่งชี้ให้เห็นว่า ความรู้สึกสับสนและซึมเศร้าที่ลดน้อยลง มีความสัมพันธ์กับความจำที่ดีขึ้น

“การวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษา ด้านประสาทวิทยาที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่า การทำสมาธิส่งผลกระทบต่อระบบประสาทและชีววิทยา โดยเฉพาะบริเวณสมองส่วนที่ควบคุมด้านความสนใจ ภาวะอารมณ์ และความจำ

มันเป็นขั้นแรกที่ทำให้เราเข้าใจถึงผลกระทบด้านระบบประสาท อันเกิดจากการทำสมาธิด้วยการภาวนามนตราหรือ ที่คล้ายคลึงกัน” ดร.นิวเบิร์ก กล่าว

อนึ่ง งานวิจัยชิ้นนี้ได้รับเงินสนับสนุนจากมูลนิธิวิจัยและป้องกันโรคอัลไซเมอร์ เมืองทูซาน รัฐอริโซน่า สหรัฐอเมริกา

       • วิธีภาวนามนตรา “กริตัน กริยา”

การทำสมาธิด้วยการภาวนามนตราแบบที่เรียกว่า กิรตัน กริยา(Kirtan Kriya Meditation) เป็นการทำสมาธิรูปแบบหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจากกุณฑาลินีโยคะ กอปรด้วยการภาวนามนตรา “ซา..ตา..นา..มา” (คำภาวนาภาษาสันสกฤต มีความหมายว่า เกิดขึ้น..ดำรงอยู่..ดับไป..กลับมาเกิดใหม่) และใช้ท่านิ้วมือประกอบ ซึ่งนิยมทำกันทางตอนเหนือของอินเดีย ซึ่งมีหลักฐานปรากฏตั้งแต่ศตวรรษที่ 16

เป็นการปฏิบัติง่ายๆ ที่ใช้เวลาเพียงวันละ 12 นาที ก็จะช่วยลดระดับความเครียด เพิ่มการไหลเวียนโลหิตไปยังสมอง ทำให้ผู้ปฏิบัติเพ่งจิตและควบคุมความสนใจได้ดีขึ้น อีกทั้งยังช่วยกระตุ้นให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างใจ-กาย-จิตวิญญาณอีกด้วย

แต่ถ้าจะให้ผลดีที่สุด ควรทำเป็นประจำในเวลาเดิมทุกวัน

• วิธีปฏิบัติ

1. นั่งตัวตรงบนพื้นหรือบนเก้าอี้พนักตรง หงายฝ่ามือและวางลงบนเข่าทั้งสองข้าง
2. เปล่งเสียงภาวนา ซา..ตา..นา..มา.. ทอดเสียงยาวๆในแต่ละคำ
3. ให้ปลายนิ้วชี้แตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา ซา
4. ให้ปลายนิ้วกลางแตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา ตา
5. ให้ปลายนิ้วนางแตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา นา
6. ให้ปลายนิ้วก้อยแตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา มา
7. เคลื่อนไหวนิ้วตามขั้นตอนที่ 3-6 ขณะภาวนาอย่างต่อเนื่องดังนี้

• ภาวนาเสียงดัง 2 นาที
• ภาวนาเสียงเบา 2 นาที
• ภาวนาในใจ 4 นาที
• ภาวนาเสียงเบา 2 นาที
• ภาวนาเสียงดัง 2 นาที

(จาก นิตยสารธรรมลีลา ฉบับที่ 137 พฤษภาคม 2555 โดย เบญญา)

ที่มา: ASTVผู้จัดการออนไลน์ 18 พฤษภาคม 2555

=================================================

Related Article:

.

Meditation Helps Memory Loss Patients

Written by Petra Rattue
Article Date: 02 Mar 2012

The Journal of Alternative and Complementary Medicine reports that researchers from the Thomas Jefferson University Hospital have discovered that adults with memory impairment and memory loss may benefit from mantra-based meditation, which has a positive effect on people’s emotional responses to stress, fatigue and anxiety.

For their study, the researchers enrolled 15 older adults with memory problems that ranged from mild age-associated memory impairment to mild impairment, with Alzheimer’s disease on a Kirtan Kriya (KK) mantra-based meditation course, that involved 12 minutes of meditation, per day, for a period of eight weeks, and a control group to listen to classical music for the same amount of time over 8 weeks.

Preliminary findings revealed a substantial increase in cerebral blood flow in the patients’ prefrontal, superior frontal, and superior parietal cortices, and also better cognitive function.

Andrew Newberg, M.D., director of Research at the Jefferson Myrna Brind Center of Integrative Medicine explained:

“We sought to build on this research to determine if changes in cerebral blood flow (CBF) had any correlation with changes in patients’ emotional state, feelings of spirituality and improvements in memory. Age-associated cognitive impairment can be accompanied by depression and changes in mood. There is data suggesting that mood disorders can aggravate the processes of cognitive decline.”

The findings demonstrated that participants in the meditation group showed some improvement in fatigue, tension, anger, confusion and depression, and whilst the researchers noted a substantial improvement in tension and fatigue, compared with the control group, they did not observe significant changes with regard to spirituality scores.

