ศึกษาพบ ‘ไมเกรน’ ส่งผลต่อสมอง

dailynews130909_001ไมเกรน เป็นอาการปวดศีรษะที่เกิดกับคนในปัจจุบันจำนวนไม่น้อย ใครเป็นไมเกรนก็คงรู้ดีว่าทรมานแค่ไหน อย่างไรก็ตาม รายงานในเดลิเมล์ ระบุไว้ว่า ส่งผลกระทบต่อประชากร ร้อยละ 10-15 นอกจากนี้ยังอัพเดทเรื่องราวของไมเกรน ซึ่ง ดร.เมสซุด อชินา จากมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ผู้ที่ศึกษาไมเกรน กล่าวว่า โดยทั่วไปแล้ว ไมเกรนนั้นไม่มีผลกระทบกับสมองแต่อย่างใด แต่เมื่อได้ทำการศึกษา ทบทวน และวิเคราะห์ข้อมูลแล้ว แสดงให้เห็นว่า ไมเกรน มีส่วนในการทำลายเนื้อสมองและโครงสร้างสมองด้วย!

หากแบ่งลักษณะไมเกรนตามอาการจะแบ่งได้ 2 กลุ่ม คือ กลุ่มมีอาการนำ และกลุ่มไม่มีอาการนำ ซึ่งจากการศึกษาพบว่า ผู้ที่เป็นไมเกรนแบบมีอาการนำ จะมีความเสี่ยงต่อความผิดปกติของสมองมากกว่า ผู้ที่เป็นไมเกรนแบบไม่มีอาการนำ หรือคิดเป็นร้อยละ 68 ต่อ ร้อยละ 34

อย่างไรก็ตาม ยังมีวารสารการวิจัยเรื่องสมองและระบบประสาท ชี้ให้เห็นว่า ฐานะและรายได้ ก็เป็นปัจจัยที่ก่อไมเกรนเช่นเดียวกัน โดยผู้มีรายได้สูงจะเป็นไมเกรนน้อยกว่าผู้มีรายได้ปานกลาง และต่ำ ขณะที่เพศหญิงพบว่า เป็นไมเกรนมากกว่าเพศชาย

แต่กรณีรายได้กับไมเกรนนั้น ดร.วอลเตอร์ สจ๊วต และซัทเตอร์ เฮลธ์ หน่วยงานด้านสุขภาพแบบไม่แสวงหาผลกำไรแห่งแคลิฟอร์เนีย วิเคราะห์ว่า แม้ผู้ที่มีรายได้ต่ำจะมีอัตราการเป็นไมเกรนสูง แต่ไม่ได้หมายความว่าอาการไมเกรนของคนกลุ่มนี้จะรุนแรงกว่าคนกลุ่นอื่น เพียงแต่กลุ่มคนที่มีรายได้ต่ำนั้นมีอยู่เป็นจำนวนมากในสังคมเท่านั้น.

จิราภา ภิญญสาสน์

ที่มา : เดลินิวส์ 9 กันยายน 2556

.

Related Article:

.

telegraph130829_001

Migraines ‘can cause permanent brain damage’

By Agencies
29 Aug 2013

Migraines can cause permanent brain damage, especially in those who experience flashing lights before the onset, a study has found.

Experts have discovered that migraines, which affect 10 to 15 per cent of the population, raise the risk of “white matter” brain lesions and altered brain volume compared with people without the disorder.

The association was even stronger in those with migraine with aura — when there is a warning sign before the migraine begins. Dr Messoud Ashina, one of the study’s authors from the University of Copenhagen, said: “Traditionally, migraine has been considered a benign disorder without long-term consequences for the brain. Our review and meta-analysis study suggests that the disorder may permanently alter brain structure in multiple ways.”

Dr Ashina reviewed 19 studies to see whether people who experienced migraine had an increased risk of brain lesions, silent abnormalities or brain volume changes on MRI brain scans compared with those without the condition.

The results showed that migraine with aura increased the risk of white matter brain lesions by 68 per cent and migraine with no aura increased the risk by 34 per cent.

The risk for brain abnormalities increased by 44 per cent for those with migraine with aura compared with those without aura. Brain volume changes were also more common in people with migraine and migraine with aura than those with no migraines.

Dr Ashina hopes the study will provide insight into the lasting effects of regular migraines on the brain. He said: “Migraine can cause a substantial personal, occupational and social burden. We hope that through more study, we can clarify the association of brain structure changes to attack frequency and length of the disease. We also want to find out how these lesions may influence brain function.”

Another study, also featured in the journal Neurology, supported previous research which shows that migraines are more common among people with lower incomes. Migraine was found in one in five women between the age of 25 and 34 from high-income households, compared with 29 per cent of those with middle income and 37 per cent of those with low income. For men in the age range, 5 per cent in high-income households had migraine, compared with 8 per cent in middle income and 13 per cent in low income.

However, the results failed to support the theory that stress increases the rate of migraine in those on low incomes. Researchers found that while stress among those on a low income can bring migraines on in the first place, it has no effect on how long a person suffers from migraines.

Dr Walter Stewart, of Sutter Health, a not-for-profit health system in northern California, said: “A higher percentage of people have migraine in low-income groups because more people get migraine, not because people in lower income groups have migraine for a longer period of time. Because the remission rate does not differ by income, it means that the duration of time that people have migraine is not different by income level.

“These results strongly support the theory that stressors associated with lower income play an important role in the relationship between migraine and income. Identifying these factors may be a crucial step toward developing prevention strategies.”

(Edited by Andrew Marszal)

SOURCE : www.telegraph.co.uk

.

bbc130828_001

Migraine sufferers’ brains ‘show structural differences’

28 August 2013

There are structural differences in parts of the brain between people who have migraines and those who do not, according to a review by Danish researchers.

The analysis of 20 separate studies, in the journal Neurology, showed changes in the brain’s white matter and tiny lesions could be detected.

However, the reason for the differences and their impact are unclear.

Experts said more research needed to be conducted to explain the findings.

Dr Messoud Ashina, from the University of Copenhagen, said: “As a neurologist I see many patients with migraine who ask – does it damage my brain?”

He reviewed studies which had used MRI scans to examine the brains of patients with migraine.

It showed “white matter abnormalities” and mini-stroke like lesions were more common in migraine sufferers – particularly those who experience “aura” symptoms – than in people without migraines.

Dr Ashina said: “Migraine is associated with structural changes, but how and why we don’t know”.

Dr Mark Weatherall, a neurologist at Charing Cross hospital in London and the Migraine Trust, said: “It’s a very interesting and useful exercise to have done this and it reinforces the question, what are we seeing?

“These changes, what do they mean, are they real, are they relevant and are they indicating progressive changes in the brain?”

Dr Fayyaz Ahmed, chair of the British Association for the Study of Headache, said: “It’s been well known for some time that migraineurs, particularly those with aura, have silent high signal intensity lesions in the brain more than the general population. However, the significance of this remains uncertain.

“It would be too premature to say that a migraineur’s brain is at high risk of future structural or functional problems unless there are long term longitudinal studies done.”

SOURCE : www.bbc.co.uk

Advertisements

อ่าน-เขียนหนังสือ เป็นสลักยึดความจำ

thairath130712_001วารสารของแพทยสมาคมประสาทวิทยาอเมริกัน รายงานว่า งานวิจัยใหม่พบว่า การอ่านและเขียนหนังสือ รวมทั้งกิจกรรมที่เป็นการกระตุ้นสมองของคนทุกวัย จะช่วยตราตรึงความจำเอาไว้ได้

นักวิจัยของศูนย์แพทย์มหาวิทยาลัยรัชเปิดเผยว่า “เราได้พบจากการศึกษาว่า การใช้สมองมาตลอดอายุ ตั้งแต่วัยเด็กมาจนแก่ เป็นของสำคัญสำหรับสมองในวัยทอง

คณะนักวิจัยได้ติดตามศึกษาชายหญิงเกือบ 300 คน คอยทดสอบความจำและความคิดเป็นประจำปี ติดต่อกัน 6 ปี ก่อนที่พวกเขาจะถึงแก่กรรมเมื่ออายุเฉลี่ย 89 ปี พวกเขาได้บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ได้อ่านและเขียนหนังสือ และทำสิ่งที่เป็นการกระตุ้นสมอง อยู่ตลอดตั้งแต่เด็ก วัยรุ่น วัยกลางคน มาจนถึงอายุปัจจุบัน”

นักวิจัยยังได้ผ่าสมองตรวจดูหาร่องรอยของโรคสมองเสื่อม อย่างเช่น รอยโรค คราบจับ และอื่นๆ

พวกเขาได้สรุปความเห็นว่า ผู้ที่ได้ทำสิ่งที่กระตุ้นสมองมาตั้งแต่ต้นและปลายชีวิต ความจำจะเสื่อมช้า เมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่ได้ปฏิบัติ “จากข้อมูลเหล่านี้ เราสามารถกล่าวได้ว่า การอ่านและเขียนหนังสือประจำ เป็นสิ่งสำคัญทั้งของลูกหลาน ของตัวเราเอง ตลอดจนพ่อแม่หรือปู่ย่าตายายของเราด้วย”.

