เลี้ยงลูกด้วยนมแม่พ้นสมองเสื่อม

thairath130809_001มารดาที่เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมของตนเอง จะได้คุณประโยชน์ รอดพ้นจากโรคสมองเสื่อม และยิ่งเลี้ยงลูกด้วยเลือดในอกยิ่งนานก็จะยิ่งหนีห่างโรคอันน่าหวาดหวั่นมากขึ้นเท่านั้น

วารสารวิชาการ “โรคสมองเสื่อม” รายงานว่า การ เลี้ยงลูกด้วยนมมารดายังช่วยให้อานุภาพของอินซูลินซึ่งลดน้อยลงเมื่อตอนตั้งครรภ์กลับฟื้นคืนขึ้นใหม่ ซึ่งสาเหตุของโรคสมองเสื่อมอันหนึ่งก็เกิดจากการดื้อต่ออินซูลินในสมอง

นักวิจัยมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ได้ศึกษาจากข้อมูล ที่รวบรวมจากกลุ่มสตรีอังกฤษกลุ่มหนึ่ง ถึงความสัมพันธ์ ของการเลี้ยงลูกด้วยนมมารดากับความเสี่ยงกับโรค สมองเสื่อม

หัวหน้าคณะนักวิจัยกล่าวว่า โรคสมองเสื่อมเป็นโรคแพร่หลายที่สุดในโลกอย่างหนึ่ง ประมาณกันว่ามีผู้ป่วยมากถึง 35,600,000 คน “เราเชื่อว่าในอนาคตจะต้องมีผู้ป่วยตามชาติที่มีรายได้ต่ำและปานกลางต่างๆกันมากขึ้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องหายุทธวิธีที่สิ้นเปลืองน้อยและเกิดผลกว้างไกล เพื่อป้องกันประชาชน จากโรคอันเป็นการล้างผลาญอันนี้”

ก่อนหน้านี้เคยมีการศึกษาพบว่า การเลี้ยงลูกด้วยนม มารดาช่วยคุ้มครองแม่ให้รอดพ้นจากโรคบางอย่างได้.

ที่มา : ไทยรัฐ 9 สิงหาคม 2556

.

Related Article :

.

(Breastfeeding | Flickr)  Breastfeeding for up to one year has been found to improve intelligence and development in children.

(Breastfeeding | Flickr) Breastfeeding for up to one year has been found to improve intelligence and development in children.

Breastfeeding Reduces Alzheimer’s Risk — For Mothers

By Jonathan Weiss | Aug 5, 2013
Alzheimer’s disease is a terrible condition marked by the progressive loss of memory and ability to perform daily tasks. The buildup of short protein peptides, known as beta amyloid, is thought to cause the memory-robbing disease, but the initiating factor of the accumulation is unknown. Moreover, it is in dispute as to whether the accumulation itself is the cause of the disease. Scientists and doctors know little as to what can help stave off the disease. But, in looking at correlations between the disease and various factors, a research group in the UK has found a link between breastfeeding and a woman’s Alzheimer’s risk.

The research, published in the Journal of Alzheimer’s Disease, details a study in which 81 women were observed to have a lower risk of the disease if they had breastfed infants. Women who had no history of dementia in their families saw the best benefit, while those with a family history of dementia saw a decreased benefit. Because breastfeeding would be an easy and cheap way to prevent Alzheimer’s in women, this is already seen as a possible prophylactic in women, particularly for those in developing countries.

“Alzheimer’s is the world’s most common cognitive disorder and it already affects 35.6 million people. In the future, we expect it to spread most in low and middle-income countries. So it is vital that we develop low-cost, large-scale strategies to protect people against this devastating disease,” the study’s lead author Dr. Molly Fox, from the Department of Biological Anthropology at the University of Cambridge, said in a press release.

The study opens up some interesting questions about Alzheimer’s disease. It is known that Alzheimer’s is characterized by insulin resistance in the brain, with some scientists calling it type 3 diabetes. Breastfeeding restores insulin tolerance in women who typically become insulin-resistant during pregnancy, which can result in gestational diabetes.

Three main conclusions were garnered from the study:

  • Women who breastfed exhibited a reduced Alzheimer’s disease risk, compared with women who did not breastfeed.
  • Longer breastfeeding history was significantly associated with a lower Alzheimer’s risk.
  • Women who had a higher ratio of total months pregnant during their lives to total months breastfeeding had a higher Alzheimer’s risk.

“Women who spent more time pregnant without a compensatory phase of breastfeeding therefore may have more impaired glucose tolerance, which is consistent with our observation that those women have an increased risk of Alzheimer’s disease,” Fox concluded.

Source: Fox M, Berzuini C, Knapp L. Maternal Breastfeeding History and Alzheimer’s Disease Risk. Journal of Alzheimer’s Disease. 2013.

SOURCE : www.medicaldaily.com

Advertisements

พบเค้าสมองเสื่อม ล่วงหน้าก่อนเป็นปี

thairath130711_001นักวิจัยมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมของอังกฤษเชื่อว่าจับเค้าลางของโรคสมองเสื่อมได้ล่วงหน้าก่อนเป็นแรมปีได้แล้ว

พวกเขาพบว่า ผู้ที่จะเป็นโรคนี้ จะเกิดมีอาการปัญญาเสื่อมแบบหนึ่ง เนื่องมาจากการสูญเสียเซลล์ในสมองบางส่วนมากขึ้นเกิดขึ้นก่อนที่จะนำไปสูู่การเป็นโรคสมองเสื่อมในที่สุด

นักวิจัยได้พบจากการตรวจวิเคราะห์สมองของผู้ป่วยโรคปัญญาเสื่อมอย่างอ่อน ซึ่งผู้ป่วยเหล่านี้ถึงร้อยละ 80 ล้วนแต่พากันเป็นโรคสมองเสื่อมต่อมาภายหลัง พบว่าเนื้อสีเทาในสมองซีกซ้าย จะทรุดลงอย่างกว้างขวาง สมองส่วนนี้เกี่ยวข้องกับภาษา การตัดสินใจ การแสดงบุคลิกภาพ การเคลื่อนไหว การวางแผนพฤติกรรมที่ซับซ้อน และพฤติกรรมทางสังคม

ศาสตราจารย์ไมค์ แจ๊คสัน กล่าวว่า “การสูญเสียเซลล์ภายในสมองส่วนนี้ พวกหมอควรจะถือว่ามันเท่ากับเป็นระฆังเตือน เพราะมันส่อให้รู้ว่าคนไข้กำลังบ่ายหน้าไปสู่การเป็นโรคสมองเสื่อม”.

ที่มา : เดลินิวส์ 11 กรกฎาคม 2556

.

Related Article :

.

Experts Spot Early Signs of Alzheimer’s

July 8, 2013 — Early signs of Alzheimer’s disease can be detected years before diagnosis, according to researchers at Birmingham City University.

The study found that sufferers of a specific type of cognitive impairment have an increased loss of cells in certain parts of the brain, which can be vital in detecting which patients will progress to a diagnosis of Alzheimer’s.

A team of researchers from Birmingham City University (UK), in association with colleagues from Lanzhou University (China) and the Alzheimer’s Disease Neuroimaging Initiative, conducted a brain scan analysis over two years, of patients suffering from amnestic mild cognitive impairment (aMCI) — a condition involving the diminishing of cognitive abilities, from which 80% of patients progress to a diagnosis of Alzheimer’s.

Scans showed that the loss of grey matter in the left hemisphere of the brain was particularly widespread and degenerative for those patients at high risk of developing Alzheimer’s, compared with those with no active neurological disorders.

This region of the brain has been associated with language, decision making, expressing personality, executing movement, planning complex cognitive behaviour and moderating social behaviour.

One of the researchers involved in the study, Professor Mike Jackson, from Birmingham City University, said: “Continuous loss of cells within the regions of the brain highlighted in this study should act as alarm bells for doctors, as they may indicate that the patient is on course to developing Alzheimer’s.”

The brains parahippocampal gyrus, a region which is known to be related to memory encoding and retrieval, was highlighted as an area that should be looked at carefully when examining brain scans to detect early signs of the disease.

Treating Alzheimer’s early is thought to be vital to prevent damage to memory and thinking. Although treatments are available to temporarily ease symptoms, there has been little in the way of success in slowing down the cognitive decline in patients with mild to moderate Alzheimer’s, which has been partly put down to the late timing of the diagnosis.

Experts at Birmingham City University hope that this study will aid other researchers to find an effective clinical treatment to delay the conversion to Alzheimer’s.

Story Source:

The above story is reprinted from materials provided byBirmingham City University, via AlphaGalileo.

Journal Reference:

  1. Zhijun Yao, Bin Hu, Chuanjiang Liang, Lina Zhao, Mike Jackson. A Longitudinal Study of Atrophy in Amnestic Mild Cognitive Impairment and Normal Aging Revealed by Cortical ThicknessPLoS ONE, 2012; 7 (11): e48973 DOI: 10.1371/journal.pone.0048973

SOURCE : www.sciencedaily.com

ยารักษาผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ช่วยลดความเสี่ยงหัวใจวาย

Research claims: Drugs used for treating Alzheimer's disease may protect against heart attacks and death

Research claims: Drugs used for treating Alzheimer’s disease may protect against heart attacks and death

ยารักษาผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ช่วยลดความเสี่ยงเกี่ยวกับอาการหัวใจวาย

นักวิทยาศาสตร์พบว่า ยา Aricept ช่วยลดอาการหัวใจวาย ได้ร้อยละ 38

.

Related Article :

.

In hospital: Those on ChEIs had a 36 per cent reduced risk of death from any cause and a 26 per cent reduced risk of death from cardiovascular causes compared to people not taking ChEIs

In hospital: Those on ChEIs had a 36 per cent reduced risk of death from any cause and a 26 per cent reduced risk of death from cardiovascular causes compared to people not taking ChEIs

Drugs used for treating early stages of Alzheimer’s ‘could also help reduce risk of heart attacks’

  • Scientists found Aricept was linked to 38% cut in the risk of heart attack
  • That figure was compared with people suffering dementia not taking it
  • Those on highest doses of drugs called ChEIs got biggest risk reduction
  • The drugs are thought to have a beneficial effect on the vagus nerve

By JENNY HOPE

PUBLISHED: 00:50 GMT, 5 June 2013

Drugs used for treating Alzheimer’s disease may protect against heart attacks and death, claim researchers.