They examined the participants’ brains and other regions of interest (ROI) by using single photon emission computed tomography (SPECT) scans at baseline and at 8-weeks. The location of the scans was based on regions that the researchers earlier found were affected during the meditation tasks, and that are involved in various cognitive and affective responses.

The results showed an important relationship between the change in CBF and the change of the patients’ reported mood states. For instance, whilst regions like the amygdala, which impact memory formation and storage linked to emotional events, as well as the caudate, which is thought to be strongly involved in learning and memory related to depression scores, areas like the prefrontal cortex, inferior frontal lobe, parietal region, and cingulate cortex were related with tension.

The fact that researchers observed substantial associations between improved scores for confusion, depression and change in verbal memory indicates that improvements of depression and confusion are linked to cognitive improvement.

Dr. Newberg concludes:

“This study is one of a growing body of neuroimaging studies to illustrate the neurological and biological impact of meditation, highlighting brain regions that regulate attention control, emotional states, and memory. It is a first step in understanding the neurophysiologic impact of this and similar meditative practices.”

SOURCE: medicalnewstoday.com

 

เมาหัวราน้ำ..ปัญหาทำลายสมอง

Credit: ehow.com

การดื่มเหล้าแบบหัวราน้ำสามารถทำลายสมองได้ภายในไม่กี่เดือน และเปลี่ยนนักดื่มเพื่อเข้าสังคมให้กลายเป็นคนติดสุราได้ แต่การดื่มวันละนิดทุกวันอย่างชาวฝรั่งเศส กลับเป็นการดื่มที่ปลอดภัยกว่ามาก

ผลการวิจัยดังกล่าวเผยแพร่ในวารสารรายงานการประชุมวิชาการแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติของสหรัฐ (Proceedings of the National Academy of Sciences) ฉบับออนไลน์

นักวิจัยได้ทำการศึกษาหาผลกระทบของการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ว่า นิสัยการดื่มแบบไม่บันยะบันยัง กับการดื่มทีละนิดละหน่อยแต่ดื่มเป็นประจำนั้น ส่งผลต่อการทำงานของสมองอย่างไร

พวกเขาทำการทดลองกับหนูก่อน โดยพบว่า หลังเวลาผ่านไปเพียง 6 สัปดาห์ พวกหนูที่ให้กินแอลกอฮอล์อย่างหนักหน่วงติดต่อกันสัปดาห์ละ 3 วัน จะกลายเป็นพวกที่กินแอลกอฮอล์มากกว่าหนูที่กินแอลกอฮอล์ทีละน้อยทุกวัน

นอกจากนี้ ในเวลาแค่ 2 เดือน หนูที่กินเหล้าหนักยังแสดงอาการที่บ่งบอกถึงการทำงานของสมองที่แย่ลงแบบเดียวกับคนติดเหล้า

นักวิจัยได้เชื่อมโยงสมองที่ทำงานแย่ลงของหนูว่า เกี่ยวข้องกับเซลล์ประสาทในปลีกสมองกลีบหน้าผากส่วนหน้า (prefrontal cortex) ซึ่งปกติจะทำหน้าที่ควบคุมยับยั้งพฤติกรรมที่หุนหันพลันแล่น และอารมณ์แปรปรวน

เซลล์ประสาทกลุ่มที่ว่านี้จะทำงานมากผิดปกติในระหว่างที่กินเหล้าปริมาณมากๆ และยิ่งเซลล์ประสาททำงานมากเท่าใด พวกหนูก็จะยิ่งกินเหล้ามากขึ้นในครั้งต่อไปเท่านั้น

โอลิเวียร์ จอร์จ หัวหน้านักวิจัยจากสถาบันวิจัยสคริปส์ในแคลิฟอร์เนีย อธิบายว่า มันเหมือนกับสมองคุณได้รับสิ่งที่คิดว่าดี แต่เมื่อไม่ได้รับสิ่งนั้นอีกก็จะทำให้คุณรู้สึกแย่ ผิดหวัง และอารมณ์เสีย และเมื่อคุณได้รับสิ่งนั้นครั้งต่อไป คุณก็จะเพิ่มปริมาณการรับมากขึ้น

ดร.จอร์จยังเชื่อว่า ปฏิกิริยาของสมองที่ปรับตัวเข้ากับการรับแอลกอฮอล์แบบไม่ต่อเนื่องนั้น สามารถเปลี่ยนผู้ที่ดื่มเหล้าเพื่อเข้าสังคมธรรมดาให้กลายเป็นคนติดสุราได้

นอกจากการดื่มมากจะเพิ่มความเสี่ยงให้กลายเป็นคนติดสุราแล้ว ผลการวิจัยยังแสดงให้เห็นว่า หนูในกลุ่มที่ดื่มจัด เมื่อถูกเว้นช่วงไม่ให้กินเหล้า พวกมันจะทำคะแนนได้ต่ำในเรื่องความทรงจำ และมีปัญหาในด้านอารมณ์ แต่เมื่อปล่อยให้หนูที่ดื่มหนักพักแอลกอฮอล์สัก 2 สัปดาห์ ปัญหาเหล่านี้ก็จะค่อยๆ คลี่คลาย ทว่าสมองจะแย่ลงอีกหากพวกมันกลับไปดื่มใหม่