ที่มา : เดลินิวส์ 12 กรกฎาคม 2556

.

Related Article :

.

Reading now may protect your memory later in life, a new study suggests. (Photo: Leigh Taylor, The Cincinnati Enquirer, via AP)

Reading now may protect your memory later in life, a new study suggests.
(Photo: Leigh Taylor, The Cincinnati Enquirer, via AP)

Brain stimulation at any age may slow memory decline

Cathy Payne, USA TODAY 4:57 p.m. EDT July 3, 2013
It’s never too early to start protecting your brain power, a new study suggests.

Reading, writing and participating in other brain-stimulating activities at any age may protect your memory later in life, according to the research. The study, which tracked 294 individuals, is published online in the July 3 issue of Neurology.

“Our study suggests that exercising your brain by taking part in activities such as these across a person’s lifetime, from childhood through old age, is important for brain health in old age,” said the study’s lead author, Robert Wilson.

After adjusting for signs of brain disease, higher levels of cognitive activity across the life span were associated with slower cognitive decline, the study found. Mental activity explained about 14% of the differences between people in how much their memory and thinking skills declined.

The finding supports the hypothesis of cognitive reserve, which describes the brain’s ability to cope with disease or damage. According to the hypothesis, mental activity helps delay the cognitive consequences of disease.

Neuroimaging research suggests that cognitive activity can lead to changes in brain structure and function that may enhance cognitive reserve.

“An intellectually stimulating lifestyle helps to contribute to cognitive reserve and allows you to tolerate these age-related brain pathologies better than someone who has had a less cognitively active lifestyle,” says Wilson, a neuropsychologist at Rush University Medical Center in Chicago.

He recommends that people have cognitively stimulating hobbies that they enjoy, such as photography and quilting.

Intellectually stimulating activities involve processing and using information. Examples are reading a book and then predicting what will happen next, as well as watching a movie and then comparing it with other films, says Judy Willis, a neurologist based in Santa Barbara, Calif.

Willis says doing a variety of cognitive activities appears to be more protective of the cognitive reserve than focusing on one thing, even something like playing chess. “More research is needed to look at how much time should be devoted to an activity or learning a skill and how often it should be revisited,” she adds.

Willis, who was not involved in the study, agrees that the activities should be motivated by pleasure. “Forcing yourself to do something takes a lot of mental effort,” she adds. “If you try something and don’t like it, try something else.”
SOURCE : www.usatoday.com

โยคะ 20 นาที ผลักสมองไวขึ้น

thairath130611_001ทีมนักศึกษามหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ของสหรัฐฯ ค้นคว้าพบว่า การฝึกทำโยคะวันละ 20 นาที จะทำให้สมองไวขึ้น

พวกเขาได้พบว่า การทำโยคะนานครั้งละ 20 นาที จะทำให้ผู้เข้าร่วมสามารถทำการทดสอบความจำและการควบคุมตนเองของการทำงานของสมองที่เกี่ยวกับความสามารถในการใช้สมาธิและการรับ และเก็บรักษาข้อมูลใหม่ๆได้ดีขึ้น ผู้เข้าร่วมบางคนยังสามารถทำงานได้ผลดีกว่าการออกกำลังแบบแอโรบิกในเวลาเท่าๆกันด้วย

หัวหน้านักวิจัยกล่าวว่า “โยคะเป็นศาสตร์และวิถีชีวิตของคนอินเดียโบราณ ไม่แต่เพียงใช้การเคลื่อนไหวของร่างกายและท่าทาง หากยังใช้การควบคุมการหายใจแลการใช้สมาธิอีกด้วย”.

ที่มา : ไทยรัฐ 11 มิถุนายน 2556

.

Related Article :

.

University of Illinois graduate student Neha Gothe and her colleagues found that 20 minutes of yoga significantly improved participants’ reaction time and accuracy in tests of cognitive function. Gothe is now a professor of kinesiology at Wayne State University in Detroit. (Credit: Image courtesy of University of Illinois at Urbana-Champaign)

University of Illinois graduate student Neha Gothe and her colleagues found that 20 minutes of yoga significantly improved participants’ reaction time and accuracy in tests of cognitive function. Gothe is now a professor of kinesiology at Wayne State University in Detroit. (Credit: Image courtesy of University of Illinois at Urbana-Champaign)

A 20-Minute Bout of Yoga Stimulates Brain Function Immediately After

June 5, 2013 — Researchers report that a single, 20-minute session of Hatha yoga significantly improved participants’ speed and accuracy on tests of working memory and inhibitory control, two measures of brain function associated with the ability to maintain focus and take in, retain and use new information. Participants performed significantly better immediately after the yoga practice than after moderate to vigorous aerobic exercise for the same amount of time.

The 30 study subjects were young, female, undergraduate students. The new findings appear in the Journal of Physical Activity and Health.

“Yoga is an ancient Indian science and way of life that includes not only physical movements and postures but also regulated breathing and meditation,” said Neha Gothe, who led the study while a graduate student at the University of Illinois at Urbana-Champaign. Gothe now is a professor of kinesiology, health and sport studies at Wayne State University in Detroit. “The practice involves an active attentional or mindfulness component but its potential benefits have not been thoroughly explored.”

“Yoga is becoming an increasingly popular form of exercise in the U.S. and it is imperative to systematically examine its health benefits, especially the mental health benefits that this unique mind-body form of activity may offer,” said Illinois kinesiology and community health professor Edward McAuley, who directs the Exercise Psychology Laboratory where the study was conducted.

The yoga intervention involved a 20-minute progression of seated, standing and supine yoga postures that included isometric contraction and relaxation of different muscle groups and regulated breathing. The session concluded with a meditative posture and deep breathing.

Participants also completed an aerobic exercise session where they walked or jogged on a treadmill for 20 minutes. Each subject worked out at a suitable speed and incline of the treadmill, with the goal of maintaining 60 to 70 percent of her maximum heart rate throughout the exercise session.

“This range was chosen to replicate previous findings that have shown improved cognitive performance in response to this intensity,” the researchers reported.

Gothe and her colleagues were surprised to see that participants showed more improvement in their reaction times and accuracy on cognitive tasks after yoga practice than after the aerobic exercise session, which showed no significant improvements on the working memory and inhibitory control scores.

“It appears that following yoga practice, the participants were better able to focus their mental resources, process information quickly, more accurately and also learn, hold and update pieces of information more effectively than after performing an aerobic exercise bout,” Gothe said. “The breathing and meditative exercises aim at calming the mind and body and keeping distracting thoughts away while you focus on your body, posture or breath. Maybe these processes translate beyond yoga practice when you try to perform mental tasks or day-to-day activities.”

Many factors could explain the results, Gothe said. “Enhanced self-awareness that comes with meditational exercises is just one of the possible mechanisms. Besides, meditation and breathing exercises are known to reduce anxiety and stress, which in turn can improve scores on some cognitive tests,” she said.

“We only examined the effects of a 20-minute bout of yoga and aerobic exercise in this study among female undergraduates,” McAuley said. “However, this study is extremely timely and the results will enable yoga researchers to power and design their interventions in the future. We see similar promising findings among older adults as well. Yoga research is in its nascent stages and with its increasing popularity across the globe, researchers need to adopt rigorous systematic approaches to examine not only its cognitive but also physical health benefits across the lifespan.”

The research team included U. of I. kinesiology and community health professor Charles Hillman and Michigan State University kinesiology professor Matthew Pontifex (a U. of I. alumnus).