Scientists found medication such as Aricept was linked to a 38 per cent cut in the risk of heart attack, compared with people suffering dementia not taking it.

Those on the highest doses of drugs called cholinesterase inhibitors (ChEIs), which are used to treat mild to moderate disease, got the greatest reduction in risk.

The drugs are thought to have a beneficial effect on the vagus nerve, which controls how fast the heart beats, and may be anti-inflammatory.

Professor Peter Nordström, of Umeå University in Umeå, Sweden, who led the study, which included the drugs donepezil (Aricept), rivastigmine and galantamine.

He said: ‘If you translate these reductions in risk into absolute figures, it means that for every 100,000 people with Alzheimer’s disease, there would be 180 fewer heart attacks – 295 as opposed to 475 – and 1125 fewer deaths from all causes – 2000 versus 3125 – every year among those taking ChEIs compared to those not using them.

‘As far as we know, this is the first time that the use of ChEIs has been linked to a reduced risk of heart attacks and deaths from cardiovascular disease in general or from any cause.’

In the study over 7,000 people with Alzheimer’s were monitored from May 2007 to December 2010, says a report in the European Heart Journal.

Those who were on ChEIs had a 36 per cent reduced risk of death from any cause, a 38 per cent reduced risk of a heart attack and a 26 per cent reduced risk of death from cardiovascular causes such as stroke compared to people not taking ChEIs.

Patients taking the highest recommended doses of ChEIs had the lowest risk of heart attack or death: 65 per cent and 46 per cent lower compared with those who had never used ChEIs.

The researchers also checked whether the cut in risk applied to other drug treatments for dementia such as memantine, which works in a different way, but it made no difference to the risk of heart attack or death from any cause.

Prof Nordström said: ‘We cannot say that ChEI use is causing the reduction in risk, only that it is associated with a reduction.

‘However, the strengths of the associations make them very interesting from the clinical point of view, although no clinical recommendations should be made on the basis of the results from our study.

‘It would be of great value if a meta-analysis of previous, randomised controlled trials could be performed, as this might produce answers on which clinical recommendations could be based.’

As the findings came from a nationwide group of patients, Prof Nordström said they were likely to apply to other countries.

Maureen Talbot, Senior Cardiac Nurse at the British Heart Foundation, said: ‘The link between this particular Alzheimer’s medication and heart health is interesting, but by no means definitive.

‘We don’t know if the medication itself caused the drop in heart attack risk or if another factor was involved. This is the first study to link an Alzheimer’s medication to reduced risk of heart attacks so we need to see much more research before we can draw any conclusions.

‘In the meantime, there’s lots you can do to protect your heart without a prescription. Quitting smoking, eating a balanced diet and getting enough exercise are all great ways to keep your heart healthy. If you’re over 40 you can ask your GP for a free health check.’

SOURCE : www.dailymail.co.uk

บารมีผู้เฒ่าผู้แก่ คุ้มภัยสมองเสื่อม

thairath130510_002ศึกษาค้นพบผู้แก่ผู้เฒ่าที่มีอายุยืนๆ ยังสามารถแผ่บุญบารมีให้ช่วยคุ้มครองปกปักรักษาลูกหลานเหลนเป็นโรคสมองเสื่อมช้ากว่าคนทั่วๆไปคนอื่นได้อีกด้วย

ศูนย์แพทย์มหาวิทยาลัยโคลัมเบียของสหรัฐฯ ศึกษาพบว่าบรรดาลูกหลานว่านเครือของคนที่มีอายุยืนยงถึง 90 ปี จะพากันเป็นโรคสมองเสื่อมตอนช่วงอายุระหว่าง 65-79 ปี ช้ากว่าเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันมากถึงร้อยละ 40 นักวิจัยได้ชี้แจงว่า “ไม่ใช่ว่าคนเหล่านี้จะไม่เป็นโรคนี้กันเลย หากแต่มันดูเหมือนว่าพวกเขาจะพากันมาเป็นกันทีหลังช้ากว่าคนอื่น”

คนอเมริกันผู้ที่มีอายุยืนทุกวันนี้ คือผู้ที่อยู่เกินอายุขัยเฉลี่ย อย่างเช่น ผู้ชายปัจจุบันวัย 65 ปี สามารถจะอยู่ได้จนถึงอายุ 83 ปี และผู้หญิงอาจอยู่ได้นานถึง 85 ปี ซึ่งปรากฏว่าโอกาสของการมีอายุยืนกับโอกาสที่จะเป็นโรคสมองเสื่อม ต่างสามารถถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์ถึงกันได้พอๆกัน.

ที่มา :  ไทยรัฐ  10 พฤษภาคม 2556

.

Related Article :

.

Could Family Longevity Protect Against Dementia?

Epidemiology
Last Updated: 2013-05-07 19:22:18 -0400 (Reuters Health)

By Andrew M. Seaman

NEW YORK (Reuters Health) – The sons and daughters of people who live very long lives tend to get the symptoms of Alzheimer’s disease later than others, but they’re not immune from the disease, according to a new study.

Based on comparisons of people in their 90s, their spouses, siblings, children and their children’s spouses, researchers found that the offspring of people with exceptional longevity were about 40% less likely than peers to be cognitively impaired between ages 65 and 79.

“It’s not necessarily that these individuals never become cognitively impaired, but what it seems like is that there is a delayed onset of cognitive impairment,” said Dr. Stephanie Cosentino, of the Columbia University Medical Center in New York.

By the time members of the older generation of study volunteers were in their 90s, however, their risk of being cognitively impaired was fairly high.

So Dr. Cosentino’s team projects that the kids of these long-lived individuals will have the same risk level as their parents if they enjoy similar longevity – that is, they’ll no longer be protected.

As life expectancies continue to rise, few have investigated whether that means people live to those old ages cognitively “intact,” Dr. Cosentino and her colleagues wrote May 6th in JAMA Neurology.

For the new study, the researchers used data on cognitive impairment from 1,870 people who are part of the Long Life Family Study, which includes volunteers in New York, Massachusetts, Pennsylvania and Denmark.

In the U.S., subjects were recruited along with their (younger) siblings, their children and their siblings’ children – as well as all available spouses in both generations, who serve as an unrelated comparison group without necessarily having a family history of longevity.

The study included 1,510 people with a family history of longevity and 360 of their spouses, but for this study, researchers used information on just the volunteers who were 89 years old or older when they were recruited.

A series of tests measured the participants’ memory, recall abilities, language and processing skills.

Overall, the researchers found that about 6% of the volunteers’ children were cognitively impaired between ages 65 and 79 years old, compared to 13% of their spouses and about 11% of their cousins.

Among the study’s long-lived older generation, participants were just as likely to be cognitively impaired by about age 90 as their siblings or spouses.

“These families seem relatively protected, but once they reach extreme old age – say after 90 (years old) – their rates of cognitive impairment become comparable,” Dr. Cosentino said.

The study cannot say whether a parent’s longevity protected the offspring from becoming cognitively impaired in their 60s and 70s, but Dr. Cosentino said she and her colleagues want to know what makes them different from the others.

“Our current interest now is understanding the genetic basis of that delay,” she said, adding that the hope is they could eventually help others delay memory problems as well.

Dr. Mary Sano, director of the Alzheimer’s Disease Research Center at the Icahn School of Medicine at Mount Sinai in New York, told Reuters Health that the new study supports previous research on aging and dementia.

“This study and other studies have really shown we are moving in the direction of understanding the genetics and biology of successful aging,” said Dr. Sano, who was not involved with the new study.

“I think the reason it’s so promising is because we’ve put a lot of effort into studying diseases to find the silver bullet to prevent disease and very little work goes into people who are less likely to have the disease or less likely to develop the disease,” she said.

“I think looking at this side is critical, because we haven’t had much luck looking the other way,” Dr. Sano said.

SOURCE: http://bit.ly/128MT0j

SOURCE: www.psychcongress.com

 

นักวิจัยชี้การสูบบุหรี่อาจเชื่อมโยงกับการเกิดโรคอัลไซเมอร์ส

voathai130301_001โรคอัลไซเมอร์สคือรูปแบบหนึ่งของอาการความจำเสื่อมซึ่งมักจะเกิดกับผู้สูงอายุ โดยเฉพาะคนที่อายุเกิน 70 ปีขึ้นไป อาการของโรคนอกจากจะเกิดอาการสูญเสียความทรงจำแล้วยังสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว และอาจรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้ ปัจจุบันโรคอัลไซเมอร์สยังไม่มีทางรักษา

รายงานวิจัยชิ้นล่าสุดของศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยการแพทย์ Houston ที่ University of Texas ชี้ว่าการสูบบุหรี่อาจมีผลกระทบต่อการเกิดโรคอัลไซเมอร์สของผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อโรคดังกล่าว หรืออาจทำให้อาการของโรคอัลไซเมอร์สแย่ลง การศึกษาที่ว่านี้ทำกับหนูทดลอง แต่นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าผลที่ได้สามารถนำมาปรับใช้กับมนุษย์ได้ โดยเฉพาะการรณรงค์ให้เลิกสูบบุหรี่

ศาสตราจารย์ Claudio Soto แห่งภาควิชาประสาทวิทยา University of Texas อธิบายว่าคณะนักวิจัยได้แยกหนูทดลองที่มีโรคอัลไซเมอร์สแบบเดียวกับมนุษย์เป็น 2 กลุ่ม โดยกลุ่มแรกให้สูดดมควันแบบเดียวกับที่ผู้สูบบุหรี่ปล่อยออกมาลักษณะเดียวกับ Second-hand Smoker ส่วนกลุ่มที่ 2 ปล่อยให้ได้รับควันบุหรี่โดยตรงในปริมาณเท่ากับคนสูบบุหรี่ 1-2 มวนต่อวัน แล้วนำผลการวิจัยที่ได้ไปเปรียบเทียบกับหนูทดลองที่ไม่ได้สูดดมควันบุหรี่เลย

ศาสตราจารย์ Claudio Soto เปิดเผยผลการวิจัยว่าหนูที่สูดดมควันบุหรี่มีสัญญาณของโรคอัลไซเมอร์สระยะเริ่มต้น เห็นได้จากสมองบางส่วนเริ่มถูกทำลายและยังพบคราบแบคทีเรียในสองของหนูทดลองซึ่งมีลักษณะคล้ายกับที่พบในสมองของผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์สด้วย

ศาสตราจารย์ Soto ชี้ว่าโรคอัลไซเมอร์สส่วนใหญ่ที่เกิดกับผู้สูงอายุนั้นมักจะเกิดขึ้นอย่างกระจัดกระจาย หมายความว่าไม่มีปัจจัยเรื่องของพันธุกรรมมาเกี่ยวข้อง ดังนั้นสิ่งที่พอจะบ่งบอกได้ว่าเป็นสาเหตุของโรคคือวัยที่เพิ่มขึ้นและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมเช่นควันบุหรี่ ดังนั้นคำแนะนำของนักวิจัยเรื่องนี้ก็คือควรเลิกสูบบุหรี่อย่างเด็ดขาด ซึ่งเชื่อว่าน่าจะช่วยลดความเสี่ยงของการเกิดโรคอัลไซเมอร์สได้

งานวิจัยของศาสตราจารย์ Claudio Soto และเพื่อนร่วมงานที่วิทยาลัยการแพทย์ Houston University of Texas ชิ้นนี้ตีพิมพ์อยู่ในวารสาร Nature Communications

ที่มา :  voathai.com 01.03.2013

.