อย่างไรก็ดี ดร.จอร์จกล่าวว่า ผลการวิจัยกลับพบว่า ปฏิกิริยาดังกล่าวไม่ปรากฏในกลุ่มหนูที่ให้แอลกอฮอล์ทุกวันในปริมาณคงที่

จอร์จ คูบ นักวิจัยจากศูนย์วิจัยการเสพติดและการติดแอลกอฮอล์เพียร์สัน ให้ทัศนะว่า กระบวนการที่เกิดขึ้นนี้เป็นสิ่งที่น่าเป็นห่วงอย่างมาก โดยเฉพาะกับเด็กวัยรุ่นและคนหนุ่มสาว ที่ปลีกสมองกลีบหน้าผากส่วนหน้ายังไม่พัฒนาเต็มที่

นักวิจัยคณะนี้กำลังศึกษาการปล่อยสารที่สร้างความเครียดซึ่งชื่อว่า ซีอาร์เอฟ มากเกินไปในสมองของหนูติดแอลกอฮอล์ ในระหว่างการอดเหล้า สารเคมีตัวนี้จะทำให้เกิดอาการกระวนกระวายซึ่งจะหายไปเมื่อได้ดื่มเหล้า

ดร.คูบกล่าวว่า ผลลัพธ์ล่าสุดชี้แนะว่า ยาต่อต้านการหลั่งสารซีอาร์เอฟตัวนี้อาจเป็นหนทางแก้ปัญหาติดสุราได้.
ที่มา: ไทยโพสต์ 1 พฤศจิกายน 2555

.

Related Article:

.

Binge Drinking Destroys the Brain Within Months and Turns Social Drinkers Into Alcoholics

Fraternity brothers and sorority sisters pay close attention: researchers warn that just a few months of binge drinking can damage the brain and turn social drinkers into alcoholics.

BY CHRISTINE HSU | OCT 16, 2012 05:04 PM EDT

Fraternity brothers and sorority sisters pay close attention: researchers warn that just a few months of binge drinking can damage the brain and turn social drinkers into alcoholics.

Researchers found that consuming a small amount of alcohol every day is significantly safer than to intermittent binge drinking.

The latest study, published Oct. 15 in the journal Proceedings of the National Academy of Sciences, wanted to understand how the brain adapts to drinking patters.

Researchers from the Scripps Research Institute exposed a group of “binge drinking” laboratory rats to alcohol for three days a week and exposed another group of rats to a continuous supply of alcohol.

After just six weeks, not only did the “binge-drinking” rats consume significantly more alcohol than rats with a continuous supply of booze, the brains of binge-drinking rats showed signs of impairment in cognitive function similar to that of recognized alcoholics after only a few months.

Lead researcher Olivier George, a senior staff scientist at The Scripps Research Institute, and his team found that the brain damage in the binge drinking rats was associated with a small group of brain cells or neurons that inhibit “executive control” functions in the prefrontal cortex of the brain.

Researchers explained that these brain cells in binge-drinking rats were “unusually active” in the time between drinking binges. Furthermore, the more active these neurons were, the more rats drank when they next had access to alcohol.

“It’s like a lot of things in life that the brain perceives as good – if it loses access to it, you feel bad, you get into a negative emotional state, a little bit frustrated, and so you take more the next time you have access,” George said in a university news release.  “We suspect that this very early adaptation of the brain to intermittent alcohol use helps drive the transition from ordinary social drinking to binge drinking and dependence.”

Researchers found that tests conducted during “dry” intervals between drinking sessions showed that binge-drinking rats scored poorly on memory, and also struggled with emotions.

“We normally see such changes in the brains of humans or other animals that are highly dependent on alcohol – but here we found these changes in the rats after only a few months of intermittent alcohol use,” George said.

He said that the brain impairments were not seen in the rats that drank every day and that their alcohol intake remained stable.

“They just drink a bit like the French way, the equivalent of a couple of glasses of wine every day, and they’re fine,” George said. “They don’t escalate.”

Thankfully, in just two weeks of abstinence, the impairments seen in the binge-drinking rats went away. However, researchers warned that the impairment returned when the rats drank again.

“One can see the vicious cycle here,” George said.  “They drink to restore normal prefrontal function, but ultimately that leads to even greater impairment.”

Researchers said that the finding is especially important to young people.

“This process would be of particular concern in adolescents and young adults, in whom the prefrontal cortex isn’t even fully developed,” researcher George Koob, of the research institute’s Pearson Center for Alcoholism and Addiction Research, said in a statement.

Researchers are now investigating the brain’s over-production of a stress neurotransmitter called CRF during abstinence in alcohol-dependent rats and possibly human alcoholics. They say that abstinence triggers a floor of CRF in the central nucleus of the amygdala, which creates anxiety that typically can only be appeased by drinking again.

Researchers said that the latest findings may be used to produce CRF-blocking drugs that may one day help prevent alcohol dependence.
SOURCE:  medicaldaily.com