Story Source:

The above story is reprinted from materials provided byUniversity of Illinois at Urbana-Champaign.

ournal Reference:

  1. Gothe N, Pontefex MB, Hillman C, McAuley E. The Acute Effects of Yoga on Executive FunctionJournal of Physical Activity & Health, 2013

SOURCE : www.sciencedaily.com

อยู่บนเครื่องบิน ไม่ควรคิดเรื่องใหญ่

thairath130506_001หมอเวชศาสตร์อวกาศบอกแนะนำผู้โดยสารเครื่องบินว่า ผู้ที่อ่านหนังสือหรือเล่นคำปริศนานั้นทำถูกแล้ว ไม่สมควรจะไปคิดตัดสินใจในเรื่องใหญ่ๆ เพราะการอยู่บนระดับที่สูงจะทำให้ทำได้ลำบาก

ศาสตราจารย์แกรดเวลล์ มหาวิทยาลัยคิงส์ คอลเลจ ของอังกฤษ กล่าวว่า “การบินทุกวันนี้ปลอดภัย ผู้คนเป็นล้านๆเดินทางกันอยู่ทุกปี

โดยไม่มีปัญหาอันใด นอกจากการเรียนรู้ ตอนที่อยู่ในระดับสูงออกจะลำบากไปบ้าง บางทีอาจไม่เหมาะกับการตัดสินใจที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา”

เขาให้ความเห็นต่อไปว่า นอกจากนั้น  คนบางคนอาจจะไม่เหมาะกับการนั่งเครื่องบิน อย่างเช่น ผู้ป่วยเป็นวัณโรค ผู้ที่ไอออกมาเป็นเลือด เป็นโรคโลหิตจางร้ายแรง หรือผู้ที่เพิ่งเจ็บป่วยด้วยอาการทางจิตมาใหม่ๆ.

ที่มา : ไทยรัฐ 6 พฤษภาคม 2556

.

Related Article:

.

Not at our best: Britain's top aviation doctor says it is best to relax rather than trying to work while flying

Not at our best: Britain’s top aviation doctor says it is best to relax rather than trying to work while flying

Why you shouldn’t make key decisions on a plane: Change in air pressure means brain has less oxygen, diminishing performance

  • Professor David Gradwell says travellers should relax rather than working
  • Britain’s top aviation doctors says learning is ‘impaired’ at 8,000ft
  • Also says most people’s fears of deep vein thrombosis are groundless

By FIONA MACRAE

PUBLISHED: 16:15 GMT, 30 April 2013

Next time you fly, here’s the perfect excuse to switch off your work laptop, put down the crossword and settle in with a drink and an in-flight movie.

Travelling by plane can make it more difficult to think, according to Britain’s foremost aviation doctor.

Professor David Gradwell advises fliers to sit back and relax rather than keeping busy by doing puzzles or catching up on important work.

This is because the air pressure on board planes is lower than it is at sea level, making it harder for the brain to make use of oxygen in the air, so diminishing its performance.

Typically, when a plane is cruising at 40,000ft, the air pressure in the cabin will be equivalent to that found outside at 6,000 to 8,000ft.

Professor Gradwell, of King’s College London, explained: ‘Learning is a bit impaired at 8,000ft so performance of recently learned tasks is a bit impaired at 8,000ft. You don’t want to make the biggest decision of your life.’

However, if you are well-practised in a task, it is unlikely your performance will be affected.

Professor Gradwell, the UK’s first full-time professor of aviation medicine, said: ‘If you regularly do a crossword, you are going to be fine. But if it is something that is new to you, you are probably not going to do it as well.’

This explains why commercial pilots’ thinking is not impaired. They get used to carrying out tasks in a simulator at ground level before they might have to carry them out during a flight.

Professor Gradwell also said his advice could become even more pertinent if internet access becomes widespread on planes, meaning businessmen and women are more likely to use flying time to work.

‘Those looking forward to having emails in flight might want to think twice about sending that email to the bank manager,’ he said.

There is no evidence that wearing compression stockings prevents the development of DVT, says a leading expert

There is no evidence that wearing compression stockings prevents the development of DVT, says a leading expert

The former RAF medic also insisted that most people’s fears of deep vein thrombosis are groundless.

The condition, dubbed ‘economy class syndrome’, has caused anxiety among holidaymakers, business people and frequent fliers.

But Professor Gradwell said it is extremely rare, other than in those who have late-stage cancer or another medical condition that predisposes them to blood clots.

The evidence that compression stockings will help prevent DVT in healthy people is inconclusive.

Passengers should, however, stay hydrated and exercise their legs.

He said: ‘No matter how small your seat, you can always flex your seat, raise and lower your feet and exercise your calves.

‘Flying is safe. Millions of people do it every year, without any issues at all.’

SOURCE: www.dailymail.co.uk

พบกุญแจชะลอความแก่ อยู่ในสมองส่วนหน้า

On the horizon: Scientists are a step closer to developing an anti-ageing drug to keep people strong and fit near the end of their lives (file picture)

On the horizon: Scientists are a step closer to developing an anti-ageing drug to keep people strong and fit near the end of their lives (file picture)

นักวิทยาศาสตร์ของวิทยาลัยแพทย์อัลเบิร์ต ไอนส์สไตน์ แห่งเยชิวา ที่กรุงนิวยอร์ก อาจจะค้นพบ “บ่อชุบตัว” เมื่ออ้างว่า ค้นพบว่ามันสมองส่วนไฮโปธัยลามัส ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสมองส่วนหน้า ควบคุมกระบวนการสำคัญต่างๆ ของการดำรงชีพ เป็นกุญแจของการชะลอความเสื่อมชราของอวัยวะต่างๆ ที่เกิดขึ้นทั่วร่างกาย

วารสารธรรมชาติของอเมริกา รายงานว่า นักวิจัยของวิทยาลัยแพทย์แห่งนั้น ได้ประสบความสำเร็จในการชะลอความแก่ของหนูทดลอง ด้วยการลองดัดแปลงสารสื่อเคมีที่มีผลกระทบต่อสมองส่วนนั้นดู ทำให้ไม่แต่เพียงแก่ช้าลงเท่านั้น หากยังทำให้อายุยืนขึ้นอีกด้วย

ศาสตราจารย์ของวิทยาลัยแพทย์เปิดเผยว่า “การศึกษาของเรา ได้พบว่าสมองส่วนไฮโปธัยลามัสนั้น ควบคุมความแก่ชราอยู่หลายทาง และที่เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นนั้น ก็ที่ได้พบมาอย่างน้อยในพวกหนูว่า หากปรับเปลี่ยนสัญญาณภายในสมองส่วนนั้นเสีย ก็อาจจะควบคุมขบวนการแก่ชราทำให้อายุยืนยาวได้”.

ที่มา : ไทยรัฐ 7 พฤษภาคม 2556

.

Related Article:

.

Aging can be slowed down or sped up by activating or deactivating a pathway in a mouse's brain (shown above: hippocampus region of a mouse brain). CREDIT: Tamily Weissman, Jeff Lichtman, and Joshua Sanes, 2005.

Aging can be slowed down or sped up by activating or deactivating a pathway in a mouse’s brain (shown above: hippocampus region of a mouse brain).
CREDIT: Tamily Weissman, Jeff Lichtman, and Joshua Sanes, 2005.

Brain Region Found to Control Aging

Tanya Lewis, LiveScience Staff Writer
Date: 01 May 2013

For the first time, a brain region has been found that may control aging throughout the whole body, a new study reports.

A signaling pathway in the brain region known as the hypothalamus could speed up or slow down aging in mice. If it applies in humans, the discovery could open up possibilities for slowing age-related diseases and increasing life span.

“There’s really not much understanding regarding the mechanism of aging,” said senior author Dr. Dongsheng Cai, a molecular pharmacologist at Albert Einstein College of Medicine in New York.

The process of aging could involve chaotic, passive changes in individual tissues or organs, or it could be controlled centrally by a single organ — or both, Cai told LiveScience.

The hypothalamus, an almond-size structure deep inside the brain, is known to control important functions, including growth, development, reproduction and metabolism. Now, Cai and his team have found that an immune system pathway in the hypothalamus also has a role in controlling aging. Usually, the immune system is involved in fending off infection or damage, but studies have also linked inflammatory changes with age-related conditions, including cardiovascular disease and neurodegenerative diseases. Still, these changes weren’t known to actively trigger aging.

Making mice tick

In the study, Cai and his colleagues probed the hypothalamus’s role in aging in mice. The team studied a protein complex called nuclear factor kappa-light-chain-enhancer of activated B cells (NF-κB), which plays a central role in inflammatory processes.