Related Article :

.

FILE - A woman smokes a cigarette in a parking lot in Bangkok, Thailand, May 27, 2010.

FILE – A woman smokes a cigarette in a parking lot in Bangkok, Thailand, May 27, 2010.

Nicotine May Increase Risk of Alzheimer’s Disease

Jessica Berman
February 21, 2013

The first scientific study to look at the role of cigarette smoke in the development of Alzheimer’s disease finds it may trigger or worsen the condition in older people who are at risk for this most common form of senile dementia.

Alzheimer’s disease is usually a condition of old age.  Experts say people who live long enough – generally into their 70s, 80s and 90s — are at significantly increased risk of developing the neurodegenerative disease, which not only robs people of their memories but also of their mobility. Alzheimer’s is incurable and leads eventually to death.

Now, a new study suggests cigarette smoking may trigger or hasten the development of dementia.  The research only involved mice, but the findings offer human tobacco smokers another compelling reason to kick the habit.

Claudio Soto is a professor of neurology at the University of Texas Health Science Center at Houston Medical School. Working with transgenic mice bred to develop a human version of Alzheimer’s, he and his colleagues exposed one group to second-hand smoke, as if they were non-smokers inhaling the smoke of others.  Another group of rodents was exposed to a cloud of smoke inhaled by light smokers, an amount equivalent to one or two cigarettes per day.

The results, says Soto, were compared to transgenic mice that were not exposed to any cigarette smoke.

“We found that animals that were exposed to cigarette smoke have much more severe and early manifestations of Alzheimer’s disease damage in the brain,” he said.

In a future experiment, Soto plans to study the effects of greater amounts of smoke on rodents’ brains.

This undated image provided by Merck & Co., shows a cross section of a normal brain (right) and one of a brain damaged by advanced Alzheimer's disease, December 3, 2012

This undated image provided by Merck & Co., shows a cross section of a normal brain (right) and one of a brain damaged by advanced Alzheimer’s disease, December 3, 2012

Researchers say the plaques and tangles found in the mice are similar to those telltale signs found when the brains of human Alzheimer’s patients are autopsied.

Soto says most cases of Alzheimer’s in humans are sporadic, meaning there is no genetic defect that causes the disease.  But aging increases risk, he says, especially if people are exposed to environmental risk factors such as cigarette smoke.

For that reason, Soto says it’s possible that smokers who kick the habit have a good chance of preventing the neurodegenerative disorder.

“Based on our observations and the epidemiological studies, I would think quitting smoking would reduce the risk of Alzheimer’s disease,” he said.

Soto and colleagues describe the link between cigarette smoke and Alzheimer’s disease in the journal Nature Communications.

SOURCE : voanews.com

การดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์

dailynews130223_003ดูเหมือนว่าโรคอัลไซเมอร์ เป็นโรคยอดฮิตในปัจจุบันที่กำลังถูกกล่าวขวัญกันบ่อย ๆ หลายปีมานี้คนไทยรู้จักโรคนี้ และให้ความสนใจกันมากขึ้น จากข่าวผู้นำของประเทศหนึ่งป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ ตลอดระยะเวลาที่ป่วย ท่านจำใครไม่ได้ ไม่สามารถรับรู้ คิด ตัดสินใจได้เลย ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ นอนติดเตียง มีภาวะแทรกซ้อนหลายอย่าง ต้องมีคนดูแล จนกระทั่งโรคเข้าสู่ระยะสุดท้าย และเสียชีวิตในที่สุด จึงอยากให้ญาติ ๆ เรียนรู้และทำความเข้าใจในโรคนี้ รวมถึงการดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์การดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์

ผู้ที่จะให้การดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีความรู้ ความเข้าใจในเรื่องโรค อาการและอาการแสดงพฤติกรรมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับผู้ป่วย รวมทั้งผลกระทบที่เกิดขึ้นและการดูแลที่เป็นพิเศษ

อัลไซเมอร์ เป็นชนิดหนึ่งของโรคสมองเสื่อม ซึ่งเป็นความผิดปกติของสมองที่เกิดขึ้นช้า ๆ โดยไม่ทราบสาเหตุ ทำให้เซลล์ประสาทสมองตายไปเป็นจำนวนมาก ส่งผลให้ความสามารถของสมองลดลง โดยเฉพาะในเรื่องของการจดจำ ความรอบรู้ ความเฉลียวฉลาด และการคิดอย่างมีเหตุผลลดน้อยลง รวมทั้งการตัดสินใจเปลี่ยนแปลงไป และยังมีการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมและบุคลิกภาพ มีอาการทางจิตประสาท ซึ่งมีผลกระทบต่อการทำงาน หรือการใช้ชีวิตของบุคคลนั้นอย่างชัดเจน

ผู้ป่วยที่เป็นอัลไซเมอร์ระยะเริ่มแรก จะเริ่มมีอาการแต่ไม่ชัดเจน ถ้าไม่สังเกตจะไม่ทราบว่าผิดปกติ ตัวอย่างเช่น มีหัวหน้าฝ่ายฝึกอบรมของธนาคารแห่งหนึ่ง ซึ่งทำงานด้านฝึกอบรมมานาน 10 ปี ระยะหลังรู้สึกว่าตนเองทำงานผิดพลาดบ่อย ๆ ไม่สามารถจัดตารางการฝึกอบรมได้ ทำแล้วทำอีก ต้องเอางานมาทำที่บ้านก็ทำไม่ได้ ทั้งที่เป็นงานที่ง่ายมากสำหรับตนเอง สงสัยว่าตนเองอาจจะเป็นโรคสมองเสื่อม ความมั่นใจเริ่มลดลง ไม่กล้าบอกกับลูกน้อง จนในที่สุดเกิดความผิดพลาดบ่อย ๆ เพื่อนร่วมงานเริ่มตั้งข้อสังเกต ทำไมหัวหน้าจึงดูแปลกไป ทั้งเรื่องของการแต่งตัวด้วย ไม่เหมือนหัวหน้าคนเดิม คิดว่าหัวหน้าคงมีภาระงานมากขึ้น แต่ก็ไม่กล้าสอบถาม เช่นเดียวกับช่างเย็บเสื้อ ประสบการณ์มานานเป็น 10 ปี แต่เย็บซิป ติดตะขอกระโปรงไม่ได้ คิดไม่ออกว่าจะต้องทำอย่างไร ต้องโทรฯถามเพื่อน อย่างไรก็ตามในระยะแรกที่ผู้ป่วยเริ่มมีอาการ ผู้ป่วยจะเริ่มต้นด้วยการลืมสิ่งที่เกิดขึ้นใหม่ ๆ ในช่วง 2-3 สัปดาห์แรก ของเก่ายังจำได้ดี จำชื่อคนหรือชื่อสถานที่ไม่ได้ บวกลบเลขง่าย ๆ ไม่ได้ ทำอะไรตามใจตนเอง หงุดหงิดง่าย อารมณ์แปรปรวน ระยะนี้ผู้ป่วยต้องการความช่วยเหลือให้คงความสามารถที่มีอยู่ให้ได้

ระยะกลาง เมื่อมีอาการมากขึ้น จะค่อย ๆ ลืมของที่เพิ่งเกิดขึ้น และต่อมาจะค่อย ๆ ลืมของที่เกิดขึ้นในอดีต จนกระทั่งจำหน้าคนคุ้นเคยไม่ได้ กลับบ้านไม่ถูก หลงทาง เริ่มทำกิจวัตรประจำวันไม่ได้ ลืมว่าแปรงฟันหรือหวีผมทำอย่างไร ไม่ใส่ใจในเรื่องความสะอาดของร่างกาย จากเคยอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟันได้ แต่กลับทำไม่ได้ด้วยตนเอง บางครั้งพบว่า เข้าไปห้องน้ำนาน แต่กลับออกมาด้วยเสื้อผ้าชุดเดิม เพราะไม่รู้วิธีการอาบน้ำ หรือพบว่าผู้ป่วยตักน้ำในโถส้วมขึ้นมาเข้าปาก แต่งตัวไม่เป็น เช่น พยายามจะใส่เสื้อชั้นในเป็นกางเกงให้ได้ มีปัญหาเรื่องการกินอาหาร ลืมหิว บางคนกินไม่รู้อิ่ม อาหารเป็นหม้อ ๆ สามารถกินหมดได้โดยไม่รู้สึกอิ่ม หรือหยิบของทุกอย่างเข้าปาก จึงพบว่าบางครั้งผู้ป่วยกินสารพิษ (ยาฆ่าแมลง น้ำมันก๊าด เป็นต้น) กินแล้วบอกว่ายังไม่ได้กิน ทำให้มีความขัดแย้งระหว่างญาติผู้ดูแล ลืมชื่อสิ่งของ เครื่องใช้ต่าง ๆ ไม่รู้ว่าของที่อยู่ตรงหน้าเรียกชื่อว่าอะไร เช่น ดินสอ ปากกา ผลไม้ต่าง ๆ เดินหลงทางเป็นประจำ นอกจากนั้นยังพบว่า ผู้ป่วยมีนิสัยเปลี่ยนแปลง ก้าวร้าว ดุดัน พูดจาหยาบคาย เมื่อมีความขัดแย้งหรือไม่พอใจ วุ่นวายมาก ไม่รับรู้ หลงผิด ฝังใจอย่างมากกับเรื่องที่ตนเองคิดขึ้นมา เช่น กล่าวร้ายคนในบ้านเป็นขโมย ประสาทหลอน เห็นภาพคนที่ตายไปแล้วมาหา มาพูดคุย และมีอารมณ์เปลี่ยนแปลงง่าย บางคนก้าวร้าว ซึมเศร้า หัวเราะง่าย เวลาในการนอนเปลี่ยนแปลง นอนกลางวัน ตื่นกลางคืน ทำให้มีความวุ่นวายทั้งบ้าน ซึ่งถ้าคนในครอบครัวไม่เข้าใจ มีการใช้เหตุผล กล่าวโทษผู้ป่วย ก็อาจจะยิ่งทำให้อาการต่าง ๆ เลวร้ายลงไปอีก