The researchers showed that activating the NF-κB pathway in the mouse hypothalamus sped up aging, demonstrated by decreased muscle strength and size, skin thickness and learning ability. The activation led to aging throughout the body that shortened the life span of the mice.

In contrast, when the researchers blocked the NF-κB pathway, the mice aged more slowly and lived about 20 percent longer than mice that didn’t receive the treatment.

Furthermore, activating the NF-κB pathway led to a drop in the levels of gonadotropin-releasing hormone (GnRH), a neuron-generating chemical, and a subsequent decrease in the development of new neurons. GnRH is known to regulate reproductive processes, but seems also to be necessary for maintaining youthfulness, Cai said.

When the researchers injected GnRH into the hypothalamuses of mice, it promoted neuron generation and decelerated aging. The team gave daily GnRH injections to old mice over an extended period, finding that the treatment slowed cognitive decline due to aging.

Putting the brakes on aging

GnRH treatment represents a potential means of slowing the progress of aging or age-related diseases, the researchers say. Interfering with the immune response in the hypothalamus could also be a promising approach, Cai said, though he added that the GnRH treatment might be more practical given current technology.

Aging researcher Caleb Finch of University of Southern California Davis School of Gerontology, who was not involved in the work, called it a “brilliant study.” Finch has previously argued that the hypothalamus contains “pacemakers” that control the rate of aging. The new study’s approach showed a more modest increase in life span than approaches such as calorie restriction (which has been shown to extend life span in mice), Finch said. “Nonetheless, the case is now powerfully made for the role of the neuroendocrine mechanisms as modulators of aging.”

Next, the researchers hope to gain a deeper understanding of the molecular function of the hypothalamus in controlling aging and life span. “There are a lot of details we don’t know,” Cai said, such as the other molecules that are involved. The team is ultimately interested in translating their work into clinical efforts to slow down aging.

The findings were reported online today (May 1) in the journal Nature.

SOURCE : www.livescience.com

ใช้กำปั้นปลุกปั้นความจำแม่นยำ

Credit: redorbit.com

Credit: redorbit.com

นักจิตวิทยาสหรัฐฯพบเคล็ดว่า หากชูกำปั้นขวา กัดฟัน จะช่วยจำความได้แม่นยำ และหากต้องการจะนึกให้ออก ก็ให้ทำซ้ำแบบเดียวกัน แต่เปลี่ยนเป็นชูกำปั้นซ้าย

หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยรัฐมอนต์แคลร์ เปิดเผยว่า ในการทดลองกับผู้ใหญ่เต็มตัว 50 คน ต่างสามารถจำรายการยาวๆ ได้แม่น เมื่อทำแบบนี้ คิดว่า เป็นเพราะการชูกำปั้นได้ไปกระตุ้นสมองส่วนการจดจำขึ้น

หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ ดร.รูธ ปรอปเปอร์ กล่าวแจ้งว่า ได้ทราบจากการวิจัยว่า การเคลื่อนไหวของร่างกายง่ายๆ ก็สามารถจะกระตุ้นความจำขึ้นได้ชั่วคราว “จงชูหมัดขวา เมื่อได้เรียนรู้เรื่องใดขึ้นทันควัน และให้ชูหมัดซ้าย เมื่อจะนึกถึงเรื่องอันใดขึ้น”

เคยมีการวิจัยพบว่า การชูกำปั้นขวาเป็นการกระตุ้นสมองซีกซ้าย  ขณะเดียวกัน เมื่อชูกำปั้นซ้ายก็จะไปกระตุ้นสมองซีกขวา การทำเช่นนี้ยังเกี่ยวโยงกับอารมณ์ด้วย เช่น การชูหมัดขวา จะเกี่ยว ข้องกับอารมณ์ความสุข หรือความโกรธ ส่วนหมัดซ้ายจะเกี่ยวพันกับความเสียใจหรือกระวนกระวาย.

 

ที่มา: ไทยรัฐ 30 เมษายน 2556

.

Related Article :

.

 

Clenching the fist temporarily changes brain function

Clenching the fist temporarily changes brain function

Clenching fists ‘can improve memory’

By Helen Briggs
BBC News

Memory can be improved simply by clenching the fists, a study suggests.

Clenching the right hand for 90 seconds helps in memory formation, while the same movement in the left improves memory recall, say US psychologists.

In an experiment, 50 adults performed better at remembering words from a long list when they carried out these movements.

The researchers think clenching a fist activates specific brain regions that are associated with memory processing.


The experiment

  • 50 right-handed students were given a list of words to learn
  • They were divided into five groups
  • One group clenched their right fist for about 90 seconds before memorising the list and then did the same before recollecting the words
  • A second group carried out the same test, but with the left hand
  • Two other groups clenched one hand prior to learning the words (either the left or right hand) and the opposite hand prior to recollecting
  • A control group did not clench their fists at all
  • The group that clenched their right fist when memorising the list and then clenched the left when recollecting the words performed better than all the other hand clenching groups
  • This group also did better than the group that did not clench their fists at all, though this difference was not statistically ‘significant’.

Lead scientist Ruth Propper, of Montclair State University, Montclair, New Jersey, said the research suggests simple body movements can improve memory by temporarily changing the way the brain functions.

“Clenching your right hand immediately prior to learning information and clenching your left hand immediately before recalling it would be helpful to improve memory,” Dr Propper told BBC News.

Past research has shown that right hand clenching activates the left hemisphere of the brain, while left hand clenching activates the right hemisphere.

This has been associated with emotions – for example right hand clenching with happiness or anger, and left hand clenching with sadness or anxiety.

Memory processing is thought to use both sides of the brain – the left for encoding memories and the right for retrieving them.

Future research will examine whether hand clenching can also improve other mental processes, for example verbal or spatial abilities, and memory of pictures and places, as well as words.

However, more work needs to be done in more subjects to be certain of the results.

Prof Neil Burgess, of University College London Institute of Cognitive Neuroscience, said a larger study was needed to be certain of a specific effect on memory.

This should include brain scans to look at blood flow to the left or right hemispheres of the brain.

Commenting on the study, published in the journal PLOS ONE, he said: “Ideally replication would use a more powerful design (i.e. more people or a within-subjects design) and include fMRI (functional magnetic resonance imaging to measures brain activity) verification of the effect on blood flow.”

SOURCE : www.bbc.co.uk

ออกกำลัง”สมอง” เพิ่ม”คุณภาพ”ให้ชีวิต

matichon130212_001ดร.ริชาร์ด เดวิดสัน นักประสาทวิทยา จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน-เมดิสัน สหรัฐอเมริกา ค้นพบข้อเท็จจริงที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าค้นพบมากว่าสองพันห้าร้อยปีก่อนหน้านี้ว่า สมองของคนเรานั้นไม่เพียงสามารถปรับปรุงขีดความสามารถในการทำงานให้ดีขึ้นได้ด้วยกระบวนการฝึก หากแต่ยังสามารถปรับเปลี่ยนเชิงโครงสร้างระบบประสาทของสมองไปในทางที่ดีได้ด้วยการฝึกฝนหรือการ “ออกกำลังสมอง” ดังกล่าวนั้น

ดร.เดวิดสัน พร้อมคณะผู้เชี่ยวชาญอีกจำนวนหนึ่งกล่าวไว้ในการสัมมนาที่สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมานี้ว่า สมองของคนเราไม่ได้หยุดนิ่งเฉย แต่ปรับเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลาไปตามประสบการณ์ของผู้เป็นเจ้าของสมองไปจนตลอดชีวิต อันที่จริงแม้หลังการเสียชีวิตแล้ว โครงสร้างของสมองก็ยังปรับเปลี่ยนไปอีกเป็นครั้งสุดท้ายในระยะเวลาสั้นๆ หลังการตาย ก่อนที่จะปิดสนิทไปตลอดกาล

ในวิชาการทางด้านประสาทวิทยา เรียกการปรับเปลี่ยนดังกล่าวนี้เอาไว้ว่า “นิวโรพลาสติซิตี้” ที่หมายถึงการเปลี่ยนรูปของระบบประสาทไปตามแรงที่กระทำต่อสมองนั้นๆ ซึ่งก็คือประสบการณ์ที่ผ่านมาและสั่งสมไว้ของคนเรานั่นเอง สิ่งที่บ่งชี้ถึงเรื่องนี้ก็คือเหตุผลของการที่เด็กๆ และวัยรุ่นสามารถเรียนรู้ “ภาษาที่สอง” หรือ “ท่วงทำนองและเครื่องดนตรี” ได้ดีกว่าผู้ใหญ่ที่โครงสร้างของระบบประสาทปรับเปลี่ยนไปมากแล้วตามกาลเวลานั่นเอง

แต่ปรากฏการณ์ “นิวโรพลาสติซิตี้” ก็เป็นเครื่องยืนยันได้เช่นกันว่า เราสามารถฝึกฝนเพื่อเปลี่ยนแปลงการทำงานและรูปแบบของสมองได้

 แอมิชิ จา นักประสาทวิทยาอีกคนจากมหาวิทยาลัยไมอามี ได้เรียนรู้ประสบการณ์ดังกล่าวนี้ด้วยตัวเองหลังจากเคยรับฟังการบรรยายของ ดร.เดวิดสัน ที่แนะนำให้ผู้ฟัง“ออกกำลังสมอง” ด้วยการนั่งสมาธิ

ศาสตราจารย์จาเปิดเผยว่า ในฐานะเป็นศาสตราจารย์หน้าใหม่ และเป็นคุณแม่มือใหม่พร้อมกันไป ทำให้ทั้งชีวิตส่วนตัวและหน้าที่การงานกลายเป็นแรงกดดันมหาศาลจนถึงกับก่อให้เกิดการมึนงง เฉยเฉื่อยชาไปเลย แต่เมื่อทดลองทำสมาธิตามคำแนะนำของ ดร.เดวิดสันไประยะหนึ่ง ไม่เพียงศาสตราจารย์จาจะสามารถเพิ่มการตื่นตัว ความฉับไวของสมองได้มากขึ้นเท่านั้น จากการตรวจสอบยังพบว่าสมองของตนเองมีการไหลเวียนของกระแสไฟฟ้าในรูปแบบที่เป็นทางบวกเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย ในเวลาเดียวกันกับที่อาการเครียดที่เกิดขึ้นลดระดับลงอย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้ศาสตราจารย์รายนี้หันมาศึกษาเพิ่มเติมทางด้านประสาทวิทยาในที่สุด

ดร.เดวิดสัน เคยใช้พระสงฆ์ที่ผ่านการบวชเรียน ฝึกจิต บำเพ็ญภาวนามาแล้วกลุ่มหนึ่งเป็นตัวอย่างเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างของระบบประสาทของสมองดังกล่าวนี้ พบว่าระดับการเปลี่ยนแปลงของกิจกรรมของสมองขึ้นอยู่กับระดับของการฝึกฝนของพระสงฆ์แต่ละรูป และความต่างของวิธีการทำสมาธิที่แต่ละรูปใช้ แต่สามารถบ่งชี้ได้ชัดเจนถึงการเชื่อมโยงระหว่างการทำสมาธิกับระดับของขันติ ความอดทน อดกลั้นที่คนเรามีต่อสภาวะปัญหาและความเพียร หรือความมานะบากบั่นของแต่ละบุคคล

จากการศึกษาของ ดร.เดวิดสัน พบว่าการที่คนเราเกิด “ความรู้สึก” ค้างคา เป็นปฏิกิริยาต่อปัญหาหนึ่งปัญหาใดอยู่ยาวนานแม้ว่าปัญหาจะเกิดขึ้นนานแล้วก็ตามนั้น เป็นเพราะสมองในส่วนที่เรียกว่า “อไมกดาลา” (amygdala) ทำงานยืดเยื้อเกี่ยวกับเรื่องนั้นนั่นเอง การทำสมาธิเพื่อสร้างความตื่นตัวให้กับสมองหรือการเจริญสตินั้นช่วยฟื้นฟูการทำงานของอไมกดาลาให้กลับคืนสู่สภาวะปกติได้โดยเร็ว ยิ่งฝึกฝนนานมากเท่าใด การฟื้นสู่สภาพปกติก็ยิ่งเร็วมากขึ้นเท่านั้น

ข้อแนะนำเรื่องการ “ออกกำลังสมอง” ด้วยการฝึกสมาธิพื้นฐานง่ายๆ จากผู้เชี่ยวชาญ ก็คือ การพุ่งความสนใจของเราไปที่สิ่งหนึ่งสิ่งใดเพียงอย่างเดียว อย่างเช่นการทำสมาธิให้อยู่ที่ลมหายใจเข้าออก เมื่อเกิดวอกแวกก็ดึงจิตใจกลับมาที่ลมหายใจของเราให้ต่อเนื่องให้ได้

ที่มา : มติชนรายวัน12 กุมภาพันธ์ 2556

.

Related Article :

.

Mindfulness can induce changes not just in the function of the brain, but in the brain's structure itself, neuroscientists are finding.CREDIT: Andrei Zarubaika, Shutterstock

Mindfulness can induce changes not just in the function of the brain, but in the brain’s structure itself, neuroscientists are finding.
CREDIT: Andrei Zarubaika, Shutterstock

Exercising Your Brain May Improve Your Life

Wynne Parry, LiveScience Contributor
10 February 2013

NEW YORK — Throughout life, even shortly before death, the brain can remodel itself, responding to a person’s experiences. This phenomenon, known as neuroplasticity, offers a powerful tool to improve well-being, experts say.

“We now have evidence that engaging in pure mental training can induce changes not just in the function of the brain, but in the brain’s structure itself,” Richard Davidson, a neuroscientist at the University of Wisconsin-Madison, told an audience at the New York Academy of Sciences on Thursday (Feb. 6) evening.

The brain’s plasticity does change over time, Davidson pointed out. For instance, young children have an easier time learning a second language or a musical instrument, he said.

Exercise for the mind

The idea of training the brain is not a radical one, said Amishi Jha, a neuroscientist at the University Miami and another panelist for the discussion.

“How many of you think engaging in certain kinds of physical activity will change the way the body works? Our cultural understanding now is that specific types of activity can alter the body in noticeable ways,” Jha said, adding that this cultural understanding may be shifting to incorporate the mind as well. [10 Easy Ways to Keep Your Mind Sharp]

The panel discussion focused on a particular type of exercise: the practice of mindfulness, which panelist Jon Kabat-Zinn, a clinical mindfulness expert at the University of Massachusetts Medical School, defined as awareness.

“Mindfulness is awareness that arises from paying attention in the present moment, nonjudgmentally,” Kabat-Zinn said.

Jha’s personal interest in mindfulness arose from stress. As a young professor and mother under pressure from her job and family life, she ground her teeth so much that it caused numbness, interfering with her ability to speak. Jha attended a presentation Davidson gave and was startled to hear him say meditation, which cultivates mindfulness, could promote a positive pattern of electrical activity in the brain.

“I was like, ‘I can’t believe he used that word [meditation] in this auditorium,'” she said. “I had never heard it in a scientific context.”

So, Jha began her own mindfulness practice, which not only reduced her stress level, but also inspired her to explore the topic as a neuroscientist.

Opening the door

There are many doors into mindfulness, said Kabat-Zinn. He gave two examples: A person can practice mindfulness by focusing on something, such as his or her own breath, and bringing his or her attention back to the breath when it begins to wander, Kabat-Zinn said.

It is also possible to practice awareness without choosing a particular object upon which to focus; however, “that turns out to be quite a challenging thing to do,” he said.

Cultivating mindfulness like this can help break harmful cycles, such as those that accompany depression, in which the mind continues to repeat the same negative thoughts.

“When you see you are not your thoughts or your emotions, then you have a whole different palette of ways to be,” Kabat-Zinn said.

Roots in the East

Many would say mindfulness as it is practiced in Western society has its roots in the East, in Buddhism, noted moderator Steve Paulsonof the public radio program “To the Best of Our Knowledge.”

“Is mindfulness a spiritual practice?” Paulson asked the panelists.

“For me, I don’t talk about spirituality, because I don’t know what spiritual means,” the University of Wisconsin’s Davidson said. “I think what we’re talking about is part of every human being’s innate capacity.”

Buddhist monks, whom Davidson has studied, provide a “sample of convenience,” a group of people who have all received the same training, an important consideration for research, he said.

The neuroscience

Brain scans of meditating people show different patterns of activity depending on the practitioner’s level of experience. These patterns also differ depending upon the type of meditation practice used, Davidson said. [Mind Games: 7 Reasons You Should Meditate]

Work in Davidson’s lab indicates a connection between meditation and resilience. A response to stress becomes problematic when someone perseverates, or has an emotional reaction long after the problem has ended. In the brain, this shows up as the prolonged activation of a region known as the amygdala.