เมื่อโรคเข้าสู่ระยะสุดท้าย จะเริ่มไม่พูด หรือพูดสั้น ๆ ซ้ำ ๆ ช่วยเหลือตนเองไม่ได้เลย นอนติดเตียง ต้องมีคนคอยดูแลทุกเรื่องตั้งแต่การใช้ชีวิตประจำวัน การกินอยู่หลับนอน การขับถ่าย การช่วยเหลือเรื่องการพลิกตะแคงตัว ภาวะแทรกซ้อนที่จะพบมากคือ มีปอดอักเสบจากการสำลักอาหาร นอนติดเตียง ผอมลง ข้อยึดติด มีแผลกดทับ ในระยะนี้จึงเป็นภาระที่หนักมากสำหรับญาติผู้ดูแลที่ทำหน้าที่ในการดูแลผู้ป่วย ตั้งแต่เรื่องการทำกิจวัตรประจำวัน การทำความสะอาดร่างกาย การเตรียมอาหารเหลว การให้อาหารผ่านทางสายให้อาหารทางจมูกหรือหน้าท้อง การพลิกตะแคงตัว เพื่อป้องกันแผลกดทับ การให้ออกซิเจน การดูแลแผลท่อเจาะคอ การดูดเสมหะ เป็นต้น ผู้ที่ดูแลผู้ป่วยจึงจำเป็นที่จะต้องมีความรู้ความเข้าใจ และสามารถดูแลผู้ป่วยในแต่ละระยะตลอดจนการดูแลตนเอง เพื่อมิให้รู้สึกท้อแท้ อ่อนล้า เศร้า สิ้นหวัง

แนวทางการดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์

1. กระตุ้นให้ผู้ป่วยดูแลตนเองให้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะในเรื่องการทำกิจวัตรประจำวัน เช่น การทำความสะอาดร่างกาย การอาบน้ำ จัดเตรียมอุปกรณ์ตามลำดับก่อนหลัง ใช้อุปกรณ์ที่คุ้นเคย สะดวก ไม่ซับซ้อน บอกเป็นขั้นตอนช้า ๆ กำหนดเวลาอาบน้ำและเข้าห้องน้ำ ให้สอดคล้องกับชีวิตประจำวันที่เคยทำ ระวังเรื่องน้ำร้อนลวก ให้เลือกเสื้อผ้าที่จะใส่เองเท่าที่จะทำได้ จัดอาหารให้พอดีในแต่ละมื้อ กำหนดเวลาในการอาบน้ำและการขับถ่าย พยายามให้ผู้ป่วยเรียนรู้งานที่ต้องทำ ไม่สับสน ไม่เร่งรีบ สิ่งสำคัญที่ควรระลึกเสมอคือ ถ้าผู้ดูแลไม่ว่าง และเร่งรีบให้ผู้ป่วยทำตามตารางเวลาของเรา จะเป็นสิ่งกระตุ้นให้ผู้ป่วยมีความไม่พอใจ โกรธ ก้าวร้าว หรือเกรี้ยวกราดได้

2. พยายามคงความสามารถของผู้ป่วยที่มีอยู่ ชะลอความเสื่อมของสมอง ซึ่งในระยะเริ่มแรกอาจจัดกิจกรรมให้ผู้ป่วยทำ การใช้ภาพเป็นตัวสื่อ ทายภาพดารา สมาชิกในครอบครัว หรือการจัดภาพอัลบั้มของคนในครอบครัว การคิดเลขบวกเลข เล่นเกม เป็นต้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเป็นการพัฒนาสมองของผู้ป่วย

3. จัดการกับพฤติกรรม อารมณ์ต่าง ๆ ที่ไม่พึงปรารถนา เช่น ไม่ยอมอาบน้ำ ปัญหาการกิน การนอน อารมณ์ฉุนเฉียว ก้าวร้าว เกรี้ยวกราด และอาการทางจิตประสาท หลงผิด เห็นภาพหลอน หวาดระแวง โดยใช้ หลักการ 4 บ ได้แก่
1) บอกเล่า เช่นผู้ป่วยก้าวร้าว ให้บอกผู้ป่วยโดยใช้น้ำเสียงนุ่มนวล บอกผู้ป่วยว่าจะทำอะไรให้ น้ำเสียงไม่ข่มขู่
2) เบี่ยงเบน ไปในเรื่องอื่นที่ผู้ป่วยมีความสนใจเดิม โดยไม่ต้องโต้เถียง ไม่ต้องใช้เหตุผล แม้ว่าผู้ป่วยจะเข้าใจผิด เพราะไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้น เช่น เปิดเทปเพลงที่ผู้ป่วยชอบให้ฟัง ร้องเพลง พาออกไปนั่งรถเล่น จะทำให้ผู้ป่วยอารมณ์ดีขึ้น ลืมเรื่องต่าง ๆ ได้ง่าย ซึ่งเป็นการนำจุดดีของผู้ป่วยสมองเสื่อม ความจำสั้น มาใช้ให้เป็นประโยชน์ หรือใช้วิธีตามน้ำในระยะแรก และเบี่ยงเบนให้ผู้ป่วยทำเรื่องอื่นต่อไป ไม่ขัดใจ หรือพยายามหาเหตุผลมาลบล้าง เพราะไม่เป็นประโยชน์เลย
3) บอกซ้ำ ด้วยท่าทีที่เป็นมิตร พูดช้า ๆ ทีละขั้นตอน และสุดท้ายใช้วิธี
4) แบ่งเบา/บำบัด เช่นใช้วิธีนวด เพื่อให้ผู้ป่วยผ่อนคลาย ให้ผู้ป่วยทำกิจกรรมบางอย่างที่ง่าย ๆ เบา ๆ ไม่ซับซ้อน จัดสิ่งแวดล้อมให้สงบ จัดระบบการดูแลอย่างเป็นระเบียบ จะช่วยให้ผู้ป่วยคงความสามารถของเขาต่อไปได้

4. ถ้าหากผู้ป่วยมีโรคประจำตัวอื่น ๆ เช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง ไขมันในเลือดสูง ต้องพยายามควบคุมโรคเหล่านี้ให้ได้ ไม่เกิดภาวะแทรกซ้อน มิเช่นนั้น อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้อาการของผู้ป่วยยิ่งเลวร้ายลงกว่าเดิม

5. ดูแลผู้ป่วยในระยะสุดท้ายไม่ให้เกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น การเคาะปอด ดูดเสมหะ การให้ออกซิเจน การเตรียมอาหารสำหรับให้ทางสายให้อาหารผ่านทางจมูกหรือหน้าท้อง การให้อาหาร ระวังเรื่องสำลักอาหาร การทำกายภาพบำบัดให้ผู้ป่วยเพื่อป้องกันข้อติดแข็ง ตลอดจนการพลิกตะแคงตัวผู้ป่วย เพื่อป้องกันการเกิดแผลกดทับ เป็นต้น ระยะนี้ผู้ดูแลอาจจะมีการเตรียมพร้อมในการยอมรับกับการสูญเสียที่อาจจะเกิดขึ้น

ผู้ดูแลควรใส่ใจในการดูแลตนเองด้วย เพราะการดูแลผู้ป่วยนาน ๆ ทำให้มีความเครียดเกิดขึ้นได้ หาเวลาผ่อนคลาย ใส่ใจกับสุขภาพของตนเอง ถ้ามีโรคประจำตัว ดูแลตนเองและควบคุมโรคให้ได้.