Mindfulness can increase the speed of recovery in the amygdala, and the more hours of formal practice people have, the faster their amygdalas recover, the data indicate, Davidson said.

This panel was the last of a four-part series on consciousness, moderated by public radio host Paulson and presented by the Nour Foundation.

SOURCE : livescience.com

รีบหาหนังสือให้ลูกตั้งแต่ตอน 4 ขวบวัยที่สมองเกี่ยวกับภาษากำลังพัฒนา

ผู้เป็นพ่อแม่ทั้งหลายควรจะทราบไว้ว่า เมื่อลูกน้อยโตขึ้นมาอายุได้ 4 ขวบ เป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุด ที่จะจัดหาหนังสือมาให้ เพื่อปลูกฝังนิสัยรักการอ่านกับเด็ก

นักวิจัยมหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนียของสหรัฐฯ ค้นพบในการศึกษาว่าการเริ่มหาหนังสือให้ลูกเมื่ออายุได้ 4 ขวบ จะเป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุด ด้วยเหตุว่าสมองส่วนที่เกี่ยวกับภาษาและความคิดกำลังเริ่มพัฒนาอย่างรวดเร็ว ยิ่งกว่าตอนวัยเข้า 18-19 ปี หรือรอจนอายุได้ 8 ขวบ ก็ยังได้ผลน้อยกว่า ตอนเด็กอายุได้ 4 ขวบ จึงนับเป็นช่วงเวลาที่เข้าด้ายเข้าเข็ม

นอกจากหนังสือแล้ว การหาของเล่น หรือพาไปเที่ยวสวนสัตว์และสวนสนุก ก็เป็นสิ่งจำเป็นเช่นกัน

นักวิจัยได้รีบศึกษาในเรื่องนี้ ขณะที่กำลังเป็นที่วิตกกันว่า เด็กเล็ก ๆ ยุคนี้จะไม่ยอมจับหนังสือ แต่หันไปหาทีวีและเกมคอมพิวเตอร์กันเสียหมด

พวกเขายังได้พบในการศึกษาโครงสร้างของสมองเด็กว่า บางส่วนของสมองเด็กวัยนี้ยังอ่อนบางอยู่ ซึ่งเป็นเรื่องเหมาะในช่วงการพัฒนา.

ที่มา: ไทยรัฐ 22 ตุลาคม 2555

.

Related Article:

.

Brain scans of participants aged in their late teens showed a correlation between cognitive stimulation at the age of four and a thinner, more developed, cortex Photograph: David Job/Getty Images

Childhood stimulation key to brain development, study finds

Twenty-year research project shows that most critical aspect of cortex development in late teens was stimulation aged four

Alok Jha, science correspondent
The Guardian, Sunday 14 October 2012 21.30 BST

An early childhood surrounded by books and educational toys will leave positive fingerprints on a person’s brain well into their late teens, a two-decade-long research study has shown.

Scientists found that the more mental stimulation a child gets around the age of four, the more developed the parts of their brains dedicated to language and cognition will be in the decades ahead.

It is known that childhood experience influences brain development but the only evidence scientists have had for this has usually come from extreme cases such as children who had been abused or suffered trauma. Martha Farah, director of the centre for neuroscience and society at the University of Pennsylvania, who led the latest study, wanted to find out how a normal range of experiences in childhood might influence the development of the brain.

Farah took data from surveys of home life and brain scans of 64 participants carried out over the course of 20 years. Her results, presented on Sunday at the annual meeting of the Society for Neuroscience in New Orleans, showed that cognitive stimulation from parents at the age of four was the key factor in predicting the development of several parts of the cortex – the layer of grey matter on the outside of the brain – 15 years later.

The participants had been tracked since they were four years old. Researchers had visited their homes and recorded a series of details about their lives to measure cognitive stimulation, details such as the number of children’s books they had, whether they had toys that taught them about colours, numbers or letters, or whether they played with real or toy musical instruments.

The researchers also scored the participants on “parental nurturance” – how much warmth, support or care the child got from the parent. The researchers carried out the same surveys when the children were eight years old. When the participants were between 17 and 19, they had their brains scanned.

Farah’s results showed that the development of the cortex in late teens was closely correlated with a child’s cognitive stimulation at the age of four. All other factors including parental nurturance at all ages and cognitive stimulation at age eight – had no effect. Farah said her results were evidence for the existence of a sensitive period, early in a person’s life, that determined the optimal development of the cortex. “It really does support the idea that those early years are especially influential.”

As the brain matures during childhood and adolescence, brain cells in the cortex are pruned back and, as unnecessary cells are eliminated, the cortex gets thinner. Farah found that the more cognitive stimulation a participant had had at the age of four, the thinner, and therefore more developed, their cortex. “It almost looks like whatever the normal developmental process is, has either accelerated or gone further in the kids with the better cognitive stimulation,” she said.

The most strongly affected region was the lateral left temporal cortex, which is on the surface of the brain, behind the ear. This region is involved in semantic memory, processing word meanings and general knowledge about the world.

Around the time the participants had their brains scanned in their late teens, they were also given language tests and, Farah said, the thinner their cortex, the better their language comprehension.

Andrea Danese, a clinical lecturer in child and adolescent psychiatry at the Institute of Psychiatry, King’s College London, said the study suggested that the experience of a nurturing home environment could have an effect on brain development regardless of familial, perhaps genetic, predispositions to better brains. Danese added that this kind of research highlighted the “tremendous role” that parents and carers had to play in enabling children to develop their cognitive, social, and emotional skills by providing safe, predictable, stimulating, and responsive personal interactions with children.

“Parents may not be around when their teenage children are faced with important choices about choosing peers, experimenting with drugs, engaging in sexual relationships, or staying in education,” said Danese. “Yet, parents can lay the foundations for their teenage children to take good decisions, for example by promoting their ability to retain and elaborate information, or to balance the desire for immediate reward with the one for greater, long-term goals since a young age.”

Bruce Hood, an experimental psychologist who specialises in developmental cognitive neuroscience at the University of Bristol, said his advice to parents was just to “be kind to your children. Unless you raise them in a cardboard box without any stimulation or interaction, then they will probably be just fine.”

SOURCE: guardian.co.uk

กินอาหารขยะมากไปเสี่ยงอัลไซเมอร์

โรคอัลไซเมอร์ถือเป็นปัญหาร้ายแรงทางการแพทย์ในยุคสมัยปัจจุบัน และแพทย์ยังไม่สามารถหาคำตอบได้อย่างชัดเจนว่าอัลไซเมอร์เกิดขึ้นได้อย่างไร และวิธีใดเป็นวิธีรักษาที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด อย่างไรก็ดีสิ่งเหล่านี้กำลังจะเปลี่ยนไป

นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าโรคเบาหวานแบบที่ 2 กับโรคอัลไซเมอร์มีความเชื่อมโยงกันมาก จนบางครั้งก็เรียกโรคอัลไซเมอร์ว่าเป็นโรคเบาหวานสมอง หรือโรคเบาหวานแบบที่ 3 เลยทีเดียว ทฤษฎีดังกล่าวสร้างความหวังว่า ยารักษาโรคเบาหวานอาจช่วยให้กระบวนการเกิดโรคสมองเสื่อมช้าลง หรือหยุดไปได้

เป็นที่รู้กันดีว่าการกินอาหารขยะที่มีส่วนประกอบของไขมัน, น้ำตาลและแป้งสูงมากเกินไป จะทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูง และทำให้ร่างกายต้องผลิตฮอร์โมนอินซูลินสูงขึ้นตามไปด้วย เพื่อจัดการกับปริมาณน้ำตาลในกระแสเลือด

การเพิ่มขึ้นของน้ำตาลและอินซูลินในกระแสเลือด จะส่งผลกระทบต่อหลอดเลือดที่ส่งเลือดเลี้ยงไปหัวใจและแขน ขา ซึ่งอาจนำไปสู่อาการตาบอดและการสูญเสียแขนขาได้

ระดับฮอร์โมนอินซูลินที่สูงขึ้นยังส่งผลกระทบต่อสมองของคนเราด้วย ผลการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้พบว่า ฮอร์โมนชนิดนี้มีบทบาทสำคัญต่อสมองมากกว่าที่เคยเข้าใจกัน โดยมันยังช่วยปกป้องเซลล์และช่วยสร้างความทรงจำ