อาจารย์สมทรง จุไรทัศนีย์

ที่มา : เดลินิวส์ 23 กุมภาพันธ์ 2556

สมองเสื่อม

dailynews130210_002โรคสมองเสื่อม พบมากในกลุ่มผู้สูงอายุ นอกจากจะเป็นปัญหาต่อตัวของผู้ป่วยเองแล้ว ผู้ดูแลก็เกิดความเครียดและกังวลเช่นกัน

นพ.เอกราช เพิ่มศรี ผู้ช่วยผู้อำนวยการ สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข กล่าวว่า คำว่า “โรคสมองเสื่อม” เป็นคำเรียกกว้าง ๆ มีหลายชนิด หนึ่งในนั้นก็คือ “โรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์”

“โรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์” อาจป้องกันไม่ได้ แต่พบว่าคนไข้ประมาณ 30% มีความสัมพันธ์กับเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงสมองตีบตัน หรือได้รับอุบัติเหตุ สมองบาดเจ็บ ถ้าเส้นเลือดดี เลือดไปเลี้ยงสมองดี น่าจะลดการเป็นโรคสมองเสื่อมได้หลายชนิด รวมทั้ง “โรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์” ด้วย

สาเหตุที่ทำให้เส้นเลือดตีบตัน เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน โรคไขมันในเลือดสูง การสูบบุหรี่ ขาดการออกกำลังกาย ถ้าจัดการปัญหาตรงนี้ได้ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมทำให้เส้นเลือดดี คาดว่าโรคสมองเสื่อมจะลดลง

“โรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์” เจอในคนที่อายุมากแล้ว กว่าจะเกิดอาการก็อายุประมาณ 60 ปี แต่สมองเสื่อมบางอย่างพบได้ก่อน เช่น เป็นความดันเรื้อ รังควบคุมไม่ดี เป็นอัมพฤกษ์ตั้งแต่อายุ 50 ปี พอ 51 ปีอาจสมองเสื่อมแล้ว เราเรียกว่าสมองเสื่อมจากเส้นเลือดตีบ หรือรถคว่ำตอนอายุ 30 ปี มีเลือดคั่งในสมอง อายุ 40 ปีอาจสมองเสื่อมแล้วก็ได้ บางคนขาดวิตามิน หรือต่อมไทรอยด์ทำงานบกพร่อง เจอตั้งแต่อายุ 40 ปีก็ได้

ตอนนี้ก็พยายามรณรงค์ให้คนรู้จักอาการเริ่มต้นของโรคสมองเสื่อม จะได้ไปพบแพทย์ตรวจหาสาเหตุและทำการรักษาเยียวยา โดยสัญญาณของโรคสมองเสื่อมมีดังนี้

1. สมาธิ คนที่ไม่มีสมาธิเป็นสัญญาณของโรคสมองเสื่อม เช่น ให้ลองไล่วันจันทร์ถึงอาทิตย์ย้อนหลัง คนมีสมาธิถึงจะทำได้ โดยไล่ว่า วันอาทิตย์ วันเสาร์ วันศุกร์ การจำหมายเลขโทรศัพท์ก็ต้องใช้สมาธิ ถ้าเซฟไว้ในเครื่องจะตัดการฝึกการจำตรงนี้ไป

2. สังคม คนที่สมองเสื่อมจะแปรผลสังคมผิด เช่น ผมหน้าบึ้งคนทั่วไปรู้ว่าอารมณ์ไม่ดี ต้องพูดกับผมในอีกแบบหนึ่ง แต่คนสมองเสื่อมแปลไม่ออกว่าคนนี้หน้าบึ้ง ต้องอารมณ์เสียแน่ เขาจะพูดเหมือนไม่รู้ เรียกว่าเสียความรับรู้ทางสังคมไป

3. ความจำ ตรงนี้เข้าใจง่าย เช่น ลืม ขี้ลืม ถามอะไรซ้ำ ๆ

4. การวางแผน บริหาร ในกลุ่มคนที่สมองเสื่อมการวางแผน บริหารจัดการจะเสียไป ดังนั้นถ้ามองดูคนรอบข้างเริ่มวางแผนบริหารอะไรบางอย่างผิดพลาด สมมุติว่าวันนี้วันอาทิตย์อยากไปพักผ่อนต้องเริ่มคิดก่อนว่าจะไปไหน ใช้เส้นทางไหน ขับรถไปอย่างไร พอไปถึงก็หยุดทำกิจกรรม แต่คนสมองเสื่อมจะไม่สามารถวางแผนได้ลุล่วง บางทีพับผ้าก็พับอยู่อย่างนั้น หยุดไม่เป็น ความคิดริเริ่มในการบริหารจัดการเสียไปหมด

5. ทิศทาง ทักษะ เสียไป หลงทิศ หลงทาง ลูกบิดประตูบ้านเดิมบิดขวาตลอด วันหนึ่งเริ่มงง เริ่มบิดซ้ายบ้าง ขวาบ้าง ไม่รู้ทิศทางไหนกันแน่

6. พฤติกรรม อารมณ์เปลี่ยน ซึมเศร้าง่าย หงุดหงิดง่าย มีความฝันผิดปกติ เห็นภาพหลอน เห็นคนตายมาหา ได้ยินเสียงเรียก

ถ้าเริ่มมีปัญหาอย่างใดอย่างหนึ่งควรเข้าสู่กระบวนการตรวจคัดกรอง  6 ข้อที่กล่าวมาอาจมีปัญหาได้โดยที่ยังไม่เป็นอัลไซเมอร์ก็ได้ หากคุณเป็นโรคซึมเศร้า เครียดเรื้อรัง ก็ทำให้สมาธิหาย ความสามารถทางสังคมเสียไป ความจำก็แย่ อันนี้เรียกว่า “สมองเสื่อมปลอม” พอให้ยาต้านเศร้า หรือรักษาความเครียดอาจกลับคืนมาเป็นปกติได้

การพูดถึง “สารเอ็นโดรฟิน” กับการป้องกัน “โรคสมองเสื่อม” น่าจะเป็นเรื่องของเส้นเลือด จะสังเกตว่า เวลาออกกำลังกาย เลือดสูบฉีดไปเลี้ยงสมองดีขึ้น สันนิษฐานว่าสมองเสื่อมหลายอย่างป้องกันได้ ดังนั้นตอนนี้ในงานวิจัยสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดในการป้องกันโรคสมองเสื่อม คือ การออกกำลังกายและควบคุมโรคเรื้อรังให้ดี มากกว่าการกินอาหารเสริมด้วยซ้ำไป

ความเชื่อเรื่องการกินอาหารเสริมช่วยป้องกันโรคสมองเสื่อมนั้น ประเด็นนี้เปราะบางมาก เนื่องจากเป็นเรื่องของการค้าขาย ขอเรียนว่า หลักการของอาหารเสริมหรือวิตามินต่าง ๆ ถ้าขาดอาจเป็นได้ แต่ถ้าเกินมันไม่ช่วย เช่น ขาดวิตามินอีมีอาการสมองเสื่อมได้ แต่เสริมทุกวันให้เกินตลอดเวลาไม่ได้ช่วย ไม่มีประโยชน์ และบางอย่างสะสมในตับได้.

นวพรรษ บุญชาญ รายงาน

ที่มา : เดลินิวส์ 10 กุมภาพันธ์ 2556

ธรรมะกับสุขภาพ : การทำสมาธิแบบอินเดียโบราณ ช่วยรักษาผู้ป่วยความจำเสื่อม

ทีมนักวิจัยของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโทมัสเจฟเฟอร์สัน ในเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เชื่อมั่นว่า การทำสมาธิด้วยการภาวนามนตราช่วยให้การตอบสนองทางอารมณ์ที่มีต่อความเครียด ความเหนื่อยล้า และความวิตกกังวล ในผู้สูงอายุที่มีปัญหาความจำบกพร่องและความจำเสื่อมนั้นดีขึ้น

โดยการค้นพบนี้ ได้ตีพิมพ์ ในวารสาร แพทย์ทางเลือก “Journal of Alternative and Complementary Medicine” เมื่อเร็วๆนี้

การวิจัยดังกล่าว ได้ให้กลุ่มทดลองที่เป็นผู้สูงอายุ 15 คน ซึ่งมีปัญหาเรื่องความจำ ตั้งแต่ความจำบกพร่องไม่รุนแรงอันเนื่องมาจากวัยไปจนถึงระดับที่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคอัลไซเมอร์ (ภาวะสมองเสื่อม) ระยะแรก ให้ทำสมาธิกิรตันกริยา (Kirtan Kriya) ซึ่งเป็นการทำสมาธิ ด้วยการภาวนามนตรา ทุกวัน วันละ 12 นาที นาน 8 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมให้ฟังดนตรีคลาสสิคทุกวัน วันละ 12 นาที นาน 8 สัปดาห์

ผลการวิจัยเบื้องต้นชี้ให้เห็นว่า กลุ่มทดลองมีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของเลือดที่ไปเลี้ยงสมองส่วน Pre Frontal (ควบคุมความคิด การตัดสินใจ ความสนใจ) Superior Frontal (ควบคุมการตระหนักรู้ตัว ความรู้สึก) และ Superior Parietal (ควบคุมการสัมผัส การพูด การรับรส) รวมถึงช่วยให้ความจำดีขึ้นด้วย

“เราทำวิจัยเรื่องนี้เพื่อหาคำตอบว่า การเปลี่ยนแปลงของการไหลเวียนโลหิต ไปยังสมอง มีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงทางสภาวะอารมณ์ของคนไข้ ความเชื่อทางจิตวิญญาณ และทำให้ความจำดีขึ้นหรือไม่”  นายแพทย์แอนดรูว์ นิวเบิร์ก ผู้อำนวยการวิจัยแห่งศูนย์การแพทย์ผสมผสานเจฟเฟอร์สันไมร์นา ไบรด์ กล่าว

“ความจำบกพร่องที่เกี่ยวเนื่องกับอายุ อาจมีภาวะซึมเศร้าและอารมณ์แปรปรวนร่วมด้วย และมีข้อมูลที่ชี้แนะว่า ความผิดปกติด้านอารมณ์อาจเร่งให้ภาวะความจำเสื่อมรุนแรงเพิ่มขึ้น” นิวเบิร์ก กล่าวเสริม

กลุ่มทดลองที่ทำสมาธิด้วยการภาวนามนตรารายงานว่า พวกเขามีอาการตึงเครียด เหนื่อยล้า ซึมเศร้า โกรธ และสับสนลดน้อยลงโดยเฉพาะที่เห็นได้ชัด คือ ความตึงเครียดและเหนื่อยล้าลดน้อย ลงมากกว่า เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม และไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในเรื่องจิตวิญญาณ

มีการนำเครื่องช่วยตรวจวินิจฉัยทาง เวชศาสตร์นิวเคลียร์ (SPECT) มาสแกน สมองของกลุ่มทดลอง ในส่วนที่พบว่า ได้รับผลกระทบระหว่างการทำสมาธิ และมีหน้าที่ในเรื่องความจำและการโต้ตอบทางอารมณ์ เมื่อเริ่มต้นและหลัง 8 สัปดาห์ผ่านไป

พบว่า มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ ระหว่างการเปลี่ยนแปลงของปริมาณเลือดที่ไปเลี้ยงสมองกับการเปลี่ยนแปลงสภาวะอารมณ์

สมองส่วน Amygdala ซึ่งมีบทบาทในการสร้างและเก็บความทรงจำเหตุการณ์ ที่เกี่ยวเนื่องกับอารมณ์ และ Caudate ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้และความจำ มีความสัมพันธ์กับคะแนนความ ซึมเศร้า ในขณะที่ Prefrontal Cortex, Inferior Frontal Lobe, Parietal Region และ Cingulate Cortex มีความสัมพันธ์กับความรู้สึกตึงเครียด

และพบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างคะแนนความสับสนและซึมเศร้าที่ดีขึ้น กับความเปลี่ยนแปลงด้านความจำที่เป็นคำพูด ซึ่งชี้ให้เห็นว่า ความรู้สึกสับสนและซึมเศร้าที่ลดน้อยลง มีความสัมพันธ์กับความจำที่ดีขึ้น

“การวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษา ด้านประสาทวิทยาที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่า การทำสมาธิส่งผลกระทบต่อระบบประสาทและชีววิทยา โดยเฉพาะบริเวณสมองส่วนที่ควบคุมด้านความสนใจ ภาวะอารมณ์ และความจำ

มันเป็นขั้นแรกที่ทำให้เราเข้าใจถึงผลกระทบด้านระบบประสาท อันเกิดจากการทำสมาธิด้วยการภาวนามนตราหรือ ที่คล้ายคลึงกัน” ดร.นิวเบิร์ก กล่าว

อนึ่ง งานวิจัยชิ้นนี้ได้รับเงินสนับสนุนจากมูลนิธิวิจัยและป้องกันโรคอัลไซเมอร์ เมืองทูซาน รัฐอริโซน่า สหรัฐอเมริกา

       • วิธีภาวนามนตรา “กริตัน กริยา”

การทำสมาธิด้วยการภาวนามนตราแบบที่เรียกว่า กิรตัน กริยา(Kirtan Kriya Meditation) เป็นการทำสมาธิรูปแบบหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจากกุณฑาลินีโยคะ กอปรด้วยการภาวนามนตรา “ซา..ตา..นา..มา” (คำภาวนาภาษาสันสกฤต มีความหมายว่า เกิดขึ้น..ดำรงอยู่..ดับไป..กลับมาเกิดใหม่) และใช้ท่านิ้วมือประกอบ ซึ่งนิยมทำกันทางตอนเหนือของอินเดีย ซึ่งมีหลักฐานปรากฏตั้งแต่ศตวรรษที่ 16

เป็นการปฏิบัติง่ายๆ ที่ใช้เวลาเพียงวันละ 12 นาที ก็จะช่วยลดระดับความเครียด เพิ่มการไหลเวียนโลหิตไปยังสมอง ทำให้ผู้ปฏิบัติเพ่งจิตและควบคุมความสนใจได้ดีขึ้น อีกทั้งยังช่วยกระตุ้นให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างใจ-กาย-จิตวิญญาณอีกด้วย

แต่ถ้าจะให้ผลดีที่สุด ควรทำเป็นประจำในเวลาเดิมทุกวัน

• วิธีปฏิบัติ

1. นั่งตัวตรงบนพื้นหรือบนเก้าอี้พนักตรง หงายฝ่ามือและวางลงบนเข่าทั้งสองข้าง
2. เปล่งเสียงภาวนา ซา..ตา..นา..มา.. ทอดเสียงยาวๆในแต่ละคำ
3. ให้ปลายนิ้วชี้แตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา ซา
4. ให้ปลายนิ้วกลางแตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา ตา
5. ให้ปลายนิ้วนางแตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา นา
6. ให้ปลายนิ้วก้อยแตะปลายนิ้วหัวแม่มือ ขณะภาวนา มา
7. เคลื่อนไหวนิ้วตามขั้นตอนที่ 3-6 ขณะภาวนาอย่างต่อเนื่องดังนี้

• ภาวนาเสียงดัง 2 นาที
• ภาวนาเสียงเบา 2 นาที
• ภาวนาในใจ 4 นาที
• ภาวนาเสียงเบา 2 นาที
• ภาวนาเสียงดัง 2 นาที

(จาก นิตยสารธรรมลีลา ฉบับที่ 137 พฤษภาคม 2555 โดย เบญญา)

ที่มา: ASTVผู้จัดการออนไลน์ 18 พฤษภาคม 2555

=================================================

Related Article:

.

Meditation Helps Memory Loss Patients

Written by Petra Rattue
Article Date: 02 Mar 2012

The Journal of Alternative and Complementary Medicine reports that researchers from the Thomas Jefferson University Hospital have discovered that adults with memory impairment and memory loss may benefit from mantra-based meditation, which has a positive effect on people’s emotional responses to stress, fatigue and anxiety.

For their study, the researchers enrolled 15 older adults with memory problems that ranged from mild age-associated memory impairment to mild impairment, with Alzheimer’s disease on a Kirtan Kriya (KK) mantra-based meditation course, that involved 12 minutes of meditation, per day, for a period of eight weeks, and a control group to listen to classical music for the same amount of time over 8 weeks.

Preliminary findings revealed a substantial increase in cerebral blood flow in the patients’ prefrontal, superior frontal, and superior parietal cortices, and also better cognitive function.

Andrew Newberg, M.D., director of Research at the Jefferson Myrna Brind Center of Integrative Medicine explained:

“We sought to build on this research to determine if changes in cerebral blood flow (CBF) had any correlation with changes in patients’ emotional state, feelings of spirituality and improvements in memory. Age-associated cognitive impairment can be accompanied by depression and changes in mood. There is data suggesting that mood disorders can aggravate the processes of cognitive decline.”

The findings demonstrated that participants in the meditation group showed some improvement in fatigue, tension, anger, confusion and depression, and whilst the researchers noted a substantial improvement in tension and fatigue, compared with the control group, they did not observe significant changes with regard to spirituality scores.

They examined the participants’ brains and other regions of interest (ROI) by using single photon emission computed tomography (SPECT) scans at baseline and at 8-weeks. The location of the scans was based on regions that the researchers earlier found were affected during the meditation tasks, and that are involved in various cognitive and affective responses.

The results showed an important relationship between the change in CBF and the change of the patients’ reported mood states. For instance, whilst regions like the amygdala, which impact memory formation and storage linked to emotional events, as well as the caudate, which is thought to be strongly involved in learning and memory related to depression scores, areas like the prefrontal cortex, inferior frontal lobe, parietal region, and cingulate cortex were related with tension.

The fact that researchers observed substantial associations between improved scores for confusion, depression and change in verbal memory indicates that improvements of depression and confusion are linked to cognitive improvement.

Dr. Newberg concludes:

“This study is one of a growing body of neuroimaging studies to illustrate the neurological and biological impact of meditation, highlighting brain regions that regulate attention control, emotional states, and memory. It is a first step in understanding the neurophysiologic impact of this and similar meditative practices.”

SOURCE: medicalnewstoday.com

 

กินอาหารขยะมากไปเสี่ยงอัลไซเมอร์

โรคอัลไซเมอร์ถือเป็นปัญหาร้ายแรงทางการแพทย์ในยุคสมัยปัจจุบัน และแพทย์ยังไม่สามารถหาคำตอบได้อย่างชัดเจนว่าอัลไซเมอร์เกิดขึ้นได้อย่างไร และวิธีใดเป็นวิธีรักษาที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด อย่างไรก็ดีสิ่งเหล่านี้กำลังจะเปลี่ยนไป

นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าโรคเบาหวานแบบที่ 2 กับโรคอัลไซเมอร์มีความเชื่อมโยงกันมาก จนบางครั้งก็เรียกโรคอัลไซเมอร์ว่าเป็นโรคเบาหวานสมอง หรือโรคเบาหวานแบบที่ 3 เลยทีเดียว ทฤษฎีดังกล่าวสร้างความหวังว่า ยารักษาโรคเบาหวานอาจช่วยให้กระบวนการเกิดโรคสมองเสื่อมช้าลง หรือหยุดไปได้

เป็นที่รู้กันดีว่าการกินอาหารขยะที่มีส่วนประกอบของไขมัน, น้ำตาลและแป้งสูงมากเกินไป จะทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูง และทำให้ร่างกายต้องผลิตฮอร์โมนอินซูลินสูงขึ้นตามไปด้วย เพื่อจัดการกับปริมาณน้ำตาลในกระแสเลือด

การเพิ่มขึ้นของน้ำตาลและอินซูลินในกระแสเลือด จะส่งผลกระทบต่อหลอดเลือดที่ส่งเลือดเลี้ยงไปหัวใจและแขน ขา ซึ่งอาจนำไปสู่อาการตาบอดและการสูญเสียแขนขาได้

ระดับฮอร์โมนอินซูลินที่สูงขึ้นยังส่งผลกระทบต่อสมองของคนเราด้วย ผลการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้พบว่า ฮอร์โมนชนิดนี้มีบทบาทสำคัญต่อสมองมากกว่าที่เคยเข้าใจกัน โดยมันยังช่วยปกป้องเซลล์และช่วยสร้างความทรงจำ

แต่ปัจจัยสำคัญของโรคเบาหวาน หรืออาจรวมถึงโรคอัลไซเมอร์ก็คือ การต่อต้านอินซูลินนี้

โดยปกติแล้วอินซูลินจะเปลี่ยนน้ำตาลในกระแสเลือดให้เป็นไขมัน แล้วจึงจัดเก็บไขมันไว้ในกล้ามเนื้อและตับ แต่ถ้าทานอาหารที่มีน้ำตาลสูงเป็นประจำ เช่น เค้กและขนมปัง จะทำให้อินซูลินต้องทำงานหนักขึ้น จนถึงจุดหนึ่ง กล้ามเนื้อและตับจะเริ่มต่อต้านการทำงานของอินซูลิน ส่งผลให้ร่างกายผลิตอินซูลินมากขึ้นไปอีกเพื่อให้กล้ามเนื้อและตับตอบสนอง และนี่อาจส่งผลกระทบต่อสมองได้

อินซูลินมีอีกหน้าที่ในการช่วยให้ระบบทางเดินโลหิตในสมองทำงานได้ดี และช่วยให้เซลล์สมองดูดซับน้ำตาล ที่เซลล์สมองจำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้และจดจำสิ่งต่างๆ อินซูลินยังมีส่วนในการสร้างสารเคมีที่คอยส่งสัญญาณให้ผ่านไปทั่วสมองด้วย
เมื่อมีการเพิ่มขึ้นของอินซูลินจนเกิดภาวะต่อต้านอินซูลิน การทำงานที่สัมพันธ์กันระหว่างเซลล์สมองกับอินซูลินจะจบลง และส่งผลให้สมองเสียหายในที่สุด
ผลศึกษาหลายชิ้นยังพบว่า การเพิ่มขึ้นของอินซูลินเกี่ยวโยงกับการเกิดคราบโปรตีนในน้ำไขสันหลัง ซึ่งเป็นสัญญาณของโรคอัลไซเมอร์

นอกจากนี้ยังมีผลการศึกษาอีกชิ้นของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเมื่อเดือนพฤษภาคม ที่พบว่า นอกจากปริมาณน้ำตาลในเลือดสูงจะทำให้ระดับอินซูลินสูงตามไปด้วยแล้ว น้ำตาลยังสามารถทำลายสมองได้โดยตรงด้วย

ผลการวิจัยนี้เผยว่า หนูที่กินน้ำตาลฟรักโทสมากๆ สมองของมันจะลดการทำงานลง ทั้งด้านการเรียนรู้และการสร้างความจำ

อย่างไรก็ดี ความเกี่ยวเนื่องกันระหว่างโรคอัลไซเมอร์และโรคเบาหวาน ก็อาจเป็นข่าวดีที่เราอาจใช้ยารักษาโรคเบาหวานมาใช้รักษาโรคอัลไซเมอร์ได้ โดยยารักษาโรคเบาหวานอาจช่วยให้ผู้ป่วยอัลไซเมอร์มีอาการดีขึ้น หรืออาจยั้งอาการไม่ให้แย่ลงได้

ผลการทดสอบเมื่อปีที่แล้วที่ให้ผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ทดลองใช้สเปร์ยอินซูลินพ่นทางจมูก พบว่า ผู้ป่วยมีความจำที่ดีขึ้น นอกจากนี้การวิจัยยารักษาเบาหวานขนานใหม่ที่ชื่อว่า GLP-1 ก็พบว่าช่วยชะลออาการสมองเสื่อมในหนูได้

นักวิจัยยังคงศึกษาต่อไปถึงความเชื่อมโยงระหว่างอัลไซเมอร์และเบาหวาน ซึ่งอาจเป็นจุดเปลี่ยนของวงการแพทย์ในการเอาชนะทั้งสองโรคร้ายนี้

สำหรับเราๆ การค้นพบครั้งนี้ก็คงจะเป็นแรงบันดาลใจได้มาก ให้ลด ละ เลิกอาหารขยะเสีย เพื่อป้องกันตัวเองจากทั้งอัลไซเมอร์และเบาหวาน.

 

ที่มา: ไทยโพสต์  6 พฤศจิกายน 2555

.

Related Article:

.

If you constantly eat high glycaemic foods, such as cakes and white bread, this pushes up the amount of sugar in your blood

Could eating too much junk food give you Alzheimer’s?

By JEROME BURNE

PUBLISHED: 23:50 GMT, 29 October 2012

 

Alzheimer’s is one of the major medical problems of our age.

A ghastly disease that condemns millions to years of confusion and fear, it also threatens to bankrupt our health system — yet doctors don’t really know what causes it, or how to treat it effectively.

But could that be about to change?

Scientists increasingly believe Alzheimer’s is linked to type 2 diabetes — so closely linked, in fact, it’s even being called ‘brain diabetes’ or type 3 diabetes.

This surprising new theory holds out hope that treatments already available for diabetes may also be able to help dementia sufferers, slowing down or stopping the progression of the disease.

When it comes to type 2 diabetes, there’s no mystery about what’s behind the soaring rates — eating too much, especially junk food that’s packed with sugar, refined carbohydrates and fat.

 

This leads to damagingly high levels of sugar in the blood and high levels of insulin needed to clear it away.

The rising levels of glucose and insulin affect the blood vessels of the heart and extremities, potentially leading to blindness and amputations.

But it seems raised insulin levels also affect the brain.

Recent research has found this hormone plays a much more important role in the brain than once thought — protecting cells and helping to lay down memories.

The key to diabetes, and very possibly to Alzheimer’s, is insulin resistance.

This is when your body becomes so used to extra insulin in the bloodstream that it needs more and more to have the same effect.

If you constantly eat high glycaemic foods, such as cakes and white bread, this pushes up the amount of sugar in your blood.

Insulin has to work overtime, turning glucose into fat and sweeping it into storage.

 

Gradually, things start to go wrong.

The favourite storage areas — fat cells, muscles and the liver — start to reject insulin’s fat deliveries.

Your body has to keep making more insulin to make the normal store areas respond.

This is turning out to be especially damaging in the brain.

Insulin is so important to the proper function of the brain that it makes its own supplies.

The hormone keeps the brain’s blood vessels healthy and also helps brain cells (neurons) absorb the sugar they need to function.

This allows them to change in response to learning and to lay down memories.

The hormone is also involved in making some of the chemicals that pass messages around the brain.

But if glucose levels keep shooting up after meals, insulin resistance kicks in, and the relationship between neurons and insulin starts to break down — and the brain suffers damage.

For instance, insulin resistance is being linked with formation of the plaques — deposits of damaged protein —  that are a classic sign of Alzheimer’s.

In a study at Brown University in the U.S., when insulin supply in rats’ brains was blocked — mimicking the effects of insulin resistance — the animals became disoriented and plaques appeared in their brain cells.

The effects of raised sugar are not limited to rats.

Last year, a small study from the U.S. Department of Veteran Affairs looked at healthy volunteers who had been on a junk-food diet for only four weeks.

They had a raised level of the markers for plaque in their spinal fluid.

Scientists are still finding out what happens when insulin levels in the brain rise.

‘But we know it is much more important than we thought,’ says Professor Jennie Brand-Miller, a biochemist at the University of Sydney and world authority on insulin (she helped develop the glycaemic index).

High levels of insulin could also be having a damaging effect on neurons, she says.

‘This is because insulin comes partnered with another hormone, amylin, which makes the same sort of plaques as those found in the brains of dementia patients, except in the pancreas.

‘It could be contributing to plaque formation in the brain.’

High sugar levels don’t just push up insulin — they can also damage the brain directly.

Last May, researchers at the University of California showed for the first time that eating high levels of fructose, the concentrated sweetener found in many processed foods, reduced brain function in rats.

‘A high fructose diet over the long term alters your ability to learn and remember information,’ says research leader, Fernandez Gomez-Pinilla, a professor of neurosurgery.

Earlier this year, an Australian team scanned the brains of 300 older people who didn’t have dementia.

The brains of those with diabetes shrank up to two-and-a-half times faster than normal.

This shrinking occurred most in the frontal lobe that controls many functions damaged by Alzheimer’s — decision-making, emotional control and long-term memory.

What makes the theory linking type 2 diabetes and Alzheimer’s so convincing is that both are increasing at similar rates.

In other words, it’s very likely the same process is behind the two.

The key to diabetes, and very possibly to Alzheimer’s, is insulin resistance

Dr Suzanne de la Monte, a neuropathologist at Brown University, says: ‘Before 1980, there was little overlap between Alzheimer’s and diabetes.

‘In fact, until then diabetes rates had been declining.’

Then something changed.

‘In every age group, the death rate from both diseases in 2005 is much higher than in 1980.

‘I believe Alzheimer’s starts with insulin resistance,’ says Dr de la Monte.

If, indeed, the links between diabetes, insulin and Alzheimer’s stand up, the good news is that it will give us more treatment options.

Drugs already used to treat diabetes might benefit Alzheimer’s patients or even stop the disease developing.

As it happens, it’s not the usual diabetes drugs — such as metformin — that may help.

‘So far, giving the older insulin drugs to Alzheimer’s patients hasn’t proved effective,’ says Dr Callum Sutherland, a specialist in insulin action at Dundee University.

The latest approach, in fact, is to boost insulin levels in the brain directly.

A small-scale trial last year found that dementia patients’ memories improved after nasal sprays of insulin.

A larger trial on 240 patients with early signs of dementia is under way at Washington University, in Seattle, to see if it can slow the disease down.

Research with a new type of diabetes drug, known as GLP-1, is promising.

It slows down brain damage in mice with dementia.

Of course, the insulin theory also gives us even more incentive to eat a diet that keeps refined carbohydrates to a minimum.

There is still work to be done to understand all the  connections, as not everyone with diabetes develops Alzheimer’s and vice versa, says Dr Sutherland.

But finding out exactly how this link works could mark a turning point in the fight against this dreadful disease.

SOURCE: dailymail.co.uk

วิจัยธาตุสำคัญในเส้นผม ค้นแนวทางรักษา “โรคสมองเสื่อม”

หากวันหนึ่งเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วจำอะไรไม่ได้ ลืมว่าเราเป็นใคร อยู่ที่ไหน  เกิดการสูญเสียความจำบางส่วนไป อาการเหล่านี้เป็นสัญญาณเตือนให้รู้ว่า “โรคสมองเสื่อม” กำลังมาเยือน !!