แต่ปัจจัยสำคัญของโรคเบาหวาน หรืออาจรวมถึงโรคอัลไซเมอร์ก็คือ การต่อต้านอินซูลินนี้

โดยปกติแล้วอินซูลินจะเปลี่ยนน้ำตาลในกระแสเลือดให้เป็นไขมัน แล้วจึงจัดเก็บไขมันไว้ในกล้ามเนื้อและตับ แต่ถ้าทานอาหารที่มีน้ำตาลสูงเป็นประจำ เช่น เค้กและขนมปัง จะทำให้อินซูลินต้องทำงานหนักขึ้น จนถึงจุดหนึ่ง กล้ามเนื้อและตับจะเริ่มต่อต้านการทำงานของอินซูลิน ส่งผลให้ร่างกายผลิตอินซูลินมากขึ้นไปอีกเพื่อให้กล้ามเนื้อและตับตอบสนอง และนี่อาจส่งผลกระทบต่อสมองได้

อินซูลินมีอีกหน้าที่ในการช่วยให้ระบบทางเดินโลหิตในสมองทำงานได้ดี และช่วยให้เซลล์สมองดูดซับน้ำตาล ที่เซลล์สมองจำเป็นต้องใช้ในการเรียนรู้และจดจำสิ่งต่างๆ อินซูลินยังมีส่วนในการสร้างสารเคมีที่คอยส่งสัญญาณให้ผ่านไปทั่วสมองด้วย
เมื่อมีการเพิ่มขึ้นของอินซูลินจนเกิดภาวะต่อต้านอินซูลิน การทำงานที่สัมพันธ์กันระหว่างเซลล์สมองกับอินซูลินจะจบลง และส่งผลให้สมองเสียหายในที่สุด
ผลศึกษาหลายชิ้นยังพบว่า การเพิ่มขึ้นของอินซูลินเกี่ยวโยงกับการเกิดคราบโปรตีนในน้ำไขสันหลัง ซึ่งเป็นสัญญาณของโรคอัลไซเมอร์

นอกจากนี้ยังมีผลการศึกษาอีกชิ้นของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเมื่อเดือนพฤษภาคม ที่พบว่า นอกจากปริมาณน้ำตาลในเลือดสูงจะทำให้ระดับอินซูลินสูงตามไปด้วยแล้ว น้ำตาลยังสามารถทำลายสมองได้โดยตรงด้วย

ผลการวิจัยนี้เผยว่า หนูที่กินน้ำตาลฟรักโทสมากๆ สมองของมันจะลดการทำงานลง ทั้งด้านการเรียนรู้และการสร้างความจำ

อย่างไรก็ดี ความเกี่ยวเนื่องกันระหว่างโรคอัลไซเมอร์และโรคเบาหวาน ก็อาจเป็นข่าวดีที่เราอาจใช้ยารักษาโรคเบาหวานมาใช้รักษาโรคอัลไซเมอร์ได้ โดยยารักษาโรคเบาหวานอาจช่วยให้ผู้ป่วยอัลไซเมอร์มีอาการดีขึ้น หรืออาจยั้งอาการไม่ให้แย่ลงได้

ผลการทดสอบเมื่อปีที่แล้วที่ให้ผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ทดลองใช้สเปร์ยอินซูลินพ่นทางจมูก พบว่า ผู้ป่วยมีความจำที่ดีขึ้น นอกจากนี้การวิจัยยารักษาเบาหวานขนานใหม่ที่ชื่อว่า GLP-1 ก็พบว่าช่วยชะลออาการสมองเสื่อมในหนูได้

นักวิจัยยังคงศึกษาต่อไปถึงความเชื่อมโยงระหว่างอัลไซเมอร์และเบาหวาน ซึ่งอาจเป็นจุดเปลี่ยนของวงการแพทย์ในการเอาชนะทั้งสองโรคร้ายนี้

สำหรับเราๆ การค้นพบครั้งนี้ก็คงจะเป็นแรงบันดาลใจได้มาก ให้ลด ละ เลิกอาหารขยะเสีย เพื่อป้องกันตัวเองจากทั้งอัลไซเมอร์และเบาหวาน.

 

ที่มา: ไทยโพสต์  6 พฤศจิกายน 2555

.

Related Article:

.

If you constantly eat high glycaemic foods, such as cakes and white bread, this pushes up the amount of sugar in your blood

Could eating too much junk food give you Alzheimer’s?

By JEROME BURNE

PUBLISHED: 23:50 GMT, 29 October 2012

 

Alzheimer’s is one of the major medical problems of our age.

A ghastly disease that condemns millions to years of confusion and fear, it also threatens to bankrupt our health system — yet doctors don’t really know what causes it, or how to treat it effectively.

But could that be about to change?

Scientists increasingly believe Alzheimer’s is linked to type 2 diabetes — so closely linked, in fact, it’s even being called ‘brain diabetes’ or type 3 diabetes.

This surprising new theory holds out hope that treatments already available for diabetes may also be able to help dementia sufferers, slowing down or stopping the progression of the disease.

When it comes to type 2 diabetes, there’s no mystery about what’s behind the soaring rates — eating too much, especially junk food that’s packed with sugar, refined carbohydrates and fat.

 

This leads to damagingly high levels of sugar in the blood and high levels of insulin needed to clear it away.

The rising levels of glucose and insulin affect the blood vessels of the heart and extremities, potentially leading to blindness and amputations.

But it seems raised insulin levels also affect the brain.

Recent research has found this hormone plays a much more important role in the brain than once thought — protecting cells and helping to lay down memories.

The key to diabetes, and very possibly to Alzheimer’s, is insulin resistance.

This is when your body becomes so used to extra insulin in the bloodstream that it needs more and more to have the same effect.

If you constantly eat high glycaemic foods, such as cakes and white bread, this pushes up the amount of sugar in your blood.

Insulin has to work overtime, turning glucose into fat and sweeping it into storage.

 

Gradually, things start to go wrong.

The favourite storage areas — fat cells, muscles and the liver — start to reject insulin’s fat deliveries.

Your body has to keep making more insulin to make the normal store areas respond.

This is turning out to be especially damaging in the brain.

Insulin is so important to the proper function of the brain that it makes its own supplies.

The hormone keeps the brain’s blood vessels healthy and also helps brain cells (neurons) absorb the sugar they need to function.

This allows them to change in response to learning and to lay down memories.

The hormone is also involved in making some of the chemicals that pass messages around the brain.

But if glucose levels keep shooting up after meals, insulin resistance kicks in, and the relationship between neurons and insulin starts to break down — and the brain suffers damage.

For instance, insulin resistance is being linked with formation of the plaques — deposits of damaged protein —  that are a classic sign of Alzheimer’s.

In a study at Brown University in the U.S., when insulin supply in rats’ brains was blocked — mimicking the effects of insulin resistance — the animals became disoriented and plaques appeared in their brain cells.

The effects of raised sugar are not limited to rats.

Last year, a small study from the U.S. Department of Veteran Affairs looked at healthy volunteers who had been on a junk-food diet for only four weeks.

They had a raised level of the markers for plaque in their spinal fluid.

Scientists are still finding out what happens when insulin levels in the brain rise.

‘But we know it is much more important than we thought,’ says Professor Jennie Brand-Miller, a biochemist at the University of Sydney and world authority on insulin (she helped develop the glycaemic index).

High levels of insulin could also be having a damaging effect on neurons, she says.

‘This is because insulin comes partnered with another hormone, amylin, which makes the same sort of plaques as those found in the brains of dementia patients, except in the pancreas.

‘It could be contributing to plaque formation in the brain.’

High sugar levels don’t just push up insulin — they can also damage the brain directly.

Last May, researchers at the University of California showed for the first time that eating high levels of fructose, the concentrated sweetener found in many processed foods, reduced brain function in rats.

‘A high fructose diet over the long term alters your ability to learn and remember information,’ says research leader, Fernandez Gomez-Pinilla, a professor of neurosurgery.

Earlier this year, an Australian team scanned the brains of 300 older people who didn’t have dementia.

The brains of those with diabetes shrank up to two-and-a-half times faster than normal.

This shrinking occurred most in the frontal lobe that controls many functions damaged by Alzheimer’s — decision-making, emotional control and long-term memory.

What makes the theory linking type 2 diabetes and Alzheimer’s so convincing is that both are increasing at similar rates.

In other words, it’s very likely the same process is behind the two.

The key to diabetes, and very possibly to Alzheimer’s, is insulin resistance

Dr Suzanne de la Monte, a neuropathologist at Brown University, says: ‘Before 1980, there was little overlap between Alzheimer’s and diabetes.

‘In fact, until then diabetes rates had been declining.’

Then something changed.

‘In every age group, the death rate from both diseases in 2005 is much higher than in 1980.

‘I believe Alzheimer’s starts with insulin resistance,’ says Dr de la Monte.

If, indeed, the links between diabetes, insulin and Alzheimer’s stand up, the good news is that it will give us more treatment options.

Drugs already used to treat diabetes might benefit Alzheimer’s patients or even stop the disease developing.

As it happens, it’s not the usual diabetes drugs — such as metformin — that may help.

‘So far, giving the older insulin drugs to Alzheimer’s patients hasn’t proved effective,’ says Dr Callum Sutherland, a specialist in insulin action at Dundee University.

The latest approach, in fact, is to boost insulin levels in the brain directly.

A small-scale trial last year found that dementia patients’ memories improved after nasal sprays of insulin.

A larger trial on 240 patients with early signs of dementia is under way at Washington University, in Seattle, to see if it can slow the disease down.

Research with a new type of diabetes drug, known as GLP-1, is promising.

It slows down brain damage in mice with dementia.

Of course, the insulin theory also gives us even more incentive to eat a diet that keeps refined carbohydrates to a minimum.

There is still work to be done to understand all the  connections, as not everyone with diabetes develops Alzheimer’s and vice versa, says Dr Sutherland.

But finding out exactly how this link works could mark a turning point in the fight against this dreadful disease.

SOURCE: dailymail.co.uk

‘โยนสลับมือ’ช่วยพัฒนาสมอง

นักวิจัยพบว่า การเล่นโยนของสลับมือ หรือจักกลิง แบบที่เรามักเห็นตัวตลกในคณะละครสัตว์แสดงโชว์นั้น ช่วยเพิ่มขนาดของสมองได้

งานวิจัยของภาควิชาประสาทวิทยา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด พบว่า กิจกรรมที่ทดสอบความสามารถทางสติปัญญาและร่างกายในเวลาเดียวกัน จะช่วยเพิ่ม ‘สารสีขาว’ หรือใยประสาทที่เชื่อมต่อกันภายในสมองได้ 5%

นอกจากนี้ กิจกรรมประเภทนี้ยังช่วยพัฒนาการทำงานประสานกันของสายตากับมือ และความคล่องแคล่วว่องไวได้อีกด้วย

ทีมวิจัยได้คัดเลือกผู้ใหญ่วัยต้นจำนวน 24 คนเข้าร่วม โดยให้สแกนสมองก่อนที่จะเริ่มทดสอบ

ผู้เข้าร่วมครึ่งหนึ่งได้รับการฝึกให้รู้วิธีโยนของสลับมือ และถูกขอให้เล่นแบบนี้วันละอย่างน้อย 30 นาที

หลังผ่านไป 6 สัปดาห์ ผู้เข้าร่วมถูกสแกนสมองเป็นครั้งที่ 2 ซึ่งพบอย่างชัดเจนว่าสารสีขาวมีปริมาณเพิ่มขึ้นในคนที่เล่นจักกลิงทุกวัน

แม้งานวิจัยก่อนหน้านี้เคยพบว่า การฝึกทางสติปัญญาหลายอย่างสามารถเปลี่ยนแปลงและเพิ่มปริมาณ ‘สารสีเทา’ ซึ่งเป็นส่วนของสมองที่ทำหน้าที่ประมวลผล, ทำความเข้าใจ และย้อนนึกถึงข้อมูลเก่าได้ แต่งานวิจัยครั้งนี้เป็นชิ้นแรกที่แสดงให้เห็นถึงผลของการฝึกที่มีต่อสารสีขาวของสมอง ซึ่งควบคุมความสามารถในการมองเห็นและตอบโต้ต่อสถานการณ์ต่างๆ

ดังนั้น งานวิจัยชิ้นนี้จึงมีศักยภาพที่จะนำไปใช้ในการรักษาโรคต่างๆ ได้ เช่น โรคปลอกประสาทอักเสบ, พาร์กินสัน, อัลไซเมอร์ ซึ่งเส้นประสาทและใยประสาทในสมองได้รับความเสียหาย

ถ้าเล่นโยนของสลับมือเป็นเรื่องยากเกินไป ลองเล่นกีฬาอย่างอื่นแทนก็ได้ เช่น ปิงปอง กระโดดเชือก ฮูลาฮูป

ถึงแม้ตีปิงปองไม่เก่ง หรือส่ายฮูลาฮูปทำห่วงหล่นตลอดเวลา นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ ประเด็นอยู่ที่จงใช้เวลาเล่นการละเล่นพวกนี้ให้มาก สมองจะดีขึ้นนั้นไม่ได้อยู่ที่การทำแต้มให้ได้สูงๆ.

ที่มา: ไทยโพสต์ 11 กรกฎาคม 2555

Related Link:

.

Juggling Enhances Connections In The Brain

ScienceDaily (Oct. 17, 2009) — Learning to juggle leads to changes in the white matter of the brain, an Oxford University study has shown.

The research, funded by the Wellcome Trust and Medical Research Council and published in the journal Nature Neuroscience, appears to show improved connectivity in parts of the brain involved in making movements necessary to catch the balls.

‘We tend to think of the brain as being static, or even beginning to degenerate, once we reach adulthood,’ says Dr Heidi Johansen-Berg of the Department of Clinical Neurology, University of Oxford, who led the work. ‘In fact we find the structure of the brain is ripe for change. We’ve shown that it is possible for the brain to condition its own wiring system to operate more efficiently.’

The researchers at the Oxford Centre for Functional Magnetic Resonance Imaging of the Brain (FMRIB) set out to see if changes in the white matter of the brain could be seen in healthy adults on learning a new task or skill.

White matter consists of the bundles of long nerve fibres that conduct electrical signals between nerve cells and connect different parts of the brain together, while the grey matter consists of the nerve cell bodies where the processing and computation in the brain is done. Changes in grey matter following new experiences and learning have been shown. But enhancements in white matter have not previously been demonstrated.

Measuring changes in white matter relied on assessing diffusion MRI images using new methods pioneered by the FMRIB centre at Oxford. The methods are able to compare anatomical features of white matter between individuals or over time.

‘We have demonstrated that there are changes in the white matter of the brain – the bundles of nerve fibres that connect different parts of the brain – as a result of learning an entirely new skill,’ explains Dr Johansen-Berg.

A group of young healthy adults, none of whom could juggle, was divided into two groups each of 24 people. One of the groups was given weekly training sessions in juggling for six weeks and asked to practice 30 minutes every day. Both groups were scanned using diffusion MRI before and after the six-week period.

Juggler, postgraduate student at FMRIB, and first author on the paper, Jan Scholz (left), said: ‘We challenged half of the volunteers to learn to do something entirely new. After six weeks of juggling training, we saw changes in the white matter of this group compared to the others who had received no training. The changes were in regions of the brain which are involved in reaching and grasping in the periphery of vision, so that seems to make a lot of sense.’

After the training, there was a great variation in the ability of the volunteers to juggle. All could juggle three balls for at least two cascades, but some could juggle five balls and perform other tricks. All showed changes in white matter, however, suggesting this was down to the time spent training and practising rather than the level of skill attained.

‘This exciting new result raises a lot of questions,’ says Dr Johansen-Berg, ‘MRI is an indirect way to measure brain structure and so we cannot be sure exactly what is changing when these people learn. Future work should test whether these results reflect changes in the shape or number of nerve fibres, or growth of the insulating myelin sheath surrounding the fibres.’

Dr Johansen-Berg says: ‘Of course, this doesn’t mean that everyone should go out and start juggling to improve their brains. We chose juggling purely as a complex new skill for people to learn. But there is a ‘use it or lose it’ school of thought, in which any way of keeping the brain working is a good thing, such as going for a walk or doing a crossword.’

‘There are potential clinical applications of this work, although they are a long way off,’ adds Dr Johansen-Berg. ‘Knowing that pathways in the brain can be enhanced may be significant in the long run in coming up with new treatments for neurological diseases, such as multiple sclerosis, where these pathways become degraded.’

Story Source:

The above story is reprinted from materials provided byUniversity of Oxford.

 

Data from: www.sciencedaily.com