ผศ.ดร.จารุวรรณ ศิริเทพทวี อาจารย์ประจำสาขาวิชาชีวเคมี สำนักวิชาวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ให้ความรู้เกี่ยวกับโรคสมองเสื่อมว่า ภาวะสมองเสื่อม เป็นคำที่เรียกกลุ่มคนที่มีอาการหรือมีปัญหาเกิดขึ้นกับสมอง เป็นเหตุให้ความสามารถด้านปัญญาและความสามารถด้านสังคมเสียไป รวมทั้งอาการที่รุนแรงมากขึ้นสามารถกระทบต่อการทำงานและชีวิตประจำวันได้ โดยทั่วไปสามารถพบการสูญเสียความจำในผู้ป่วยสมองเสื่อมได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าการสูญเสียความจำเพียงอย่างเดียวจะบ่งชี้ว่าบุคคลผู้นั้นมีอาการสมองเสื่อม การที่บุคคลใดจะมีภาวะสมองเสื่อมได้นั้น จะต้องมีความผิดปกติในการทำงานของสมองอย่างน้อยสองอย่าง เช่น การสูญเสียความทรงจำ การสูญเสียความสามารถในการตัดสินปัญหา สูญเสียความสามารถทางด้านภาษา บุคลิกภาพเปลี่ยนแปลงไป หรืออารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายและรวดเร็ว

 ภาวะสมองเสื่อมเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ ซึ่งมีทั้งที่รักษาได้และรักษาไม่ได้ โดยสมองเสื่อมที่สามารถรักษาให้หายได้ เช่น สมองเสื่อมที่เกิดจากเนื้องอกในสมอง โรคของต่อมไทรอยด์ โรคติดเชื้อในสมองบางชนิด การขาดสารอาหารจำพวกวิตามินบี การได้รับการกระทบกระเทือนที่ศีรษะ หรือการได้รับยาบางชนิด เช่น ยากล่อมประสาท

ส่วนสมองเสื่อมที่รักษาไม่ได้ แต่สามารถชะลอการเสื่อมของสมองได้ หากตรวจพบได้เร็ว เช่น โรคอัลไซเมอร์ เป็นโรคที่พบบ่อยที่สุด รองลงมา คือ สมองเสื่อมจากโรคหลอดเลือดสมอง นอกจากนี้ ยังมีสมองเสื่อมที่มีอาการร่วมกันหลาย ๆ แบบ เช่น โรคที่มีอาการร่วมกันระหว่างอัลไซเมอร์กับพาร์กินสันหรือโรคลิววี่บอร์ดี้

ในปีพ.ศ.2553 องค์การโรคอัลไซเมอร์นานาชาติ (Alzheimer’s Disease International) ได้ประเมินว่ามีผู้ป่วยเป็นโรคสมองเสื่อมทั่วโลกมากกว่า 35 ล้านคน สำหรับประเทศไทยจากรายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2551-2552 โดยสำนักงานสำรวจสุขภาพประชาชนไทย สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข คาดว่ามีผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมอยู่ 800,000 คน ส่วนใหญ่จะเป็นผู้สูงอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป

ผศ.ดร.จารุวรรณ กล่าวว่า ด้วยเหตุนี้จึงได้ทำการวิจัยร่วมกับ ดร.วันวิสา พัฒนศิริวิศว นักวิจัยสถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน (องค์การมหาชน) และ พญ.อัญชลี ศิริเทพทวี แพทย์ประจำโรงพยาบาลจิตเวชนครราชสีมาราชนครินทร์ ในการศึกษาธาตุสำคัญในเส้นผมของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมด้วยแสงซินโครตรอนโดยใช้ เทคนิคการดูดกลืนรังสีเอ็กซ์ (X-ray Absorption Spectroscopy: XANES ) เพื่อศึกษาโครงสร้างระดับอะตอมในการวัดหาธาตุและองค์ประกอบต่างๆ ที่อยู่ในเส้นผม

“ที่เลือกเส้นผมในการศึกษา เพราะสามารถเก็บได้ง่ายมีความคงทนและมีการสะสมของธาตุอยู่มาก ไม่เลือกศึกษาจากเลือดหรือสารคัดหลั่งจากร่างกายอื่น ๆ เพราะระดับหรือองค์ประกอบของธาตุที่อยู่ในเลือดหรือสารคัดหลั่งสามารถมีระดับขึ้นลงในแต่ละช่วงเวลาและแต่ละวันไม่แน่นอน แต่สำหรับตัวอย่างผมนั้นเป็นตัวอย่างที่ได้จากการสะสมของธาตุที่ผู้ป่วยได้รับทั้งจากอาหารหรือจากกระบวนการเผาผลาญอาหารของร่างกายเอง ซึ่งทำให้สามารถได้ข้อมูลของธาตุที่เป็นองค์ประกอบที่สามารถพบได้ในร่างกายของแต่ละบุคคล”

การวิจัยดังกล่าวทำโดยเลือกตัวอย่างเส้นผมของคนที่ปราศจากการย้อมหรือทำสีผม ขนาดความยาว 10 ซม. กว้าง 2 มม.จากอาสาสมัครจำนวน 30 คน อายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ที่ได้รับการวินิจฉัยจากโรงพยาบาลจิตเวชนครราชสีมาราชนครินทร์ว่าเป็นคนปกติ จำนวน 15 ราย และผู้ป่วยที่เป็นโรคสมองเสื่อมชนิดต่าง ๆ จำนวน 15 ราย มาวิเคราะห์
ผลการทดลอง เมื่อวัดปริมาณธาตุที่เป็นองค์ประกอบในเส้นผมด้วยเทคนิค wavelength dispersive X-ray fluorescence spectrometry (WDXRFS) พบว่า เส้นผมจากคนทั้งสองกลุ่มมีธาตุสำคัญ คือ ออกซิเจน ซัลเฟอร์ คลอรีน ซิลิกอน แมกเนเซียม แคลเซียม และฟอสฟอรัส แต่เส้นผมของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมนั้นจะมีสัดส่วนของธาตุ แคลเซียม คลอรีน และฟอสฟอรัส สูงกว่าคนปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

นอกจากนี้ เมื่อวิเคราะห์ด้วยเทคนิคการดูดกลืนรังสีเอ็กซ์ ณ สถานีทดลอง Beamline 8 (BL8) ของสถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน (องค์การมหาชน) ยังพบว่า ภาวะสมองเสื่อมที่สัมพันธ์กับผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ และพาร์กินสัน จะมีองค์ประกอบของซัลเฟตอยู่ในระดับที่สูงกว่าผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมในกลุ่มโรคหลอดเลือดสมอง โดยการทดลองครั้งนี้เป็นการทดลองเบื้องต้น ที่ใช้องค์ประกอบของธาตุในเส้นผมเป็นตัวบ่งชี้หรือวินิจฉัยภาวะสมองเสื่อมได้ ซึ่งแนวทางต่อไป ทีมวิจัยกำลังศึกษาข้อมูล เพื่อที่จะเลือกแนวทางการวิจัยว่าจะเป็นการรักษา หรือแนวทางการป้องกันเนื่องจากโรคสมองเสื่อมเกิดได้หลายสาเหตุดังกล่าวข้างต้น และสมุนไพรที่เลือกใช้น่าจะเป็นสมุนไพรที่หาได้ในแถบเอเชีย โดยเน้นที่ประเทศไทย

ผศ. ดร.จารุวรรณ  แนะนำว่า สมองเสื่อมอาจเป็นแล้วไม่หายแต่สามารถป้องกันหรือชะลอความเสื่อมของสมองได้ โดยการฝึกฝนสมอง เช่น การอ่านหนังสือ คิดเลข หลีกเลี่ยงสารเคมีหรือยาที่ทำอันตรายต่อสมอง เช่น การดื่มแอลกอฮอล์ และตรวจสุขภาพประจำปี เพื่อลดอัตราเสี่ยงและป้องกันสมองเสื่อม รวมทั้ง หลีกเลี่ยงการเกิดอุบัติเหตุหรือการกระทบกระเทือนต่อสมอง การทำสมาธิทำจิตใจให้สงบและมีสติในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันก็อาจเป็นแนวทางหนึ่งในการป้องกันภาวะสมองเสื่อมได้

 

สรรหามาบอก 

– ชมรมพยาบาลโรคระบบประสาทแห่งประเทศไทย ร่วมกับสถาบันประสาทวิทยาลัย กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข จัดอบรมวิชาการประจำปี 2555 ครั้งที่ 5 เรื่อง “การดูแลผู้ป่วยโรคระบบประสาทอย่างมีคุณภาพ” ระหว่างวันที่ 7-9 พฤศจิกายน 2555 ณ โรงแรมปริ๊นพาเลช มหานาค ผู้สนใจสามารถสอบถามได้ที่กลุ่มงานวิชาการพยาบาล สถาบันประสาทวิทยา โทร.0-2354-7075-83 ต่อ 2336,2183

– โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ขอเชิญผู้สนใจร่วมงาน “วันเบาหวานโลก ครั้งที่ 3 ประจำปี 2555 ภายใต้หัวข้อ “Diabetes : Protect our future … พิทักษ์อนาคตไทย พ้นภัยเบาหวาน”  ในวันพุธที่ 7 พฤศจิกายน 2555 ตั้งแต่เวลา 08.00 น. – 13.00 น. ณ บริเวณโถง ชั้น 1 อาคาร ม.ร.ว.สุวพรรณ สนิทวงศ์ โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิตโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้น สนใจสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร.0-2926-9334-5 (วันและเวลาราชการ)

-โรงพยาบาลเด็กสมิติเวชศรีนครินทร์ ฉลองครบรอบ 9 ปี จัดกิจกรรมพิเศษตลอดเดือนพฤศจิกายน 2555 โดยได้รับพระกรุณาธิคุณจากพระเจ้าวรวงค์เธอพระองค์เจ้า โสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เสด็จฯ ทรงประกอบพิธีเปิดงานในวันพุธที่ 7 พฤศจิกายน 2555 เวลา 14.00 น. ณ โรงพยาบาลเด็กสมิติเวชศรีนครินทร์ สำหรับกิจกรรมต่างๆ น่าสนใจภายในงาน ได้แก่ เสวนาเรื่อง “9 ความฉลาดลูก แปดความฉลาดรอบด้านบวกคุณธรรม” ในวันเสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา 08.00 -15.00 น.

ชมนิทรรศการ “งามจับใจ” ระหว่างวันที่ 12 – 15 พฤศจิกายน 2555 เวลา 09.00 – 15.00 น.

ในวันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน 2555 เวลา 08.00 – 15.00 น. เสวนา “สบายกาย สไตล์ 40 อัพ” สนใจสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ โทร.0-2711-8181

– จุฬาคิดส์คลับ จัด “งานคอนเสิร์ต i Dream…สานฝันปันรัก” ในวันเสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา.18.00-20.00 น. ณ อาคารศิลปวัฒนธรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อสานฝันผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวให้เป็นจริง  โดยมีศิลปินนักร้องรับเชิญอาทิ กิ่ง The Star อ๊อฟ ชัยนนท์ และผู้ร่วมเป็นกำลังใจจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย คณะแพทยศาสตร์ จุฬาฯ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาฯ และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ ผู้สนใจร่วมงานสำรองที่นั่งได้ที่โทร.0-2256-5372

ทีมวาไรตี้

 

ที่มา: เดลินิวส์ 4 พฤศจิกายน 2555